Triglicerydy powyżej 200: co to oznacza i co należy zrobić

Triglicerydy to rodzaj tłuszczu krążącego w naszej krwi. Nasz organizm wykorzystuje trójglicerydy jako źródło energii, ale ich nadmiar zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, a przy bardzo wysokich poziomach – zapalenia trzustki.

Poziom trójglicerydów powyżej 200 mg/dl przekracza zakres wartości uznawanych za zdrowe. Wynik ten nie oznacza automatycznie, że cierpisz na chorobę serca, ale stanowi powód do przyjrzenia się swojej diecie, wadze, spożyciu alkoholu, przyjmowanym lekom, poziomowi cukru we krwi, czynności tarczycy oraz ogólnemu ryzyku sercowo-naczyniowemu.

Czym są trójglicerydy?

Triglicerydy są główną formą tłuszczu we krwi. Kiedy spożywamy więcej kalorii niż potrzebuje nasz organizm, zwłaszcza kalorii pochodzących z węglowodanów i tłuszczów, wątroba może przekształcić część nadmiaru energii w triglicerydy.

Triglicerydy są magazynowane w komórkach tłuszczowych i uwalniane, gdy nasz organizm potrzebuje energii.

Badanie krwi zazwyczaj mierzy poziom triglicerydów wraz z:

• Cholesterol całkowity
• Cholesterol lipoprotein o niskiej gęstości (LDL)
• Cholesterol lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL)
• W niektórych przypadkach cholesterol lipoprotein o gęstości innej niż wysoka.

Wynik badania trójglicerydów może pomóc lekarzowi w ocenie ogólnego ryzyka sercowo-naczyniowego oraz w rozpoznaniu zaburzeń metabolicznych.

Co oznacza poziom trójglicerydów powyżej 200?

W przypadku osób dorosłych poziomy trójglicerydów klasyfikuje się zazwyczaj w następujący sposób:

W związku z tym poziom trójglicerydów wynoszący 200 mg/dl uznaje się za wysoki.

Na przykład wynik 220 mg/dl jest wysoki, natomiast wynik 450 mg/dl również jest wysoki, ale znacznie bliższy przedziałowi bardzo wysokiemu.

Różnica między 200 mg/dl a 500 mg/dl jest istotna, ponieważ przy bardzo wysokich stężeniach trójglicerydów ryzyko ostrego zapalenia trzustki staje się poważnym problemem.

Czy poziom trójglicerydów powyżej 200 stanowi zagrożenie?

Poziom trójglicerydów powyżej 200 mg/dl sam w sobie zazwyczaj nie stanowi sytuacji nagłej.

Jednak utrzymujące się wysokie stężenie trójglicerydów może być częścią zaburzeń metabolicznych związanych ze zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym. Wysokie stężenie trójglicerydów często występuje wraz z niskim poziomem cholesterolu HDL, wysokim poziomem cholesterolu LDL, insulinoopornością, otyłością lub cukrzycą typu 2.

Ogólne ryzyko ma większe znaczenie niż sama wartość trójglicerydów.

Na przykład osoba z poziomem trójglicerydów wynoszącym 210 mg/dl może mieć zupełnie inne ryzyko sercowo-naczyniowe niż inna osoba z takim samym wynikiem, która dodatkowo cierpi na cukrzycę, nadciśnienie, jest narażona na dym tytoniowy i ma wysoki poziom cholesterolu LDL.

Wynik trójglicerydów powyżej 500 mg/dl wymaga pilniejszej opieki medycznej, ponieważ bardzo wysoki poziom trójglicerydów zwiększa ryzyko ostrego zapalenia trzustki.

Co powoduje poziom trójglicerydów powyżej 200?

Wysoki poziom trójglicerydów może mieć kilka przyczyn. Do najczęstszych należą:

1. Spożywanie zbyt dużej ilości cukru dodanego

Słodkie napoje, słodycze, desery i inne produkty spożywcze zawierające duże ilości cukru dodanego mogą podwyższać poziom trójglicerydów.

Duże ilości rafinowanych węglowodanów, takich jak produkty spożywcze wytwarzane głównie z białej mąki, również mogą przyczyniać się do wzrostu poziomu trójglicerydów.

2. Spożywanie alkoholu

Alkohol może podwyższać poziom trójglicerydów, czasami nawet znacznie. Efekt ten może być szczególnie wyraźny, gdy poziom trójglicerydów jest już podwyższony.

Jeśli masz wysoki poziom trójglicerydów, pomocne może być ograniczenie spożycia alkoholu lub całkowite unikanie go.

3. Nadwaga

Nadmiar tkanki tłuszczowej, zwłaszcza w okolicy brzucha, wiąże się z wyższym poziomem trójglicerydów i insulinoopornością.

Nawet niewielka utrata masy ciała może u wielu osób poprawić poziom trójglicerydów.

4. Cukrzyca i insulinooporność

Źle kontrolowana cukrzyca może powodować znaczny wzrost poziomu trójglicerydów.

Jeśli masz wysoki poziom trójglicerydów w połączeniu z wysokim poziomem glukozy we krwi lub innymi zaburzeniami metabolicznymi, lekarz może zbadać Cię pod kątem cukrzycy lub insulinooporności.

5. Niedoczynność tarczycy

Niedoczynność tarczycy może przyczyniać się do nieprawidłowego poziomu cholesterolu i trójglicerydów.

Jeśli występują u Ciebie objawy lub inne czynniki ryzyka chorób tarczycy, lekarz może zalecić badanie poziomu hormonu tyreotropowego.

6. Choroby nerek lub wątroby

Niektóre schorzenia nerek i wątroby mogą wpływać na poziom lipidów we krwi.

7. Niektóre leki

Niektóre leki mogą podwyższać poziom trójglicerydów. Przykłady obejmują niektóre kortykosteroidy, leki zawierające estrogen, niektóre leki na nadciśnienie, niektóre leki przeciwpsychotyczne oraz niektóre leki stosowane w leczeniu HIV.

Nie należy samodzielnie odstawiać przepisanych leków. Należy zapytać lekarza, czy któryś z przyjmowanych leków może przyczyniać się do podwyższenia poziomu trójglicerydów.

8. Schorzenia genetyczne

Niektóre osoby dziedziczą skłonność do wysokiego poziomu trójglicerydów. Zaburzenia genetyczne mogą powodować szczególnie wysokie stężenie trójglicerydów, czasami już od najmłodszych lat.

Co należy zrobić, jeśli poziom trójglicerydów przekracza 200?

Odpowiednia reakcja zależy od poziomu trójglicerydów, innych wyników badań cholesterolu, schorzeń oraz ryzyka sercowo-naczyniowego.

Jeśli wynik przekracza 200 mg/dl, należy najpierw omówić go z lekarzem, zamiast próbować interpretować tę liczbę w oderwaniu od kontekstu.

Lekarz może chcieć ustalić, czy wynik ten uzyskano po okresie postu, przejrzeć listę przyjmowanych leków, sprawdzić poziom glukozy we krwi oraz ocenić inne czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego.

Przejrzyj swoją dietę

Zmiany w diecie mogą mieć znaczący wpływ na poziom trójglicerydów.

Skup się na:

• Warzywach i całych owocach
• Produktach pełnoziarnistych
• Fasola i inne rośliny strączkowe
• Orzechy i nasiona w odpowiednich porcjach
• Ryby i inne źródła tłuszczów nienasyconych
• Chude białko
• Pokarmy bogate w błonnik.

Jednocześnie należy ograniczyć spożycie pokarmów i napojów, które mogą podwyższać poziom trójglicerydów, w szczególności napojów słodzonych, słodyczy, rafinowanych węglowodanów oraz produktów zawierających duże ilości cukru dodanego.

Nie ma konieczności całkowitego wyeliminowania tłuszczów z diety. Zastąpienie tłuszczów nasyconych tłuszczami nienasyconymi może być bardziej korzystnym rozwiązaniem dla ogólnego zdrowia układu sercowo-naczyniowego.

Ogranicz spożycie cukru dodanego

Ograniczenie spożycia cukru dodanego jest szczególnie ważne w przypadku wysokiego poziomu trójglicerydów.

Zamiast regularnie pić napoje gazowane, słodzoną kawę, napoje energetyczne lub napoje o smaku owocowym, wybieraj wodę lub niesłodzone napoje.

Całe owoce są zazwyczaj lepszym wyborem niż soki owocowe, ponieważ dostarczają błonnika i ich spożycie zajmuje więcej czasu.

Ogranicz spożycie alkoholu lub całkowicie go unikaj

Alkohol może mieć silny wpływ na poziom trójglicerydów.

Jeśli masz podwyższony poziom trójglicerydów, porozmawiaj z lekarzem na temat spożywania alkoholu. Jeśli poziom trójglicerydów jest bardzo wysoki, należy unikać alkoholu.

Regularnie ćwicz

Aktywność fizyczna może obniżyć poziom trójglicerydów i poprawić zdrowie układu sercowo-naczyniowego.

Realistycznym celem dla wielu osób dorosłych jest co najmniej 150 minut umiarkowanej aktywności aerobowej tygodniowo, takiej jak szybki marsz, jazda na rowerze lub pływanie, w połączeniu z ćwiczeniami wzmacniającymi mięśnie co najmniej dwa dni w tygodniu.

Jeśli obecnie prowadzisz mało aktywny tryb życia, zacznij stopniowo, zamiast od razu podejmować się wymagającego programu ćwiczeń.

W razie potrzeby zrzuc nadwagę

Jeśli masz nadwagę lub otyłość, utrata wagi może poprawić poziom trójglicerydów, ciśnienie krwi, poziom glukozy we krwi oraz inne czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego.

Nie musisz osiągać znacznej utraty wagi, aby odczuć korzyści. Nawet umiarkowana utrata wagi może poprawić zdrowie metaboliczne.

Kontroluj poziom glukozy we krwi

Jeśli cierpisz na cukrzycę lub stan przedcukrzycowy, lepsza kontrola poziomu glukozy we krwi może obniżyć poziom trójglicerydów.

Stosuj się do zalecanego planu leczenia i omów wyniki pomiarów glukozy we krwi ze swoim lekarzem.

Czy musisz przyjmować leki, gdy poziom trójglicerydów przekracza 200?

Nie każda osoba z poziomem trójglicerydów powyżej 200 mg/dl wymaga stosowania leków przeznaczonych specjalnie do obniżania trójglicerydów.

Decyzje dotyczące leczenia zależą od ogólnego ryzyka sercowo-naczyniowego oraz przyczyny wysokiego poziomu trójglicerydów.

Leki z grupy statyn są powszechnie stosowane, gdy konieczne jest leczenie farmakologiczne w celu zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego. Leki z grupy statyn obniżają przede wszystkim poziom cholesterolu LDL, ale mogą również obniżać poziom trójglicerydów.

W przypadku niektórych osób z utrzymującym się wysokim poziomem trójglicerydów, zwłaszcza osób z chorobami sercowo-naczyniowymi lub pewnymi schorzeniami wysokiego ryzyka, lekarz może rozważyć zastosowanie dodatkowych leków, w tym:

• Leki z grupy statyn
• Kwasy tłuszczowe omega-3 na receptę
• Ikosapent etylowy dla wybranych pacjentów z grupy wysokiego ryzyka
• Fibraty w wybranych sytuacjach.

Wybór zależy od indywidualnej sytuacji pacjenta.

Nie należy rozpoczynać przyjmowania dostępnych bez recepty suplementów z olejem rybnym wyłącznie z powodu wysokiego poziomu trójglicerydów. Produkty z kwasami omega-3 na receptę i suplementy diety nie są równoważne, a odpowiednie leczenie zależy od ryzyka sercowo-naczyniowego i stężenia trójglicerydów.

Co się stanie, jeśli poziom trójglicerydów osiągnie 500 lub więcej?

Poziom trójglicerydów wynoszący 500 mg/dl lub więcej uznaje się za bardzo wysoki.

Przy takich poziomach ważnym celem leczenia staje się zapobieganie ostremu zapaleniu trzustki.

W przypadku ostrego zapalenia trzustki może wystąpić silny ból brzucha, zwłaszcza w górnej części brzucha, który może promieniować w kierunku pleców. Mogą również wystąpić nudności i wymioty.

Jeśli masz bardzo wysokie stężenie trójglicerydów i pojawi się silny lub uporczywy ból brzucha, niezwłocznie zgłoś się do lekarza.

Poziom trójglicerydów może czasami osiągnąć skrajnie wysokie wartości z powodu niekontrolowanej cukrzycy, spożywania alkoholu, przyjmowania niektórych leków lub dziedzicznych zaburzeń lipidowych.

Czy należy powtórzyć badanie poziomu trójglicerydów?

Powtórzenie badania może być wskazane, zwłaszcza gdy wynik jest nieoczekiwany lub gdy lekarz musi ustalić, czy podwyższony poziom utrzymuje się.

Poziom trójglicerydów może ulegać znacznym wahaniom w zależności od niedawnego spożycia pokarmów, spożycia alkoholu, chorób, zmian masy ciała oraz kontroli poziomu glukozy we krwi.

Lekarz może zalecić badanie lipidów na czczo, gdy konieczna jest dokładniejsza ocena.

Nie należy zakładać, że jeden podwyższony wynik oznacza, iż poziom trójglicerydów jest trwale wysoki. Powtórne pomiary mogą dać pełniejszy obraz sytuacji.

Czy wysoki poziom trójglicerydów może powodować objawy?

Wysoki poziom trójglicerydów zazwyczaj nie powoduje zauważalnych objawów.

Na podstawie samopoczucia nie da się stwierdzić, czy poziom trójglicerydów jest wysoki. Do pomiaru konieczne jest wykonanie badania krwi.

Bardzo wysoki poziom trójglicerydów może czasami wiązać się z powikłaniami, takimi jak zapalenie trzustki. Objawy zapalenia trzustki mogą obejmować silny ból w górnej części brzucha, nudności i wymioty.

Z tego powodu podwyższony poziom trójglicerydów należy zbadać, nawet jeśli czujesz się całkowicie zdrowy.

Triglicerydy i cholesterol to nie to samo

Triglicerydy i cholesterol są lipidami, ale pełnią różne funkcje.

Triglicerydy służą głównie do magazynowania nadmiaru energii. Cholesterol jest wykorzystywany do ważnych funkcji, takich jak budowa błon komórkowych i produkcja niektórych hormonów.

Badanie lipidów może wykazać wysoki poziom triglicerydów, nawet jeśli poziom cholesterolu LDL nie jest szczególnie wysoki.

Z drugiej strony, u niektórych osób poziom trójglicerydów może być w normie, mimo wysokiego poziomu cholesterolu LDL.

Dlatego nie należy opierać się wyłącznie na wyniku badania trójglicerydów przy ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego.