Twój popęd seksualny z fibromialgią i zespołem przewlekłego zmęczenia

Jesteś zmęczony. Całe cię boli. Wysiłek może zniszczyć cię na kilka dni. Kiedy masz fibromialgię i zespół przewlekłego zmęczenia, czy można się dziwić, że twoje życie seksualne nie jest wspaniałe?

Oprócz tego, że jest to trudniejsze, często okazuje się, że po pojawieniu się choroby po prostu nie odczuwamy dużego popędu seksualnego. To może być trudne dla twojej samooceny i intymnych relacji.

Więc, gdzie dokładnie idzie ten popęd seksualny?

Dlaczego brakuje nam napędu

Kiedy wiemy tak mało o wielu aspektach naszej fibromialgii i syndromie chronicznego zmęczenia, zaskakujące jest to, że w rzeczywistości jest sporo badań nad libido kobiet z tymi schorzeniami. Jak można się spodziewać, wiele badań potwierdza, że ​​mamy niższy popęd płciowy niż ludzie zdrowi.

Jednak nie zawsze zgadzają się, dlaczego. Jedno z wcześniejszych badań dotyczących fibromialgii i funkcji seksualnych, opublikowane w 2006 roku, sugerowało, że jest to bardziej problem psychologiczny niż fizyczny. Naukowcy oparli to na odkryciu, że stres psychiczny był predyktorem dysfunkcji seksualnych, podczas gdy ból nie był. Niektóre późniejsze badania wskazują również na rolę stresu i innych czynników psychicznych/emocjonalnych, ale także znalazły wiele przyczyn fizycznych.

Inne badania łączą dysfunkcje seksualne w fibromialgii z:

• Czułość oceniana na podstawie liczby punktów przetargowych
• Ból od seksu
• Nieodpowiednie smarowanie
• Niezadowolenie ze związku
• Lęk
• Słaba jakość snu

Badania nad zespołem przewlekłego zmęczenia wiążą dysfunkcje seksualne z:

• Zespół współistniejącego bólu mięśniowo-powięziowego lub zespół Sjogrena
• Więcej objawów poznawczych i neurologicznych
• Bardziej intensywne zmęczenie

Zaburzenia seksualne związane z narkotykami

Wielu z nas przyjmuje leki (takie jak antydepresanty lub leki przeciwpadaczkowe), które mogą obniżyć popęd płciowy.

Wszystkie trzy zatwierdzone przez FDA leki na fibromialgię — Lyrica (pregabalina), Cymbalta (duloksetyna), Savella (milnacipran) — mogą powodować utratę libido, chociaż nie jest to ich powszechny efekt uboczny.

Inne klasy leków, które mogą powodować zaburzenia seksualne, obejmują:

• opiaty
• Środki zwiotczające mięśnie
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
• Uspokajające
• Hormony
• Leki alergiczne
• Leki na ciśnienie krwi
• Diuretyki

Odzyskać popęd seksualny

Niektóre leki mogą pomóc odzyskać pragnienie intymności, zwłaszcza jeśli problem jest spowodowany przez narkotyki, więc porozmawiaj o tym ze swoim lekarzem.

Jeśli uważasz, że problemy w związkach, lęki lub inne problemy psychiczne/emocjonalne powodują twoje problemy, możesz chcieć pracować z terapeutą.

Jeśli główne objawy, takie jak ból i zmęczenie, są przyczyną niskiego libido, najlepszym rozwiązaniem jest ciągłe szukanie terapii, która pomoże.

Niezależnie od tego nie musisz rezygnować ze swojego życia seksualnego.