Powikłania po poronieniu

Niecałkowite poronienie

Poronienie niecałkowite jest stosunkowo częste i oznacza, że ​​w macicy nadal znajduje się część tkanki z okresu ciąży. Najczęstszym objawem niecałkowitego poronienia jest krwawienie lub skurcze dłużej niż można by się spodziewać po całkowitym poronieniu.

Jeśli miałaś poronienie, Twój lekarz powie, kiedy można się spodziewać, że krwawienie powinno ustąpić. Jeśli jednak nadal doświadczasz objawów około 2 tygodnie po poronieniu, może to być poronienie niecałkowite i powinieneś porozmawiać z lekarzem.

Czasami niecałkowite poronienie rozwiąże się samo, ale innym razem możesz potrzebować D&C lub leczenia za pomocą Cytotec (mizoprostolu), aby usunąć wszystkie produkty poczęcia z macicy.

Nadmierne krwawienie

Twój lekarz poinformuje Cię, czy krwawienie, którego doświadczasz, jest normalne w miarę postępu poronienia. Jednak zbyt duże krwawienie może być dla ciebie niebezpieczne.

Jeśli masz objawy nadmiernej utraty krwi, takie jak blada, wilgotna skóra, zawroty głowy lub przyspieszone tętno, prawdopodobnie straciłeś już znaczną ilość krwi. Nie czekaj. Zadzwoń na 911.

Zakażenie po poronieniu

Około 3% kobiet zachoruje na infekcję związaną z poronieniem. Ta infekcja może być spowodowana zatrzymanymi produktami poczęcia w macicy. Pamiętaj, aby skontaktować się z lekarzem, jeśli uważasz, że masz objawy infekcji, takie jak:

• Krwawienie i skurcze trwające dłużej niż 2 tygodnie
• Dreszcze
• Gorączka (temperatura powyżej 100,4 F)
• Nieprzyjemnie pachnąca wydzielina z pochwy

Infekcja po poronieniu może być niebezpieczna, ale na ogół łatwo ją leczyć antybiotykami.

Zespół Ashermana

Zespół Ashermana jest rzadkim powikłaniem zabiegu rozszerzenia i łyżeczkowania (D&C). Ten zespół może rozwinąć się również z innych powodów, takich jak infekcja.

W tym stanie w macicy tworzą się blizny zwane zrostami. Te zrosty mogą powodować problemy z płodnością i dalsze poronienia. Najczęstszym objawem jest brak, lekkie lub rzadkie okresy.

Test zwany histeroskopią jest zwykle używany do postawienia diagnozy lub wykluczenia zespołu Ashermana. Chirurgia może być wykorzystana do usunięcia zrostów, dzięki czemu możesz spróbować ponownie zajść w ciążę.

Nawracające poronienia

Według American College of Obstetricians and Gynecologists, 1% kobiet będzie miało więcej niż jedno poronienie. To doświadczenie jest znane jako poronienie nawracające lub poronienie powtarzające się.

Niestety w co najmniej 50% przypadków nie można znaleźć przyczyny nawracających poronień.

Depresja

Według March of Dimes, jeśli przez dłuższy czas po poronieniu doświadczasz następujących objawów lub jeśli odczuwasz je bardzo mocno i przeszkadzają Ci w życiu, możesz mieć depresję. Objawy te obejmują:

• Trudności ze snem lub za dużo snu
• Czuję się zmęczony przez cały czas
• Przybiera na wadze lub chudnie
• Małe zainteresowanie zwykłymi zajęciami lub hobby
• Myślenie o samobójstwie lub śmierci
• Problemy z koncentracją lub podejmowaniem decyzji

Żal jest normalną reakcją na poronienie i utratę ciąży i nie ma magicznej ilości czasu, który trwa. Ale jeśli po poronieniu zaczniesz wykazywać objawy depresji klinicznej, porozmawiaj ze swoim lekarzem.

Istnieją pewne kontrowersje dotyczące tego, czy depresja po poronieniu jest tym samym, co depresja poporodowa, ale niezależnie od diagnozy, depresja jest tak samo poważna, jak inne omawiane tutaj powikłania.

Poradnictwo w zakresie zdrowia psychicznego i/lub leki mogą pomóc w szybszym powrocie do normalnego, zdrowego ja. Jeśli nie masz pewności, czy doświadczasz żalu czy depresji, nie czekaj. Porozmawiaj ze swoim lekarzem.

Zaburzenia lękowe

Niektóre badania sugerują, że zaburzenia lękowe i stresowe po poronieniu są jeszcze częstsze niż depresja kliniczna i mogą stać się twoją nową normą, jeśli się z nimi nie poradzisz. Możliwe jest nawet wystąpienie objawów zespołu stresu pourazowego (PTSD) po utracie ciąży.

W rzeczywistości, według Women’s Preventative Services Initiative (WPSI), która jest krajową koalicją organizacji zajmujących się zdrowiem kobiet, zaburzenia lękowe są najczęstszymi i wynikającymi z nich zaburzeniami zdrowia w USA. Co więcej, częściej występują wśród kobiet (około 40%). kobiet doświadcza ich przez całe życie.

Lęk jest częstym doświadczeniem wśród kobiet, zwłaszcza wśród tych z chorobami podstawowymi, w tym PTSD. Porozmawiaj z lekarzem o wszelkich objawach lęku, których możesz doświadczać. Większość lekarzy jest w stanie przeprowadzić szybki kwestionariusz, aby ocenić poziom lęku i skierować Cię do specjalisty zdrowia psychicznego w celu uzyskania dodatkowej pomocy.