Leki chemioterapeutyczne, które powodują wypadanie włosów

Dla wielu wypadanie włosów jest jednym z najbardziej przerażających skutków ubocznych chemioterapii raka. Szacuje się, że 65% pacjentów poddawanych klasycznej chemioterapii doświadcza tego, co lekarze nazywają łysieniem. Ale podczas gdy niektóre leki stosowane w chemioterapii prawie zawsze powodują takie wypadanie włosów, inne zazwyczaj powodują ich minimalną utratę.

Inne czynniki związane z chemią mogą również wpływać na wypadanie włosów, takie jak dawka podanego leku. Oczywiście najwyższym priorytetem jest skuteczne leczenie raka. Ale wiedza o tym potencjale z wyprzedzeniem może pomóc ci się do niego przygotować. Na szczęście istnieją opcje, które pomogą ludziom poradzić sobie z tym objawem.

Dlaczego chemia powoduje wypadanie włosów

Wypadanie włosów jest bardzo powszechne podczas chemioterapii raka piersi, a także innych nowotworów, chociaż niektóre leki i metody podawania częściej niż inne zaburzają działanie mieszków włosowych.

Chociaż leki te mogą być skuteczne w eliminowaniu komórek rakowych, uszkadzają również normalne komórki, które szybko się dzielą. Obejmuje to mieszki włosowe (prowadzące do wypadania włosów), komórki przewodu pokarmowego (prowadzące do nudności i wymiotów) oraz komórki szpiku kostnego (prowadzące do mniejszej liczby czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi).

Keratynocyty w mieszkach włosowych dzielą się szybciej niż wiele komórek nowotworowych i mają dobre ukrwienie, które skutecznie dostarcza im środki chemioterapeutyczne. Ich szybki metabolizm naraża je również na stres oksydacyjny, który lek chemioterapeutyczny może wzmocnić do tego stopnia, że ​​komórka umiera.

To, czy dojdzie do wypadania włosów, a także stopień, w jakim to zrobisz, zależy od wielu czynników, w tym:

• Dawka chemioterapii: Wyższe dawki na ogół wiążą się z większym ryzykiem utraty włosów.
• Jak często podawana jest chemioterapia: Częstsze dawki niosą ze sobą większe ryzyko.
• Droga podania: Leki dożylne częściej powodują wypadanie włosów niż leki doustne.
• Leki lub kombinacje leków, które otrzymujesz: Niektóre z nich powodują utratę włosów bardziej niż inne, a przyjmowanie kombinacji leków zwiększa ryzyko.
• Twój indywidualny makijaż: Niektórzy ludzie częściej tracą włosy niż inni, nawet przy tych samych dawkach tych samych leków.

Chemioterapia bardziej może powodować wypadanie włosów

Leki chemioterapeutyczne o największym ryzyku spowodowania utraty włosów (lub przynajmniej znacznego przerzedzenia włosów) u wielu osób obejmują:

• Środki alkilujące: Cytoxan lub Neosar (cyklofosfamid), Ifex (ifosfamid), Myleran lub Busulfex (busulfan), Thioplex (thiotepa).

• Antybiotyki przeciwnowotworowe: Cosmegen (daktynomycyna), Adriamycyna lub Doxil (doksorubicyna), Idamycyna (idarubicyna)

• Inhibitory topoizomerazy: VePesid (etopozyd), Camptosar (irynotekan)

• Środki przeciwmikrotubularne: Taxol (paklitaksel), Taxotere (docetaksel), Ellence (epirubicyna), Ixempra (Ixabepilone), Ellence (epirubicyna), Marqibo lub Vincasar (winkrystyna), Alocrest lub Navelbine (winorelbina)

• Antymetabolity: Efudex (fluorouracyl), Gemzar (gemcytabina)

Chemioterapia mniej prawdopodobnie spowoduje wypadanie włosów

Niektóre leki stosowane w chemioterapii powodują jedynie minimalną utratę włosów, chociaż często łączy się je z lekami, które powodują większą utratę włosów. Obejmują one:

• Platyny: Paraplatin (karboplatyna), Platinol (cisplatyna), Eloxatin (oksaliplatyna)

• Antybiotyki przeciwnowotworowe: Bleo 15K (bleomycyna), mutamycyna (mitomycyna C), niskie dawki epirubicyny lub doksorubicyny

• Antymetabolity: Trexall, Otrexup, Rasuvo (metotreksat)

• Doustny cyklofosfamid

• Inhibitory topoizomerazy: Novantrone (mitoksantron), Hycamtin lub Potactasol (topotekan)

• Środki alkilujące: Hexalen (altretamina)

Czas wypadania włosów

Wypadanie włosów często zaczyna się w czasie drugiego wlewu chemioterapii, choć jest to bardzo zróżnicowane. Może rozpocząć się powoli, ale szybko narasta około miesiąca do dwóch miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Niektórzy ludzie nie tracą wszystkich włosów, dopóki prawie nie ukończą chemioterapii.

Odrastanie włosów zwykle rozpoczyna się w ciągu trzech miesięcy od zakończenia chemioterapii. Kiedy twoje włosy odrosną, wiele osób odkrywa, że ​​mają to, co zostało nazwane „krętkami chemioterapii”. Jeśli twoje włosy były proste przed chemioterapią, prawdopodobnie znów staną się proste, ale proces ten może potrwać nawet kilka lat.

U niektórych kobiet z rakiem piersi doszło do trwałej utraty włosów po połączeniu taksanów (takich jak Taxol lub Taxotere) i terapii hormonalnej, chociaż zdarza się to rzadko. To nie są jedyne metody leczenia.

Odnotowano również kilka przypadków trwałej i ciężkiej utraty włosów u kobiet z rakiem piersi, które otrzymały połączenie FEC (fluorouracyl/epirubicyna/cyklofosfamid) z docetakselem.

Wpływ innych terapii przeciwnowotworowych

Nowsze terapie celowane na raka zwykle nie powodują całkowitej utraty włosów, tak jak leki chemioterapeutyczne, ale mogą powodować zmiany, takie jak przerzedzenie i suchość włosów, a także zmiany tekstury podobne do loków po chemioterapii.Niektóre terapie celowane mogą również wpływać na pigmentację włosów, często powodując ich ciemnienie.

Niektóre z terapii celowanych, które zostały powiązane ze zmianami włosów lub wypadaniem włosów, obejmują:

• Inhibitory kinazy zależnej od cyklin (CDK) 4/6, takie jak Ibrance (palbociclib), Kisqali (ribociclib) i Verzenio (abemaciclib)
• Inhibitory VEGF, takie jak Nexavar (sorafenib)
• Inhibitory BRAF, takie jak Zelboraf (wemurafenib) i Tafinlar (dabrafenib)
• Inhibitory Bcr/Abl, takie jak Tasigna (nilotynib) i Gleevec (imatynib)

Niektóre terapie hormonalne powszechnie stosowane w przypadku raka piersi są związane z przerzedzaniem włosów u niektórych osób. W przeciwieństwie do chemioterapii, ludzie mogą stosować lek przez wiele miesięcy, a nawet lat, zanim zauważą zmiany we włosach. Terapie hormonalne częściej związane z wypadaniem włosów obejmują:

• Tamoksyfen

• Inhibitory aromatazy: Wypadanie włosów wydaje się być częstsze w przypadku Arimidex (anastrozol) i Femara (letrozol) niż w przypadku Aromasin (eksemestan).

• Faslodex (fulwestrant)
• Oktreotyd (Sandostatyna)

Leki immunoterapeutyczne na raka, przynajmniej inhibitory punktów kontrolnych, zwykle nie powodują wypadania włosów, chociaż często leki te są stosowane razem z chemioterapią. Naukowcy szukają sposobów wykorzystania genu zaangażowanego w łysienie autoimmunologiczne (wypadanie włosów, np. w przypadku łysienia plackowatego) w celu poprawy skuteczności chemioterapii.

Co jeszcze przyczynia się do wypadania włosów

Istnieje wiele leków niezwiązanych z nowotworami, które są związane z wypadaniem włosów, które mogą uwydatniać działanie leków stosowanych w chemioterapii, jeśli są stosowane w połączeniu.

Niektóre z nich obejmują retinoidy (takie jak Accutane), leki przeciwtarczycowe, L-Dopa (lewodopa), amfetaminy, niesteroidowe leki przeciwzapalne i kilka leków przeciwdepresyjnych, takich jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i Wellbutrin (bupropion).

Oprócz leków do wypadania włosów mogą prowadzić choroby, zabiegi chirurgiczne lub zmiany w diecie (dieta niskobiałkowa lub dieta bardzo niskokaloryczna).

Choroba tarczycy (niedoczynność lub nadczynność tarczycy) może powodować wypadanie włosów i może wystąpić podczas leczenia raka (takiego jak nadczynność tarczycy lub niedoczynność tarczycy wywołana chemioterapią, które są bardzo częste w immunoterapii).

Wiele leków stosowanych w chemioterapii powoduje wypadanie włosów, w tym te stosowane w przypadku raka piersi. Niektórzy wybierają chłodzenie skóry głowy jako sposób na zmniejszenie wypadania włosów, podczas gdy inni wolą komfort ciepłej głowy i planowanie z wyprzedzeniem z szalikiem lub peruką.

Preferencje są bardzo osobiste i ważne jest, abyś robił to, co jest dla Ciebie najlepsze. Na szczęście większość wypadania włosów jest tymczasowa i wiele kobiet stwierdza, że ​​ich włosy odrastają jeszcze zdrowsze niż wcześniej.

Oprócz chemioterapii niektóre terapie celowane i terapie hormonalne na raka mogą również powodować zmiany włosów, takie jak przerzedzenie, kręcenie i suchość.