Stany współistniejące w fibromialgii i zespole przewlekłego zmęczenia

Gdy u tej samej osoby występują co najmniej dwa różne schorzenia, uważa się je za schorzenia współistniejące, co oznacza, że ​​występują w tym samym czasie.

Zespół fibromialgii (FMS) i mialgiczne zapalenie mózgu i rdzenia/zespół przewlekłego zmęczenia (ME/CFS) są ogólnie uważane za odrębne, ale nakładające się – są to dwa różne schorzenia, ale mają wspólne objawy.

Ale FMS i ME/CFS mają również wiele współwystępujących (współwystępujących) stanów, w tym inne dolegliwości bólowe, problemy ze snem, poważną depresję, zaburzenia układu nerwowego i problemy z trawieniem. Mogą również wystąpić problemy menstruacyjne.

Warunki bólu

Wiele osób z FMS i ME/CFS ma również inne przewlekłe dolegliwości bólowe, które należy zdiagnozować i odpowiednio leczyć. Często skuteczne leczenie innych źródeł bólu może pomóc złagodzić objawy FMS i ME/CFS.

Zespół bólu mięśniowo-powięziowego

Zespół bólu mięśniowo-powięziowego (MPS, czasami nazywany „przewlekłym bólem mięśniowo-powięziowym”) jest często mylony z fibromialgią, ale są to różne schorzenia. W MPS mięśnie i tkanki łączne (które tworzą powięź) rozwijają tak zwane punkty spustowe.

Punktem spustowym jest często mały, twardy węzeł wielkości ziarnka grochu, który możesz wyczuć pod skórą. Czasami sam węzeł jest bolesny, zwłaszcza gdy go naciskasz, ale często powoduje ból w innym obszarze.

Przewlekłe bóle głowy

Niektórzy badacze uważają, że osoby z przewlekłymi bólami głowy, takimi jak migreny, oraz osoby z FMS mogą mieć wspólne defekty w układach regulujących określone przekaźniki chemiczne w mózgu, takie jak serotonina i epinefryna (adrenalina).

Naukowcy odkryli również niski poziom magnezu zarówno w ME/CFS i cierpiących na migrenę, a gdy osoby cierpiące na przewlekłą migrenę nie reagują na zwykłe terapie, świadczeniodawcy często rozważają możliwość wystąpienia bardziej uogólnionego zespołu bólowego, takiego jak FMS. Bóle głowy często występują również w przypadku ME/CFS.

Objawy migreny obejmują zwiększoną wrażliwość na światło i dźwięk, nudności, problemy ze wzrokiem, takie jak aury lub widzenie tunelowe, trudności w mówieniu i intensywny ból, który jest silniejszy po jednej stronie głowy.

Wielokrotna wrażliwość chemiczna

Wielokrotna wrażliwość na chemikalia (MCS) powoduje podobne objawy jak ME/CFS i FMS, ale wyzwalaczem jest narażenie na niektóre chemikalia, takie jak te znajdujące się w perfumach, klejach i środkach czyszczących.

Ponieważ każdy jest codziennie narażony na ogromną różnorodność chemikaliów, niezwykle trudno jest określić, które z nich powodują problem, a nawet, że w rzeczywistości problemem jest MCS.

Syndrom wojny w Zatoce Perskiej

Objawy zespołu wojny w Zatoce są uderzająco podobne do objawów FMS i ME/CFS, w tym zmęczenia, bólu mięśniowo-szkieletowego i problemów poznawczych, i wykazano, że mają podobny szlak patofizjologiczny. Podobnie jest, że objawy i ich nasilenie różnią się znacznie w zależności od osoby.

Zaburzenia snu

Zaburzenia snu są uważane za kluczową cechę kliniczną FMS i mogą obejmować bezsenność, bezdech senny i inne zaburzenia snu. Czasami badanie snu ujawnia zaburzenia snu w 4. etapie.

Jednak osoby z ME/CFS na ogół nie mają diagnozowalnych zaburzeń snu – zamiast tego mają to, co nazywa się „odświeżającym snem”.

Osoby z FMS mogą również mieć zaburzenia ruchowe związane ze snem.

Zespół niespokojnych nóg

Zespół niespokojnych nóg (RLS) to zaburzenie ruchowe, które powoduje dyskomfort, niepokój i zmęczenie, które nasila się, gdy odpoczywasz, i czujesz się lepiej, gdy się poruszasz. Może nie zasnąć, ponieważ trudno jest poczuć się komfortowo, a ruchy również mogą cię obudzić. RLS nie jest dobrze zrozumiany.

Okresowe zaburzenie ruchu kończyn

Okresowe zaburzenie ruchu kończyn (PLMD) jest podobne do RLS. Osoby z PLMD mimowolnie napinają mięśnie nóg co około 30 sekund podczas snu. Nawet jeśli to nie obudzi Cię całkowicie, może zakłócić sen zarówno Tobie, jak i Twojemu śpiącemu partnerowi.

Poważna depresja

Aż 34,8% osób z FMS cierpi na zaburzenia nastroju, w szczególności rodzaj depresji. Osoby z większą liczbą chorób współistniejących będą odczuwać większe ryzyko poważnej depresji.

Naukowcy podkreślili, że depresja i FMS mają podobne korzenie i mogą występować w pewnym spektrum. Co więcej, FMS, ME/CFS i duża depresja mają wiele wspólnych objawów, takich jak trudności z koncentracją i zmęczenie.

Poważna depresja jest znacznie poważniejsza niż normalne okresy smutku i przygnębienia, które mogą towarzyszyć chronicznemu bólowi i zmęczeniu. Objawy dużej depresji obejmują:

• Codzienny nastrój depresyjny
• Utrata zainteresowania zazwyczaj przyjemnymi zajęciami i hobby
• Znaczące zmiany wagi
• Bezsenność lub nadmierne spanie
• Stała niska energia
• Poczucie bezwartościowej lub niewłaściwej winy
• Niezdolność do podejmowania decyzji lub koncentracji
• Myśli samobójcze

Dla osób z objawami poważnej depresji bardzo ważne jest uzyskanie profesjonalnej pomocy.

Możliwe zaburzenia układu nerwowego

Inne objawy, które czasami pojawiają się wraz z FMS, obejmują:

• Ból klatki piersiowej
• Kołatanie serca (nieregularne lub gwałtowne bicie serca)
• Możliwe powiązanie z wypadaniem płatka zastawki mitralnej (zastawki serca nie zamykają się prawidłowo)
• Nagły spadek ciśnienia krwi

Problemy trawienne i menstruacyjne

Chociaż związek między FMS/ME/CFS a problemami trawiennymi nie jest dobrze zrozumiany, jedna z teorii mówi, że dzieje się tak dlatego, że wszystkie są związane z serotoniną.

Zespół jelita drażliwego

Osoby z zespołem jelita drażliwego (IBS) mają naprzemienne napady zaparć i biegunki oraz mają częste bóle brzucha. Inne objawy to nudności i wymioty, gazy, wzdęcia i wzdęcia brzucha.

Wiele osób z IBS nie szuka opieki medycznej, ale jest to ważne. IBS może prowadzić do niedożywienia lub odwodnienia (spowodowane unikaniem jedzenia) i depresji.

Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego

Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego (IC) jest spowodowane zapaleniem ściany pęcherza moczowego. Może być bolesna i często jest błędnie diagnozowana jako infekcja dróg moczowych. Wielu pacjentów ma IC przez 10 lat, zanim zostaną prawidłowo zdiagnozowani.

Kobiety znacznie częściej niż mężczyźni rozwijają IC. Objawy obejmują częste oddawanie moczu, parcie na mocz i dyskomfort; ból podczas stosunku; i ból miednicy.

Ulga od IC jest również trudna, zazwyczaj wymaga wielu prób i błędów, zanim zostanie znaleziona odpowiednia kombinacja terapii i zmiany stylu życia.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego/pierwotne bolesne miesiączkowanie

Kobiety z FMS lub ME/CFS częściej zgłaszają więcej problemów z zespołem napięcia przedmiesiączkowego (PMS) i bolesnym miesiączkowaniem (szczególnie bolesne miesiączki).

Objawy PMS mogą obejmować:

• Bóle głowy
• Skurcze brzucha
• Wzdęcia i gaz
• Bóle pleców
• Opuchnięte lub tkliwe piersi
• Wahania nastroju

Zazwyczaj zespół napięcia przedmiesiączkowego może wystąpić w ciągu tygodnia poprzedzającego miesiączkę. W przypadku bolesnego miesiączkowania bolesne skurcze pojawiają się mniej więcej w momencie rozpoczęcia okresu i zwykle trwają od jednego do trzech dni. Skurcze mogą być ostre i przerywane lub tępe i obolałe.

Dysmenorrhea występuje w dwóch odmianach: pierwotnej i wtórnej. Pierwotne bolesne miesiączkowanie to takie, które występuje obok FMS i ME/CFS; nie jest to spowodowane żadnymi możliwymi do zidentyfikowania problemami. Wtórne bolesne miesiączkowanie może być spowodowane infekcją, torbielą jajnika lub endometriozą.

Jeśli masz bolesne miesiączkowanie, które zaczyna się po ukończeniu wieku młodzieńczego, powinieneś porozmawiać z lekarzem o testowaniu przyczyny.