7 sposobów na powstrzymanie cyklu tyranów i ofiar

Jednym z najbardziej skomplikowanych rodzajów nękania, którym należy się zająć, są ofiary nękania. Ofiary nękania reprezentują dzieci, które są zarówno łobuzami, jak i ofiarami. Zastraszają innych, ponieważ oni też byli zastraszani.

Ponieważ ofiary nękania spotykają się ze skomplikowanymi konsekwencjami, ważne jest, aby rodzice i inne osoby zdały sobie sprawę z wyzwań, z jakimi się borykają, i zaprojektowały interwencje odpowiadające ich potrzebom. Na przykład te dzieci mogą skorzystać z programów, które koncentrują się na restrukturyzacji poznawczej, rozwiązywaniu problemów, rozwiązywaniu konfliktów i zarządzaniu emocjami.

Oto kilka pomysłów, jak pomóc ofiarom nękania przerwać cykl nękania i bycia ofiarą.

Pracuj nad postawą

Często ofiary nękania mają negatywne nastawienie i przekonania na temat siebie i innych. Pracuj nad zmianą tych przekonań. Pomóż dziecku dostrzec, że jest w nim dobro i jest dobro w innych ludziach. Na przykład, budowanie odporności i poczucia własnej wartości może to osiągnąć. Jeśli ofiary nękania mają pewność siebie i są asertywne, ale nie są agresywne, są bardziej skłonne do przerwania cyklu nękania.

Przekaż umiejętności społeczne

Wiele razy ofiary nękania zmagają się z interakcjami społecznymi. Mogą również brakować umiejętności rozwiązywania problemów.

Zidentyfikuj obszary, w których Twoje dziecko zmaga się i pomóż mu przezwyciężyć te wyzwania. Podaj przykłady różnych trudnych sytuacji i wspólnie przeprowadź burzę mózgów, jak sobie z nimi poradzić. Celem jest zapewnienie im kilku opcji radzenia sobie w trudnych sytuacjach.

Pomóż im znaleźć przyjaciół

Koledzy nie tylko negatywnie wpływają na ofiary nękania, ale także je odrzucają i wykluczają. Poszukaj sposobów, aby pomóc dziecku znaleźć kilku przyjaciół. Przyjaźnie nie tylko zapobiegają nękaniu, ale także zapewniają wsparcie społeczne, którego często brakuje ofiarom nękania.

Naucz je zarządzać emocjami

Ofiary bullyingu często mają trudności z zarządzaniem swoimi emocjami. Często mają podwyższone poczucie świadomości tego, co się wokół nich dzieje. Dzięki temu reagują szybko i agresywnie nawet na normalne konflikty. Silnie reagują również na wyzwiska, dokuczanie i zastraszanie.

Zapewnij dziecku umiejętność samokontroli i regulacji emocji potrzebnych do reagowania w sposób spokojny i racjonalny. Rzucanie się to odpowiedź, której szukają inni. Więc pracuj z nimi, aby zmienić ich odpowiedzi.

Przekaż empatię

Chociaż chcesz pomóc swojemu dziecku w leczeniu i przezwyciężaniu nękania, niezwykle ważne jest również, aby Twoje dziecko rozumiało, że wybór nękania należał do niego. Bycie zastraszanym przez innych nie usprawiedliwia ich działań ani nie daje im powodu do zaczepiania innych ludzi.

Ponieważ Twoje dziecko wie, jak to jest być ofiarą, podkreśl, że jego znęcanie się powodowało również ból innej osobie. Postaraj się, aby zobaczyli, jak to jest być drugą osobą.

Inną dobrą opcją jest, aby Twoje dziecko powtórzyło Ci to, co zrobiło źle. Powinieneś także wprowadzić konsekwencje dla ich zastraszających zachowań. Kluczem jest zrobienie czegoś, aby upewnić się, że Twoje dziecko rozumie, że znęcanie się jest wyborem i nigdy nie jest akceptowane.

Skoncentruj się na naukowcach

Ogólnie rzecz biorąc, ofiary nękania walczą z naukowcami. Wyzwania, jakie napotykają, będąc jednocześnie łobuzem i ofiarą, często sprawiają, że są tak zdenerwowani i zaabsorbowani, że ucierpią na tym ich studia. Zamiast tego postaraj się znaleźć sposoby, aby naukowcy znaleźli się w centrum uwagi.

Naucz ich, jak przestać rozmyślać o zastraszaniu lub ofiarach, na które będą atakować, i zamiast tego skup się na tym, co jest najważniejsze w szkole. A jeśli znęcanie się-ofiara zmaga się z konkretnym tematem, poszukaj sposobów, aby pomóc im się poprawić. Na przykład, czy pomógłby program online lub nauczyciel po lekcjach? Poznaj wszystkie opcje, aby określić, co jest najlepsze dla Twojego dziecka.

Szukaj pomocy z zewnątrz

Ponieważ ofiary nękania są stale nękane, musisz również pomóc dziecku przezwyciężyć wszelkie skutki nękania. Pamiętaj, aby szukać oznak depresji, myśli samobójczych, zaburzeń odżywiania, a nawet zespołu stresu pourazowego.

Tymczasem, jeśli zastraszanie jest związane z klikami lub presją rówieśników, pomóż im również radzić sobie z tymi doświadczeniami. Nie bój się skontaktować się z doradcą lub lekarzem dziecka w celu uzyskania pomocy. Ci zewnętrzni specjaliści mogą pomóc Twojemu dziecku nauczyć się skutecznie radzić sobie z negatywnymi emocjami i konsekwencjami zastraszania. Mogą również pomóc dziecku nauczyć się powstrzymywać od zastraszania innych poprzez radzenie sobie z gniewem, zmianę sposobu myślenia i naukę samokontroli.