Co to jest remisja łuszczycowego zapalenia stawów i czy jest to możliwe?

W ostatnich latach remisja łuszczycowego zapalenia stawów (PsA) stała się ważnym tematem badań medycznych. Naukowcy odkryli, że wcześniejsze diagnozy, lepsze radzenie sobie z objawami i postępy w leczeniu ułatwiają ludziom z ŁZS normalne i bezbolesne życie.

Przeczytaj o tym, jak definiuje się remisję ŁZS i jak wygląda, aby sprostać swoim oczekiwaniom i pracować nad zapobieganiem nawrotom objawów choroby.

Co to jest łuszczycowe zapalenie stawów?

Łuszczycowe zapalenie stawów to rodzaj autoimmunologicznego zapalenia stawów związanego z zapaleniem stawów i skóry. ŁZS wpływa na stawy i otaczające struktury. Może powodować stan zapalny, w którym ścięgna i więzadła przyczepiają się do kości (objaw zwany zapaleniem przyczepów ścięgnistych), zapalenie palców rąk i nóg (objaw zwany zapaleniem palców), zapalenie wyściółki stawów obwodowych (zapalenie błony maziowej) i zapalenie kręgosłupa (zapalenie kręgosłupa).

ŁZS wpływa również na paznokcie, powodując wżery (niewielkie wgłębienia na powierzchni paznokcia). Łuszczyca zwykle wiąże się z łuszczycą, stanem, w którym komórki skóry tworzą i tworzą łuski oraz suche, swędzące plamy. Objawy te pomagają odróżnić ją od innych typów zapalenia stawów, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), kolejna choroba autoimmunologiczna, w której nadaktywny układ odpornościowy omyłkowo atakuje stawy i, w ciężkich przypadkach, narządy.

Według danych z Cleveland Clinic częstość występowania ŁZS waha się od 0,3% do 1%, a osoby z wcześniej istniejącą łuszczycą mają największe ryzyko rozwoju ŁZS.KątCzęsto jest diagnozowana w średnim wieku (od 30 do 50 lat), ale każdy może rozwinąć PsA. Kobiety i mężczyźni są w równym stopniu dotknięci, a osoby pochodzenia północnoeuropejskiego mają zwiększone ryzyko. Genetyka również odgrywa rolę, zwłaszcza rodzinna historia ŁZS lub łuszczycy.

Nasilenie i przebieg PsA różni się w zależności od osoby. Niektórzy ludzie mają łagodne objawy, podczas gdy inni mają ciężką aktywność choroby, która ostatecznie powoduje uszkodzenie stawów i/lub niepełnosprawność. Agresywna choroba występuje częściej u osób, które wcześnie mają większe zajęcie stawów, rozległe zajęcie skóry, silną historię łuszczycy w rodzinie lub początek choroby przed 20 rokiem życia.KątKąt

Definiowanie remisji PsA

Reumatolodzy (pracownicy opieki zdrowotnej specjalizujący się w stanach artretycznych) definiują remisję ŁZS jako stan „minimalnej aktywności choroby”. Ogólnie rzecz biorąc, istnieją dwa rodzaje remisji w ŁZS: polekowe i bezlekowe.

• Remisja wywołana lekiem wskazuje na minimalną aktywność choroby podczas przyjmowania leków.

• Remisja bez leków, choć rzadka, to całkowite złagodzenie tkliwości i obrzęku stawów bez pomocy leków.

Ustalenie remisji opiera się na określonych kryteriach, które obejmują pięć domen klinicznych: zapalenie błony maziowej, zapalenie przyczepów ścięgnistych, zapalenie palców, zapalenie stawów kręgosłupa oraz zajęcie paznokci i/lub skóry.

• Zapalenie błony maziowej odnosi się do zapalenia błony maziowej, błony wyścielającej większość stawów. Ten stan jest bolesny, zwłaszcza przy ruchu. Stawy puchną z powodu gromadzenia się płynu maziowego.

• Zapalenie przyczepów ścięgnistych powoduje stan zapalny, w którym ścięgna i więzadła przyczepiają się do kości.

• Zapalenie palców powoduje ciężkie zapalenie palców rąk i nóg. Obrzęk powoduje, że cyfry przypominają kiełbaski. Jeśli obrzęk jest silny, palce mogą stać się tak sztywne, że osoba nie może już zacisnąć pięści.

• Zapalenie stawów kręgosłupa odnosi się do zapalenia kręgosłupa i powiązanych stawów.

• Zajęcie paznokci i/lub skóry: Według National Psoriasis Foundation, aż 86% osób z ŁZS ma łuszczycę paznokci, która obejmuje wżery (wgniecenia w paznokciach), deformację paznokci, pogrubienie paznokci, onycholizę (oddzielanie paznokcia z łożyska paznokcia) oraz przebarwienia, zwykle przypominające infekcję grzybiczą. Ponad 80% osób z ŁZS ma zajęcie zarówno stawów, jak i skóry. Osoby te mają ogólnie ciężki stan chorobowy, gorsze wyniki i zwiększoną potrzebę opieki medycznej. Problemy skórne spowodowane przez PsA obejmują łuszczycę, która pojawia się na skórze, zwłaszcza na kolanach, łokciach, dłoniach, stopach, dolnej części pleców i skórze głowy. Płytki mogą być swędzące, bolesne i krwawić. Będą się różnić wielkością i połączą się, aby pokryć duże obszary skóry.

Znaczące zmniejszenie tych objawów – lub minimalna aktywność choroby – jest uważane za remisję PsA.

Oprócz pomocy w potwierdzeniu remisji, te domeny kliniczne są ważne zarówno w diagnostyce, jak i leczeniu.

Cele leczenia

W ostatniej dekadzie zalecanym podejściem do leczenia ŁZS stało się leczenie ukierunkowane na cel (T2T). Leczenie do celu w ŁZS oznacza wyznaczenie określonych celów testowania — remisji lub niskiej aktywności choroby — i dostosowanie terapii w celu ich osiągnięcia. Ponadto dla osób z ŁZS dostępnych jest wiele nowych terapii.

Jedno badanie z 2018 r. ogłoszone w czasopiśmie, Arthritis Research & Therapy, dotyczyło klinicznego stanu choroby osób z ŁZS leczonych w warunkach ambulatoryjnych w latach 2008-2017. Norweskie badanie obejmowało gromadzenie danych, w tym danych demograficznych, wskaźnika sedymentacji erytrocytów ( ESR) i białka C-reaktywnego (CRP) we krwi w celu sprawdzenia poziomu stanu zapalnego i klinicznych pomiarów aktywności choroby w oparciu o ciężkość, aktywność choroby i zmodyfikowaną aktywność choroby, oceny badaczy, wyniki zgłaszane przez pacjentów w zakresie funkcji, bólu i choroby. modyfikowanie stosowania leków przeciwreumatycznych (DMARD).KątKąt

We wcześniejszym badaniu z 2010 r., również opublikowanym w Arthritis Research & Therapy, zbadano wskaźniki remisji u osób z ŁZS leczonych terapią czynnikiem martwicy nowotworu alfa (TNFα).KątInhibitory TNF hamują odpowiedź na czynnik martwicy nowotworu (TNF), białko, które jest częścią procesu zapalnego. Naukowcy odkryli, że nawet przy dostępności wysoce skutecznych leków, takich jak leki biologiczne, istnieje potrzeba poprawy wskaźników remisji. Co więcej, nowsze opcje leczenia oraz opracowanie osiągalnych i ważnych środków powinny pomóc w zwiększeniu szans na remisję.

Badanie przeprowadzone przez naukowców z University College Dublin w Irlandii przeanalizowało grupę osób uczęszczających do kliniki biologicznej od listopada 2004 r. do marca 2008 r. Pacjenci mieli reumatoidalne zapalenie stawów lub ŁZS. Kryteria oceny obejmowały dane demograficzne, wcześniejsze stosowanie DMARD, liczbę tkliwych i opuchniętych stawów, sztywność poranną, ocenę bólu, ocenę pacjenta, badanie krwi CRP i kwestionariusze oceny stanu zdrowia. Po 12 miesiącach leczenia inhibitorem TNF 58% pacjentów z ŁZS osiągnęło remisję, w porównaniu z zaledwie 44% pacjentów z RZS.KątSprawdzono również poziom CRP, a naukowcy zauważyli, że poziom zapalenia był znacznie niższy u osób z ŁZS.

Osiągnięcie remisji

Remisja w ŁZS oznacza brak oznak aktywności choroby, która może obejmować objawy i markery stanu zapalnego we krwi. U osób z długotrwałą chorobą, niską aktywnością choroby lub niewielkimi objawami choroby jest to rozsądny cel.

Standardowym podejściem do leczenia ŁZS jest T2T. Celem T2T w ŁZS jest remisja lub nieaktywna choroba. Łuszczycowe zapalenie stawów T2T obejmuje dostosowywanie leków w czasie, aby osiągnąć wcześniej ustalony cel, zwykle remisję. Proces ten trwa i obejmuje wielokrotne dostosowywanie terapii, aby zbliżyć się do celu, jakim jest remisja lub niska aktywność choroby.

W zależności od ogólnego stanu zdrowia osoby i poziomu aktywności choroby, monitorowanie może odbywać się tak często, jak co miesiąc lub co kilka miesięcy. Podczas każdej wizyty Twój lekarz oceni, czy osiągasz założony cel. Jeśli cel nie zostanie osiągnięty, można zwiększyć dawkę leku, dodać nowe leki lub zmienić lek na inną klasę leków.

Jedno z badań opisanych w publikacji The Lancet z grudnia 2015 r. poddało próbie podejście T2T. W tym badaniu 206 pacjentów z wczesnym ŁZS zostało losowo przydzielonych do otrzymywania standardowej opieki lub ścisłej kontroli przez 48 tygodni. Ścisła grupa kontrolna spotykała się ze swoimi świadczeniodawcami raz w miesiącu i miała wcześniej ustalone cele oraz specyficzny protokół leczenia, który obejmował DMARDs. Ostatecznym celem była minimalna aktywność choroby. Osoby w grupie standardowej opieki były odwiedzane przez swoich świadczeniodawców co 12 tygodni i były traktowane jako ich lekarze uznani za odpowiednich, bez ustalonego protokołu lub celu leczenia.

Wyniki wykazały, że w porównaniu z grupą kontrolną, osoby z grupy ścisłej kontroli (T2T) miały znacznie większe szanse na osiągnięcie poprawy zarówno w zakresie objawów stawowych, jak i skórnych.

Remisja bez leków

Chociaż tylko kilka ostatnich badań dotyczyło remisji ŁZS, większość badaczy zgadza się, że rozpoczęcie leczenia ŁZS tak wcześnie, jak to możliwe, zwiększa szansę na remisję i może potencjalnie zwiększyć prawdopodobieństwo trwałej remisji. Jednakże, ponieważ odsetek nawrotów jest dość wysoki po przerwaniu leczenia ŁZS, rzadko osiąga się remisję bez leku. Wyniki badania z 2015 r. opisane w Annals of the Rheumatic Diseases wspierają ten pomysł.

W niemieckim badaniu przez sześć miesięcy obserwowano 26 pacjentów z ŁZS, którzy przyjmowali metotreksat lub inhibitor TNF. Pacjenci ci nie odczuwali bólu stawów ani objawów ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i niektórych zmian skórnych. Naukowcy odkryli, że częstość nawrotów choroby była wysoka po przerwaniu leczenia, dotykając 20 pacjentów.KątKąt

Naukowcy doszli do wniosku, że przerwanie leczenia – nawet u osób z remisją trwającą dłużej niż sześć miesięcy – nie było realistyczne, ponieważ częstość zaostrzeń (okresów wysokiej aktywności choroby) w ŁZS jest wyższa, gdy dana osoba nie przyjmuje leków.

To nie jest lekarstwo na łuszczycowe zapalenie stawów. Jeśli masz szczęście doświadczyć remisji, Twój lekarz prawdopodobnie będzie chciał, abyś kontynuował przyjmowanie leków. Dokonywanie zmian w stylu życia może również pomóc w zapobieganiu nawrotom objawów. Może to obejmować ochronę stawów, kontrolę wagi, zdrową dietę i ćwiczenia przyjazne dla stawów, takie jak pływanie, spacery i jazda na rowerze.

Jak najwcześniejsze rozpoczęcie leczenia spowolni chorobę i umożliwi remisję. Ponadto wczesne, agresywne leczenie zapobiega uszkodzeniom stawów i niepełnosprawności oraz prowadzi do lepszej długoterminowej perspektywy. Możesz zwiększyć swoje szanse na remisję, ściśle współpracując z reumatologiem i stosując wszystkie zalecone leczenie.

Remisja PsA może trwać tygodnie, miesiące, a nawet lata. Ale remisja nie będzie trwała i objawy mogą nagle powrócić. Jeśli tak się stanie, jak najszybciej porozmawiaj ze swoim lekarzem.