Jak erythema nodosum jest połączony z IBD

Zaburzenia skóry są częstym pozajelitowym objawem nieswoistego zapalenia jelit (IBD), występującym nawet u 25% osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego i chorobą Leśniowskiego-Crohna. Niektóre z tych chorób skóry to ropne zapalenie skóry zgorzelinowe, aftowe wrzody i rumień guzowaty.

Rumień guzowaty to choroba skóry, która najczęściej dotyka osoby z chorobą Leśniowskiego-Crohna, ale może również rozwinąć się u osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Szacuje się, że występuje u od 10 do 15% osób z IBD, co sprawia, że ​​jest to dość powszechne powikłanie. Ten stan często ustępuje samoistnie lub poprawia się, gdy podstawowa IBD zostaje opanowana. Ważne jest, aby osoby z IBD znały objawy tej choroby skóry, aby móc ją wcześnie zdiagnozować.

Przegląd

Rumień guzowaty to bolesne czerwone guzki (lub zmiany), które najczęściej rozwijają się na rękach lub podudziach, ale mogą pojawić się również w innych miejscach na ciele. Ten stan występuje częściej u dorosłych niż u dzieci i częściej u kobiet niż u mężczyzn.

Powstawanie zmian w postaci rumienia guzowatego może być poprzedzone uczuciem grypopodobnym lub uogólnionym bólem stawów. Same zmiany mogą początkowo przybrać postać tkliwych, czerwonych guzków, które w pierwszym tygodniu stają się twarde i bolesne. Zmiany mogą wydawać się niebieskawe lub czarno-niebieskie i sprawiać wrażenie, jakby zawierały płyn w ciągu drugiego tygodnia, a następnie powoli żółknąć przed zagojeniem. Zmiany utrzymują się przez około dwa tygodnie, ale po ustąpieniu mogą zostać zastąpione nowymi zmianami. Cykl może zakończyć się po pojawieniu się pierwszej partii zmian, a następnie zagoić lub może trwać przez kilka tygodni do miesięcy z pojawieniem się nowych zmian.

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Powoduje

W IBD rumień guzowaty może pojawić się po raz pierwszy podczas nawrotu choroby. Może podążać za przebiegiem IBD, co oznacza, że ​​poprawia się, gdy zaostrzenie jest lepiej kontrolowane.

Inne przyczyny rumienia guzowatego obejmują infekcje bakteryjne, infekcje grzybicze, chorobę Hodgkina, sarkoidozę, chorobę Behçeta (rzadkie zaburzenie powodujące stany zapalne naczyń krwionośnych), ciążę i reakcje na leki (takie jak sulfonamidy).

Diagnoza

Gdy rumień guzowaty występuje u osoby ze zdiagnozowaną IBD, może nie być wykonywanych badań, ponieważ wiadomo, że stan ten występuje przy IBD, a zmiany są rozpoznawalne. U osób, które nie mają IBD, lekarz może zdecydować, że konieczne jest zlecenie badań, takich jak prześwietlenia, posiewy krwi i biopsja, aby wykluczyć infekcję lub inną chorobę lub stan.

Leczenie

Ponieważ rumień guzowaty ustępuje samoistnie, zwykle nie stosuje się żadnego konkretnego leczenia, które pomogłoby w gojeniu zmian. Leczenie jest zwykle potrzebne tylko w celu opanowania bólu spowodowanego przez zmiany lub w stawach. Może to obejmować chłodne okłady, uniesienie nóg i odpoczynek.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mogą być również pomocne w łagodzeniu bólu, ale należy je stosować ostrożnie u osób z IBD. NLPZ mogą powodować zaostrzenie u niektórych osób z IBD, dlatego leki te powinny być stosowane wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem gastroenterologa. Dermatolodzy lub inni lekarze leczący choroby skóry mogą nie zdawać sobie sprawy, że NLPZ mają tak negatywny wpływ na IBD. Z tego powodu osoby z IBD powinny kwestionować nowe recepty i przedyskutować je z gastroenterologiem przed ich przyjęciem.

W ciężkich lub przewlekłych przypadkach rumienia guzowatego można również stosować kortykosteroidy, jodek potasu i leki przeciwtarczycowe. Można również zalecić ograniczenie aktywności, aby skrócić czas potrzebny na ustąpienie zmian i innych objawów.