Infekcja utajona i infekcja przenoszona drogą płciową

Infekcja utajona to infekcja ukryta, nieaktywna lub uśpiona. W przeciwieństwie do aktywnych infekcji, w których wirus lub bakteria aktywnie się replikuje i potencjalnie powoduje objawy, utajone infekcje są zasadniczo statyczne. Chociaż infekcja jest utajona, może ukrywać się przed układem odpornościowym i/lub być trudna do leczenia lekami i innymi terapiami.

• Znany również jako: Uśpiony/Nieaktywny

• Przykłady: infekcje opryszczki przechodzą przez okresy utajone, w których ludzie nie mają żadnych ognisk.

Znaczenie dla zrozumienia chorób przenoszonych drogą płciową

Wiele infekcji przenoszonych drogą płciową (STI), definiowanych jako schorzenia, które rozprzestrzeniają się głównie poprzez aktywność seksualną lub intymną, przechodzi przez okresy utajenia, kiedy klienci są bezobjawowi, a infekcja jest uśpiona w ich ciałach (chociaż nadal może być przenoszona na partner).

To jeden z powodów, dla których choroby przenoszone drogą płciową są ukrytą epidemią. Okresy utajonej infekcji potencjalnie stwarzają okazję do nierozpoznania tych stanów, gdy infekcja reaktywuje się przed pojawieniem się objawów.

Dwoma chorobami przenoszonymi drogą płciową, na których skupia się większość dyskusji na temat latencji, są opryszczka i HIV. Jednak, mimo że obie infekcje mają okresy utajenia, biologia obu typów okresu utajenia jest nieco inna.

Patrząc na opryszczkę, często mówi się, że infekcja jest utajona między wybuchami opryszczki lub chorobami narządów płciowych. Chodzi o to, że nie wszystkie infekcje opryszczki są w tych okresach naprawdę utajone. Często infekcja aktywuje się w stopniu wystarczającym do bezobjawowego zrzucania i bezobjawowej transmisji, ale nie na tyle, aby wywołać zauważalne lub rozpoznawalne objawy.

Natomiast utajony HIV jest definicją bardziej ilościową, ponieważ objawy HIV są raczej pośrednimi niż bezpośrednimi konsekwencjami zakażenia. Innymi słowy, większość objawów jest spowodowana przez infekcje oportunistyczne, które wykorzystują immunosupresję wywołaną przez HIV, a nie przez sam HIV.

Dlatego uważa się, że HIV jest utajony, gdy retrowirus nie tworzy aktywnie swoich kopii w organizmie. HIV żyjący w rezerwuarze wirusa i nierozmnażający się jest utajony.

Kiedy lekarze i naukowcy mówią o funkcjonalnym lekarstwie na HIV, mówią o schemacie leczenia, który wyeliminuje wszystkie aktywne wirusy i ustali trwale utajoną infekcję. Prawdziwe lekarstwo musiałoby również wyeliminować wszystkie utajone wirusy i prowirusy z rezerwuaru wirusowego i chociaż naukowcy nadal nad tym pracują, prawdopodobnie jeszcze kilka lat temu.