Częstość występowania dzieci z obniżoną odpornością

Pomimo prawdopodobieństwa wystąpienia częstych infekcji górnych dróg oddechowych i kilku infekcji żołądkowo-jelitowych każdego roku, większość dzieci ma silny układ odpornościowy.

Niektórzy jednak nie.

A te dzieci z obniżoną odpornością są narażone na zwiększone ryzyko infekcji, w tym chorób, którym można zapobiegać poprzez szczepienia.

Dzieci z pierwotną immunosupresją

Istnieje co najmniej 250 różnych schorzeń, które mogą powodować problemy z układem odpornościowym.

Te pierwotne niedobory odporności, które są spowodowane chorobą genetyczną, a głównym problemem jest sam układ odpornościowy, mogą obejmować:

• Niedobory przeciwciał: agammaglobulinemia sprzężona z chromosomem X, powszechny zmienny niedobór odporności, selektywny niedobór IgA i niedobór podklasy IgG itp.

• Niedobory komórkowe – ciężki złożony niedobór odporności (SCID), zespół DiGeorge’a, zespół Wiskotta-Aldricha, ataksja-teleangiektazja itp.a

• Wrodzone zaburzenia odporności: przewlekła choroba ziarniniakowa, zespół hiper-IgE, wady adhezji leukocytów i niedobór mieloperoksydazy itp.

Jak powszechne są te warunki?

Są one prawdopodobnie częstsze niż większość ludzi myśli, dlatego ważne jest, aby szukać sygnałów ostrzegawczych pierwotnego niedoboru odporności, jeśli Twoje dziecko często choruje, w tym:

• Ciężkie infekcje wymagające hospitalizacji lub dożylnych antybiotyków zamiast bardziej standardowych antybiotyków doustnych
• Infekcje w nietypowych lokalizacjach lub wywołane przez nietypowe lub rzadkie wirusy, bakterie lub grzyby itp.
• Uporczywe infekcje, które nigdy nie znikają całkowicie
• Infekcje, które wracają
• Posiadanie innych członków rodziny z podobnymi problemami z ciężkimi infekcjami

Badanie przeprowadzone w 2007 r. w Stanach Zjednoczonych oszacowało „wskaźniki rozpowszechnienia rozpoznanego PID na 1 na 2000 dzieci, 1 na 1200 u wszystkich osób i 1 na 600 gospodarstw domowych”. Inne badania sugerują, że wskaźniki chorobowości mogą być jeszcze wyższe.

Wtórna immunosupresja

Oprócz pierwotnych niedoborów odporności, dzieci mogą mieć wtórne niedobory odporności, w których inny stan wpływa na układ odpornościowy dziecka.

Te wtórne niedobory odporności mogą obejmować:

• Infekcje takie jak HIV
• Skutki uboczne leków od chemioterapii do leczenia dzieci z rakiem, metotreksat na zapalenie stawów i prednizon na zespół nerczycowy, wiele dzieci jest narażonych na infekcje, ponieważ leki, które przyjmują, utrudniają ich organizmowi zwalczanie infekcji
• Choroby przewlekłe, w tym cukrzyca, które są bardziej narażone na grypę oraz niewydolność nerek/dializę
• Dzieci z asplenią (bez śledziony) lub funkcjonalną asplenią (śledziona, która nie działa dobrze) – niezależnie od tego, czy jest to spowodowane niedokrwistością sierpowatokrwinkową, dziedziczną sferocytozą, czy też usunięto im śledzionę po urazie, te dzieci są zagrożone na całe życie- groźne infekcje bakteryjne, zwłaszcza Hib, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Neiserria, zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus itp.
• Poważne niedożywienie

Ile dzieci ma tego typu wtórne niedobory odporności?

Chociaż wydaje się, że nie ma żadnych pełnych statystyk na temat występowania wtórnych niedoborów odporności, obejmują one:

• Około 10 000 dzieci i nastolatków żyjących z HIV
• Nieco ponad 15 700 dzieci i nastolatków, u których każdego roku diagnozuje się raka, z których wiele jest leczonych chemioterapią
• Prawie 200 000 dzieci i nastolatków z cukrzycą
• Około 1000 dzieci urodzonych w Stanach Zjednoczonych każdego roku z niedokrwistością sierpowatokrwinkową

Ponadto dzieci z wieloma innymi schorzeniami są bardziej narażone na infekcje, w tym te z toczniem, mukowiscydozą i zespołem Downa itp.

Co rodzice powinni wiedzieć o immunosupresji

Istnieje wiele dezinformacji na temat dzieci z niedoborami odporności, zwłaszcza w odniesieniu do szczepionek. Na przykład tylko dlatego, że dzieci, które otrzymują chemioterapię, teoretycznie mogą otrzymać inaktywowane szczepionki, nie oznacza to, że powinny, ponieważ prawdopodobnie nie zadziałałyby. Aby szczepionka działała prawidłowo, potrzebny jest aktywny, funkcjonujący układ odpornościowy. Powodem, dla którego żywe szczepionki są przeciwwskazane, gdy dziecko otrzymuje chemioterapię, jest to, że może to spowodować infekcję u dziecka.

Inne rzeczy, które należy wiedzieć o dzieciach z niedoborami odporności, to:

• Wiele dzieci z pierwotnym niedoborem odporności może otrzymać wiele lub wszystkie szczepionki, w tym szczepionki żywe, w zależności od rodzaju niedoboru odporności, jaki mają. Inni nie mogą lub szczepionki, które otrzymują, mogą nie działać dobrze, dlatego ważne jest „stworzenie „kokonu ochronnego” zaszczepionych osób otaczających pacjentów z pierwotnym niedoborem odporności, aby mieli mniejsze ryzyko narażenia na potencjalnie poważną infekcję jak grypa”.
• Wiele dzieci z wtórnym niedoborem odporności mogło otrzymać wiele lub wszystkie swoje szczepionki, zanim uległy immunosupresji, ale teraz mogą utracić tę ochronę z powodu niedoboru odporności.
• Testy laboratoryjne mogą pomóc w ustaleniu, czy dziecko ma problem z układem odpornościowym.
• Wydalanie szczepionek zwykle nie stanowi problemu dla większości dzieci z problemami układu odpornościowego i zaleca się, aby osoby z bliskimi kontaktami z niedoborami odporności otrzymywały wszystkie szczepionki z wyjątkiem doustnej szczepionki przeciw polio. I jeśli nie będą w kontakcie z kimś, kto jest w ciężkiej immunosupresji, na przykład po przeszczepieniu komórek macierzystych i przebywaniu w środowisku ochronnym, mogą nawet otrzymać żywą szczepionkę przeciw grypie w aerozolu do nosa.

Chociaż większość ludzi dowiedziała się o niedoborach odporności z filmów i programów telewizyjnych, te dzieci nie żyją w bańkach. Chodzą do szkoły i przedszkola i starają się żyć normalnie.

Nie powinniśmy zapominać, że nie jest rzadkością, że dzieci żyją z niedoborem odporności.