Zrozumienie trzech poziomów autyzmu

Istnieją trzy poziomy zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD), które opisano w Podręczniku diagnostyczno-statystycznym zaburzeń psychicznych, wydanie 5 (DSM-5).

Każda osoba z ASD jest następnie diagnozowana jako ASD na poziomie 1, 2 lub 3, w zależności od tego, jak poważne jest jej zaburzenie i ile wsparcia potrzebuje w codziennym życiu.

Poziomy wahają się od najmniejszego do najcięższego, przy czym ASD poziom 3 opisuje osobę, która ma najcięższy poziom objawów ASD, a poziom ASD 1 opisuje osobę z łagodniejszymi objawami.

W tym artykule omówiono objawy typowe dla każdego z trzech poziomów ASD. Zawiera również realistyczne przykłady mocnych stron i ograniczeń, które są unikalne dla każdego poziomu.

Poziomy spektrum autyzmu

Zaburzenia ze spektrum autyzmu wpływają na to, jak dana osoba działa, uczy się i wyraża siebie. Chociaż osoby z ASD mogą mieć wspólne objawy, każda osoba jest inna, podobnie jak ich mocne strony i trudności.

Trzy poziomy ASD pomagają lekarzom przepisywać odpowiednie terapie dostosowane do unikalnych potrzeb ich pacjentów. Terapie te mogą pomóc osobie z ASD w pełni wykorzystać jej mocne strony i poprawić umiejętności społeczne, językowe i behawioralne.

W przypadku rodziców dziecka z ASD wiedza, na jakim poziomie znajduje się dziecko, może pomóc im przygotować się na różnego rodzaju wyzwania, które ich dziecko może napotkać w codziennym życiu.

Poziom 1: wymaga wsparcia

ASD poziomu 1 jest najłagodniejszą lub najbardziej „wysoko funkcjonującą” formą autyzmu. Dzieci z ASD na poziomie 1 mają trudności z odpowiednią komunikacją z innymi. Na przykład mogą nie mówić właściwych rzeczy we właściwym czasie lub być w stanie odczytać sygnały społeczne i mowę ciała.

Mogą również mieć problemy z przechodzeniem od jednej czynności do drugiej lub próbowaniem nowych rzeczy. Dodatkowo mogą mieć problemy z organizacją i planowaniem, co może uniemożliwiać im bycie tak samo niezależnym jak inne osoby w ich wieku.

Poziom 2: Wymaga znacznego wsparcia

Osoby z ASD na poziomie 2 będą miały bardziej oczywiste problemy z komunikacją werbalną i społeczną niż osoby, u których zdiagnozowano poziom 1. Podobnie będzie im trudniej zmienić skupienie lub przejść od jednej czynności do drugiej.

Dzieci z poziomem 2 mają zwykle bardzo wąskie zainteresowania i angażują się w powtarzające się zachowania, które mogą utrudniać im funkcjonowanie w określonych sytuacjach. Na przykład mogą chodzić tam iz powrotem lub powtarzać to samo w kółko.

Poziom 3: wymaga bardzo znacznego wsparcia

Poziom 3 to najcięższa forma autyzmu. Dzieci z tej kategorii będą wykazywać wiele takich samych zachowań, jak dzieci na poziomach 1 i 2, ale w bardziej ekstremalnym stopniu.

Problemy wyrażające się zarówno werbalnie, jak i niewerbalnie mogą bardzo utrudniać funkcjonowanie, interakcję społeczną i radzenie sobie ze zmianą skupienia lub lokalizacji. Angażowanie się w powtarzające się zachowania to kolejny objaw ASD poziomu 3.

Ograniczenia poziomów ASD

Chociaż poziomy ASD są przydatne do diagnozowania nasilenia autyzmu i potrzeb wsparcia, kategorie nie dają pełnego obrazu mocnych stron i ograniczeń każdego poziomu.

Te trzy poziomy nie obejmują całkowicie objawów i potrzeb wszystkich osób z autyzmem. DSM-5 oferuje niewiele szczegółów dotyczących rodzajów wsparcia, których potrzebują poszczególne osoby, lub sytuacji, w których wsparcie jest potrzebne.

Na przykład niektóre osoby z ASD potrzebują wsparcia w szkole, ale dobrze sobie radzą w domu, podczas gdy inne mogą dobrze sobie radzić w szkole, ale mają problemy w sytuacjach społecznych.

Co więcej, poziom przypisywany osobie, która została po raz pierwszy zdiagnozowana, może się zmieniać, gdy rozwijają się i doskonalą swoje umiejętności społeczne, a lęk, depresja lub inne problemy powszechne wśród osób z autyzmem zmieniają się lub nasilają.

Przypisywanie osób do jednego z trzech poziomów autyzmu może być przydatne do zrozumienia, jakie rodzaje usług i wsparcia będą im najlepiej służyć.

Nie będzie jednak przewidywać ani uwzględniać unikalnych szczegółów w ich osobowości i zachowaniu, co oznacza, że ​​wsparcie i usługi, które otrzymują, będą musiały być wysoce zindywidualizowane.

Streszczenie

DSM-5 to ważny podręcznik używany przez lekarzy do diagnozowania osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Opisuje trzy poziomy ASD, których nasilenie i stopień wsparcia potrzebuje osoba z ASD w codziennym życiu.

Trzy poziomy ASD dają podstawowy zarys wyzwań, z jakimi osoba z ASD może się zmierzyć, jeśli chodzi o komunikację, kontakty towarzyskie i zachowanie. Ten sposób diagnozowania osób z ASD nie odpowiada jednak w pełni na różnorodne potrzeby osób z autyzmem.

Wiele artykułów internetowych na temat autyzmu koncentruje się na dzieciach z tym zaburzeniem, ale dorośli z ASD zwykle również potrzebują pewnego poziomu wsparcia. Przejście do w pełni niezależnej osoby dorosłej może być trudne dla niektórych osób z ASD i ich rodzin, zwłaszcza gdy zmieniają się potrzeby danej osoby.

Jeśli znasz kogoś z ASD, ważne jest, aby nadal rozpoznawać jego potrzeby i wspierać jego mocne strony, bez względu na wiek.