Zespół nadmiernej stymulacji jajników (OHSS)

Znajomość objawów zespołu hiperstymulacji jajników (OHSS) jest kluczem do zapobiegania ciężkiemu przypadkowi. Zespół hiperstymulacji jajników jest zwykle łagodny, ale może zagrażać życiu. Wczesne wykrycie objawów wraz z uważnym monitorowaniem cyklu leczenia przez lekarza może zmniejszyć ryzyko poważnych powikłań.

OHSS jest potencjalnym skutkiem ubocznym leków na płodność, szczególnie w postaci zastrzyków (gonadotropin) przyjmowanych podczas cyklu leczenia IVF. Wszędzie od 20% do 33% kobiet przechodzących leczenie IVF doświadczy zespołu hiperstymulacji jajników. Jednak większość z nich to łagodne przypadki – umiarkowane przypadki występują w od 3% do 6% cykli IVF, a ciężkie przypadki występują w mniej niż 1% przypadków.

Powoduje

Niektóre powiększenie jajników jest normalne podczas leczenia lekami na niepłodność. Jednak w przypadku OHSS jajniki stają się niebezpiecznie powiększone płynem. Płyn ten może przeciekać do brzucha i klatki piersiowej, prowadząc do powikłań. Ale większość płynu nie pochodzi z samych mieszków włosowych. Większość z nich pochodzi z naczyń krwionośnych, które są „nieszczelne” z powodu substancji uwalnianych z jajnika.

Objawy

Zespół hiperstymulacji jajników może wystąpić dopiero po wystąpieniu owulacji. Objawy mogą wystąpić kilka dni po owulacji lub pobraniu komórek jajowych IVF lub mogą nie pojawić się przez tydzień lub dłużej po owulacji.

Łagodne objawy obejmują:

• wzdęcia
• Biegunka
• Łagodne nudności
• Łagodny ból lub dyskomfort w jamie brzusznej
• Łagodny przyrost masy ciała

Poważniejsze objawy to:

• Zawroty głowy
• Szybkie bicie serca
• Szybki przyrost masy ciała, ponad 10 funtów w 3 do 5 dni.
• Silny ból brzucha
• Silne wzdęcia
• Silne nudności (tak duże, że nie możesz zatrzymać jedzenia ani płynów)
• Duszność
• Kłopoty z oddawaniem moczu

Jeśli wystąpią łagodne objawy, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, aby mógł monitorować sytuację.

Czynniki ryzyka

Niektóre kobiety są bardziej narażone na rozwój OHSS niż inne. Lekarz powinien wziąć te czynniki pod uwagę przed rozpoczęciem cyklu leczenia.

Twoje ryzyko dla OHSS może być wyższe, jeśli:

• Masz PCOS.
• Masz 30 lat lub mniej.
• Twoje poziomy AMH są wysokie.
• Opracowałeś OHSS w przeszłości.
• Jesteś chudy lub masz niedowagę.

Przepisywanie niższych dawek hormonów lub stosowanie alternatywnych protokołów leczenia może zmniejszyć ryzyko. Twój lekarz może również dokładniej monitorować twój cykl. Mimo że OHSS może wystąpić dopiero po owulacji, istnieją oznaki, na które lekarz może zwrócić uwagę, które mogą wskazywać, że ryzyko jest wyższe podczas danego cyklu leczenia.

Na przykład, jeśli twoje jajniki rozwijają „zbyt wiele” pęcherzyków w odpowiedzi na leki na płodność lub twój poziom estradiolu gwałtownie rośnie, może to wskazywać na wysokie ryzyko OHSS w tym cyklu.

Lekarz może anulować cykl leczenia, jeśli podejrzewa, że ​​ryzyko jest wysokie. Jeśli masz cykl IUI, może to oznaczać anulowanie inseminacji i prośbę o powstrzymanie się od współżycia seksualnego. Jeśli masz IVF, wszelkie zapłodnione zarodki z cyklu leczenia IVF można zamrozić i zapisać do wykorzystania w przyszłym cyklu.

Jednym z powodów anulowania cyklu leczenia jest to, że jeśli zajdziesz w ciążę, powrót do zdrowia po OHSS może potrwać dłużej. Ciąża może pogorszyć OHSS.

Inną opcją, którą może podjąć lekarz, jest opóźnienie owulacji o kilka dni. Mogą przepisać antagonistę GnRH, który zapobiegnie naturalnemu wyrzutowi LH w organizmie, zapobiegając lub opóźniając owulację. Lub lekarz może po prostu opóźnić podanie strzału wyzwalającego hCG, leku na płodność, który wyzwala owulację.

Opóźnianie owulacji w celu zmniejszenia ryzyka zespołu hiperstymulacji jajników jest czasami określane mianem „wybiegu”. To kilkudniowe opóźnienie może zmniejszyć ryzyko i dotkliwość, bez poważnego zmniejszenia szans na pomyślną ciążę.

Rzadkie komplikacje

Anulowanie cyklu leczenia może być bardzo rozczarowujące. Możesz ulec pokusie odbycia stosunku płciowego wbrew zaleceniom lekarza, nie chcąc „zmarnować” cyklu. Nie rób tego.

OHSS może być niebezpieczny, a nawet zagrażający życiu. Jeśli rozwiniesz ciężki przypadek OHSS i zajdziesz w ciążę, ryzyko poronienia może być również wyższe.

Niektóre z możliwych powikłań OHSS obejmują:

• Niebezpieczne skrzepy krwi (zwykle w nodze)
• Śmierć (wyjątkowo rzadka)
• Trudności w oddychaniu
• Nagromadzenie płynu w płucach lub brzuchu
• Niewydolność nerek
• Utrata ciąży
• Pęknięta torbiel jajnika
• Skręcony jajnik (jajnik staje się tak ciężki od płynu, że skręca się pod własnym ciężarem)

Zapobieganie i leczenie

Lekarz powinien monitorować reakcję organizmu na leki na płodność za pomocą badań krwi i ultradźwięków. Gwałtownie wzrastający poziom estrogenów lub ultradźwięki, które pokazują dużą liczbę średniej wielkości pęcherzyków, są możliwymi wskaźnikami ryzyka zespołu hiperstymulacji jajników.

Oto kilka rzeczy, które możesz zrobić w domu, aby poczuć się lepiej:

• Nie pij alkoholu ani napojów zawierających kofeinę, takich jak kawa, cola lub napoje energetyczne zawierające kofeinę.
• Nie przemęczaj się; uspokój się podczas regeneracji.
• Pij dużo płynów, około 10-12 szklanek dziennie. Dobrym wyborem są napoje z elektrolitami, takie jak Gatorade.
• Odpręż się. Może to pomóc Twojemu ciału pozbyć się dodatkowego płynu.
• Należy unikać seksu, dopóki nie poczujesz się lepiej. Aktywność seksualna może zwiększyć twój dyskomfort, a w najgorszym przypadku może spowodować wyciek lub pęknięcie torbieli jajników.
• Weź dostępne bez recepty leki przeciwbólowe, takie jak Tylenol.
• Chociaż nie powinieneś się przemęczać, powinieneś zachować pewną lekką aktywność. Całkowity odpoczynek w łóżku może zwiększyć ryzyko pewnych powikłań.

Twój lekarz poinstruuje Cię, na co zwracać uwagę i kiedy się z nim skontaktować. Jeśli objawy się pogorszą, zdecydowanie powinieneś dać im znać. Może poprosić Cię o codzienne ważenie się w celu monitorowania przyrostu masy ciała. Jeśli zauważysz, że przytyjesz 2 lub więcej funtów dziennie, powinieneś skontaktować się z lekarzem.

W rzadkich przypadkach może być konieczna hospitalizacja. Hospitalizacja może obejmować przyjmowanie płynów dożylnie (przez wenflon) i może usunąć część nadmiaru płynów z brzucha za pomocą igły. Możesz również przebywać w szpitalu w celu dokładnego monitorowania, dopóki objawy nie ustąpią. Zwykle objawy ustępują i ustępują po wystąpieniu okresu.

Jeśli jednak zajdziesz w ciążę, objawy mogą się przedłużyć. Może minąć kilka tygodni, zanim poczujesz się całkowicie lepiej. Ciąża może również pogorszyć objawy, dlatego lekarz będzie chciał uważnie monitorować twoją sytuację.