Pioderma Gangrenosum jako potencjalne powikłanie IBD

Istnieje wiele powikłań pozajelitowych, które mogą wystąpić w przypadku nieswoistego zapalenia jelit (IBD), w tym zapalenia stawów, chorób wątroby, zaburzeń odżywiania, anemii i chorób skóry. Zaburzenia skóry są dość powszechnym problemem i mogą dotyczyć nawet 25 procent osób żyjących z IBD. Jednym z rodzajów schorzeń skóry, które mogą wystąpić u pacjentów z IBD, jest piodermia zgorzelinowa.

Możliwe jest, że osoba z piodermią zgorzelinową zostanie początkowo błędnie zdiagnozowana, jeśli pracownicy służby zdrowia patrzący na zmiany na skórze nie połączą jej z IBD. Może to oznaczać, że leczenie zastosowane na początku nie jest skuteczne. Dlatego tak ważne jest, aby osoby z IBD zapętlały się u gastroenterologa z jakimikolwiek nowymi problemami, nawet jeśli początkowo wydają się one niezwiązane z chorobami przewodu pokarmowego. W celu postawienia prawidłowej diagnozy i rozpoczęcia leczenia konieczna może być konsultacja specjalisty z IBD lub dermatologa z doświadczeniem z pacjentami z IBD.

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Przegląd

Pioderma gangrenosum to choroba skóry, która dotyka około 5 procent osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego i około 1 procent osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Niektóre z innych chorób związanych z piodermią zgorzelinową obejmują reumatoidalne zapalenie stawów, dyskrazje krwi w szpiku i zapalenie wątroby. Piodermia zgorzelinowa może najpierw pojawić się jako pęcherz, czerwony guzek lub krosta i może być czymś, co wygląda tak, jakby samo zagoiło się. Jednak zmiana nie goi się i ostatecznie tworzy wrzód. Wrzody mogą pojawiać się pojedynczo lub w grupie i często występują na kończynach, ale częściej pojawiają się na nogach niż na ramionach.

Jak to się zaczyna

Pioderma zgorzelinowa może rozpocząć się szybko w miejscu wcześniejszego niewielkiego uszkodzenia skóry, takiego jak zadrapanie, ukłucie szpilką lub przecięcie. Otaczająca skóra pęka i szybko tworzy się wrzód. Owrzodzenia ropne zgorzelinowe mają unikalne fioletowo zabarwione, niewyraźne krawędzie. Są również dość bolesne, a także powolne gojenie. Lekarze nie są pewni, co powoduje piodermię zgorzelinową, ale teoretyzują, że może to być stan autoimmunologiczny, ponieważ jest związany z innymi zaburzeniami autoimmunologicznymi.

Jak Pioderma Gangrenosum wiąże się z IBD

Aż 50 procent przypadków piodermii zgorzelinowej występuje u osób z jedną postacią IBD. Czasami występowanie tych wrzodów odpowiada aktywnemu zaostrzeniu IBD i może reagować, gdy podstawowa IBD jest skutecznie leczona. Jednak inne przypadki nie wydają się być bezpośrednio związane z aktywnością choroby, a piodermia zgorzelinowa może się rozpocząć lub nawet pogorszyć, gdy IBD jest w stanie spoczynku.

Leczenie

W celu potwierdzenia rozpoznania piodermii zgorzelinowej za pomocą badań diagnostycznych można skonsultować się z dermatologiem. Z wrzodów można pobrać wymaz i hodować w celu zbadania infekcji, a biopsje można pobrać i przetestować, aby wykluczyć inne przyczyny. Ponieważ piodermia zgorzelinowa nie jest w rzeczywistości powodowana przez bakterię, antybiotyki mogą nie być skuteczne jako leczenie.

Mniejsze owrzodzenia piodermii zgorzelinowej można leczyć za pomocą:

• Bandaż uciskowy
• Kremy steroidowe lub zastrzyki
• Doustne antybiotyki przeciwzapalne
• Opatrunki ze srebrnego kremu sulfadiazynowego lub hydrokoloidów

Większe owrzodzenia, które są oporne na leczenie, mogą wymagać intensywniejszej terapii z:

• Steroidy
• Cyklosporyna
• Cyklofosfamid
• Metotreksat
• Maść takrolimus

Dolna linia

Jeśli masz podejrzaną zmianę lub taką, która nie goi się, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem pierwszego kontaktu lub gastroenterologiem, aby uzyskać skierowanie do dermatologa. Lekarz dermatolog, najlepiej mający doświadczenie z innymi pacjentami z IBD, może prawidłowo zdiagnozować i leczyć tę chorobę skóry.