Radzenie sobie z niepełnymi ruchami jelit

Uczucie niepełnej ewakuacji — innymi słowy, uczucie, że wypróżnienie jest niepełne — może być dość nieprzyjemne. Oprócz fizycznego dyskomfortu, niepełne wypróżnienia mogą powodować, że czujesz się bardzo zaniepokojony tym, co dzieje się nie tak lub kiedy będziesz musiał wrócić do łazienki, zwłaszcza jeśli zauważysz wyraźną zmianę w stosunku do normalnych wypróżnień.

Niepełna ewakuacja jest charakterystycznym objawem zespołu jelita drażliwego (IBS), ale nie musisz mieć IBS, aby doświadczyć tego nieprzyjemnego objawu. Biorąc pod uwagę, jak powszechny jest IBS, niezwykłe jest, jak mało uwagi badaczy poświęca objaw niepełnej ewakuacji. W rezultacie niewiele wiadomo o tym, jak możesz go rozwiązać.

Dopóki badania nie ujawnią więcej na ten temat, musisz zbadać leki, terapie i strategie samoopieki, które mogą pomóc w radzeniu sobie i redukowaniu objawów.

Co to jest niepełna ewakuacja?

Niepełna ewakuacja jest subiektywnym wrażeniem, że wypróżnienie nie było tak pełne, jak powinno. Kiedy masz zaparcia, oddawanie małych, twardych stolców może nie pozostawiać w tobie poczucia, że ​​wszystko się wydostało.

Z drugiej strony, osoby z przewlekłą biegunką mogą odczuwać ciągłą potrzebę wypróżnienia nawet po powtarzających się wypróżnieniach.

Dlaczego tak się dzieje

Ponownie niewiele wiadomo o przyczynach zjawiska niepełnej ewakuacji. Rolę mogą tu odgrywać dwa procesy fizjologiczne, które zostały zidentyfikowane jako główne podłoże objawów IBS.

1. Nadwrażliwość trzewna odnosi się do zwiększonej wrażliwości na ból w obrębie narządów wewnętrznych – w tym przypadku jelita grubego, odbytnicy i odbytu.

2. Dysfunkcja motoryki występuje, gdy mięśnie przewodu pokarmowego nie działają płynnie i zakłócają zdolność do oddawania wygodnego, dobrze uformowanego stolca i czują się, jakbyś miał pełny wypróżnienie.

Jak zachodzą normalne ruchy jelit?

Aby rozwiązać problem niepełnej ewakuacji, niezbędna jest wiedza, na czym polega „całkowita ewakuacja”.

• Materia kału przemieszcza się na całej długości jelita grubego.
• Podczas tego procesu woda jest wchłaniana ze stolca, dzięki czemu staje się on twardszy w miarę przechodzenia przez jelita.
• Zazwyczaj stolec przenosi się do esicy i odbytnicy raz lub dwa razy dziennie (chociaż różni się to znacznie w zależności od osoby).
• Tam jest uformowany w kształt przypominający kiełbasę, dzięki czemu można go wygodnie wyprowadzić przez odbyt.

Niepełna ewakuacja z zaparciami

Jeśli masz zaparcia, uczucie niepełnej ewakuacji jest bezpośrednio związane z fizjologią. Ze względu na trudności z oddawaniem stolca, prawdopodobnie nie opróżniłeś całkowicie odbytu, co powoduje uczucie niezadowolenia i dyskomfortu.

Aby przeciwdziałać temu efektowi, Twój lekarz może przepisać leki, które pomogą jelitom wydalić stolec. Możesz również skorzystać z prostych strategii samoopieki, które można wypróbować w domu, lub innych form terapii, które ponownie przeżywają objawy, celując w połączenie jelita-mózg.

Leki na receptę

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła dwa leki do leczenia IBS z zaparciami (IBS-C): Linzess (linaklotyd) i Trulance (plekanatyd). Oba leki są sklasyfikowane jako aktywatory cyklazy guanylanowej, które celują w receptory cyklazy guanylanowej w jelitach. To powoduje wzrost ilości płynu w jelitach, co:

• Utrzymuje stolec bardziej miękki
• Pomaga zmniejszyć ból brzucha
• Pomaga zmniejszyć częstotliwość stolca
• Łagodzi objawy IBS

Leki te są uważane za bezpieczne i dobrze tolerowane, a najczęstszym skutkiem ubocznym jest biegunka o nasileniu łagodnym do umiarkowanego.

Chociaż nie są one wskazane do leczenia IBS, wiadomo, że trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mają działanie terapeutyczne na układ żołądkowo-jelitowy. Z tego powodu świadczeniodawcy mogą przepisać je poza wskazaniami w celu leczenia objawów IBS, takich jak ból brzucha.

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne pomagają utrzymać poziom serotoniny w jelitach, co zmniejsza stan zapalny i wspomaga motorykę jelit. Powszechnie przepisywane leki trójpierścieniowe obejmują:

• Elavil (amitryptylina)
• Tofranil (imipramina)
• Norpramina (dezypramina)
• Awentyl (nortryptylina)

Oba te podejścia są zalecane w wytycznych klinicznych American College of Gastroenterology (ACG) dotyczących zarządzania IBS, które zostały opublikowane w styczniu 2021 r. Linzess i Trulance są zalecane specjalnie dla IBS-C, podczas gdy trójpierścieniowe są zalecane dla wszystkich podtypów IBS.

Strategie samoopieki

Możesz także wypróbować kilka strategii samoopieki w domu, aby złagodzić uczucie niepełnej ewakuacji, gdy masz IBS-C.

• Konsekwentne nawyki jelit: Wiele osób ma wypróżnienia rano, a nie w nocy. Zwracaj uwagę na własny biorytm i staraj się zaplanować wizytę w toalecie mniej więcej o tej samej porze każdego dnia.

• Wizualizacja: Daj swojemu ciału czas na opróżnienie jak największej ilości stolca, wyobrażając sobie kształt odbytnicy, gdy oceniasz „kompletność” ruchu.

• Spożycie błonnika rozpuszczalnego: Powoli zwiększaj spożycie pokarmów bogatych w błonnik rozpuszczalny (nie błonnik nierozpuszczalny) lub wypróbuj suplement błonnika na bazie psyllium. Pokarmy bogate w błonnik rozpuszczalny obejmują banany, jagody, kiwi, pomarańcze, marchewki, bakłażany, fasolkę szparagową, płatki owsiane, cukinię i ziemniaki ze skórką.

Wytyczne ACG wyraźnie stwierdzają, że w badaniach nie wykazano, aby błonnik nierozpuszczalny poprawiał objawy IBS, podczas gdy błonnik rozpuszczalny ma.

Psychoterapie ukierunkowane na jelita

Jeśli uważasz, że dyssynergiczne wypróżnianie przyczynia się do trudności w wydalaniu pełnego stolca, możesz rozważyć biofeedback lub fizjoterapię jako sposób na złagodzenie objawów. Psychoterapia ukierunkowana na jelita jest zalecana przez wytyczne ACG, ponieważ jest coraz częściej postrzegana jako skuteczna terapia uzupełniająca IBS.

Mózg i jelita są ze sobą w ciągłej komunikacji poprzez oś mózgowo-jelitową. Dlatego celem psychoterapii ukierunkowanej na jelita jest zmniejszenie obciążenia objawami żołądkowo-jelitowymi poprzez strategie radzenia sobie. W szczególności terapia poznawczo-behawioralna (CBT) skierowana na połączenie jelit-mózg może nauczyć technik relaksacji mięśni i oddychania, aby zmniejszyć wrażliwość na ból i zachęcić umysł do lepszej samoregulacji motoryki jelit.

Niepełna ewakuacja z biegunką

Odczucie niepełnej ewakuacji u osób, które doświadczają przewlekłej biegunki, jest znacznie bardziej złożone. Chociaż znany pod ogólnym terminem tenesmus, istnieje rażący brak badań dotyczących tego, co powoduje to zjawisko, gdy występuje bez wyraźnego powodu fizjologicznego. Na szczęście dostępne są skuteczne terapie łagodzące objawy.

Leki na receptę

Xifaxan (rifaksymina) jest antybiotykiem zatwierdzonym przez FDA do leczenia IBS z biegunką (IBS-D), a to leczenie jest również wspierane przez wytyczne ACG.

Xifaxan pozostaje aktywny w przewodzie pokarmowym, ale nie wchłania — jest to czynnik, który przyczynia się do jego profilu bezpieczeństwa, ponieważ prawdopodobnie nie będzie wchodzić w interakcje z innymi lekami lub z czasem stanie się mniej skuteczny. Skutki uboczne związane z rifaksyminą są łagodne i niezbyt częste, ale mogą obejmować:

• Biegunka
• Utrata smaku
• Anoreksja
• Mdłości
• Podrażnienie nosa

Strategie samoopieki

Po pojawieniu się luźnego i wodnistego stolca, każdy twardy stolec, który mógł znajdować się w esicy, z pewnością został opuszczony. Jednak wydaje się, że niektóre dysfunkcje nerwowe i motoryczne utrzymują przy życiu uczucie naglącej potrzeby opróżnienia. Aby przeciwdziałać temu poczuciu pilności, warto przypomnieć sobie, że tak naprawdę nie ma potrzeby wydawania kolejnych stolców.

Należy pamiętać, że nie ma czegoś takiego jak naprawdę pusty jelito, ponieważ cały czas powstaje nowy stolec. Jeśli chodzi o strach przed przyszłymi epizodami biegunki, pamiętaj, że mięśniom odbytu łatwiej jest utrzymać stolec, który jest twardy (tj. „przesiaduje” i wysycha w jelicie grubym) niż wodnisty stolec, który się z niego wydostaje. wyżej w jelicie grubym.

Jeśli czujesz ciągłą potrzebę pójścia do toalety, postaraj się opóźnić. Usiądź spokojnie w miejscu blisko łazienki i zobacz, czy możesz użyć ćwiczeń relaksacyjnych, aby uspokoić swoje ciało, dopóki nie minie poczucie pilności, bez konieczności robienia kolejnej wizyty w łazience. Uspokojenie organizmu pomoże również zmniejszyć niepokój, który może powodować, że centralny układ nerwowy będzie nadal wysyłał impulsy do dalszego (niepotrzebnego) opróżniania.

Te mechanizmy radzenia sobie na początku mogą być trudne, zwłaszcza jeśli nie miałeś żadnych wcześniejszych wskazówek. Co więcej, IBS-D może powodować stres w sytuacjach społecznych, prowadząc do niepokoju, izolacji i błędnej interpretacji procesów trawiennych, które są całkowicie normalne. Podobnie jak w przypadku IBS-C, psychoterapia kierowana przez jelita – taka jak CBT – jest zalecana jako terapia uzupełniająca, która łagodzi objawy IBS i niepokój psychiczny, który może im towarzyszyć.

Dokładna przyczyna niepełnej ewakuacji nie jest do końca jasna, co sprawia, że ​​wiele osób, które odczuwają to uczucie, nie wie, jak złagodzić objawy. Jeśli wypróbowałeś leki na receptę, mechanizmy radzenia sobie i psychoterapię bez pozytywnych rezultatów, możliwe, że masz inny stan przypominający IBS, taki jak celiakia lub choroba zapalna jelit.