Zespół niespokojnych nóg (RLS): przyczyny, objawy, diagnoza

Zespół niespokojnych nóg (RLS), zwany także chorobą Willisa-Ekboma, to zaburzenie, które powoduje silną potrzebę poruszania się. Powoduje również odczucia opisane jako pełzanie, swędzenie, ciągnięcie, pełzanie, szarpanie, pulsowanie, pieczenie lub gryzienie. RLS działa w rodzinach i jest również związany z wieloma schorzeniami i chorobami oraz lekami.

Przegląd

Co to jest zespół niespokojnych nóg (RLS)?

Zespół niespokojnych nóg (RLS), zwany także chorobą Willisa-Ekboma, to zaburzenie snu, które powoduje intensywną, często nieodpartą potrzebę poruszania nogami (a nawet rękami lub ciałem). Występuje wraz z innymi odczuciami w kończynach opisanymi jako ciągnięcie, pełzanie, szarpanie, pulsowanie, swędzenie, ból, pieczenie lub raczkowanie.

Te odczucia zwykle pojawiają się podczas leżenia w łóżku lub siedzenia przez dłuższy czas, na przykład podczas jazdy samochodem lub w teatrze. RLS zwykle występuje wieczorem, co utrudnia zasypianie. Często ludzie z RLS chcą chodzić i potrząsać nogami (lub rękami), aby złagodzić nieprzyjemne odczucia.

Kto cierpi na zespół niespokojnych nóg (RLS)?

Osoby w każdym wieku, w tym dzieci, mogą mieć RLS. Objawy RLS mogą rozpocząć się w dzieciństwie lub w wieku dorosłym, ale prawdopodobieństwo wystąpienia zespołu znacznie wzrasta wraz z wiekiem. RLS występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn. Do 10 procent populacji Stanów Zjednoczonych ma RLS.

Objawy i przyczyny

Co powoduje zespół niespokojnych nóg (RLS)?

Zespół niespokojnych nóg (RLS) okazał się w niektórych przypadkach zespołem genetycznym, co oznacza, że rodzice z zespołem niespokojnych nóg mogą przekazać go swoim dzieciom. Aż 92% pacjentów z RLS ma krewnego pierwszego stopnia z zaburzeniem. U tych pacjentów objawy pojawiają się we wcześniejszym okresie życia (przed 45 rokiem życia) niż u osób z RLS bez związku genetycznego.

Oprócz źródła genetycznego wiele problemów medycznych jest ściśle związanych z rozwojem RLS, w tym:

Niski poziom żelaza (niedobór żelaza).
Mocznica (stan związany z pogorszeniem czynności nerek).
Niedoczynność tarczycy.
Depresja.
Fibromialgia.
Choroba Parkinsona.
Choroba nerek.
Cukrzyca.
Reumatoidalne zapalenie stawów.
Neuropatia obwodowa.
Ciąża.
Dializa.

Leki mogą również przyczynić się do rozwoju RLS. Takie znane leki obejmują antydepresanty, leki przeciwalergiczne i leki przeciw nudnościom. Kofeina, nikotyna i alkohol mogą również nasilać objawy.

Jakie są objawy zespołu niespokojnych nóg (RLS)?

Objawy zespołu niespokojnych nóg obejmują:

Dyskomfort w nogach (lub ramieniu): Te nieprzyjemne odczucia w kończynach są często opisywane przez dorosłych jako pełzanie, swędzenie, ciągnięcie, raczkowanie, szarpanie, pulsowanie, pieczenie lub gryzienie. Te odczucia zwykle pojawiają się przed snem, ale mogą wystąpić w innych okresach braku aktywności kończyn.
Zachęcaj do poruszania nogami (lub rękami): Aby złagodzić dyskomfort kończyn, odczuwasz niekontrolowaną potrzebę poruszania kończynami, zwłaszcza podczas odpoczynku, na przykład podczas siedzenia lub leżenia.
Zakłócenie snu: Często potrzebny jest dodatkowy czas na zaśnięcie z powodu potrzeby poruszania kończynami w celu złagodzenia dyskomfortu. Czasami utrzymanie snu może być trudne.
Problemy z zachowaniem przed snem: Z powodu dyskomfortu może być konieczne wstanie z łóżka, aby rozciągnąć kończyny, aby złagodzić dyskomfort.
Senność w dzień: Problemy z zasypianiem i utrzymaniem snu mogą powodować senność w ciągu dnia.
Problemy z zachowaniem i wydajnością pracy: Ponownie, z powodu zakłóceń snu, mogą pojawić się problemy z zachowaniem w ciągu dnia (drażliwość, zmienność nastrojów, trudności z koncentracją, nadpobudliwość itp.) oraz wydajnością pracy.

Diagnoza i testy

Jak diagnozuje się zespół niespokojnych nóg (RLS)?

Niestety, nie ma konkretnego testu na zespół niespokojnych nóg (RLS). Diagnozę stawia się na podstawie objawów. Wywiad medyczny, pełne badanie fizykalne i neurologiczne oraz badania krwi mogą zostać przeprowadzone w celu wykluczenia wszelkich innych możliwych problemów zdrowotnych związanych z RLS. Nocne badanie snu może być zalecane w celu oceny innych zaburzeń snu, zwłaszcza obturacyjnego bezdechu sennego.

Twój lekarz zapyta o historię rodzinną RLS. Zapytają również, czy masz jakiekolwiek dolegliwości związane ze snem, takie jak bezsenność (trudności z zasypianiem lub snem) z powodu objawów. Twój pracownik służby zdrowia zapyta również, czy masz problemy z utrzymaniem snu w ciągu dnia i zapyta o inne problemy z zachowaniem lub wydajnością pracy.

Aby potwierdzić diagnozę RLS, musisz spełnić następujące pięć kryteriów:

Masz chęć lub chęć poruszania nogami (lub rękami), zwykle występującą razem z nieprzyjemnymi odczuciami, takimi jak ciągnięcie, szarpanie, raczkowanie, swędzenie, ból lub pieczenie.

Również chęć ruchu lub nieprzyjemne doznania:

Rozpocznij lub nasil się w okresach odpoczynku lub braku aktywności.
Częściową lub całkowitą ulgę przynoszą takie czynności, jak rozciąganie, chodzenie lub ćwiczenie dotkniętych chorobą mięśni.
Są gorsze lub występują wyłącznie wieczorem lub w nocy.
Nie są spowodowane wyłącznie innym problemem medycznym lub behawioralnym.

Zarządzanie i leczenie

Jak leczy się zespół niespokojnych nóg (RLS)?

Leczenie zespołu niespokojnych nóg zależy od nasilenia objawów. Leczenie należy rozważyć, jeśli na jakość życia wpływa bezsenność i nadmierna senność w ciągu dnia. W przypadku RLS z powodu trwających schorzeń konieczne jest również specyficzne leczenie.

Leczenie nielekowe. Najpierw próbuje się leczenia nielekowego, zwłaszcza jeśli objawy są łagodne. Zabiegi nielekowe obejmują:

Regularne ćwiczenia, takie jak jazda na rowerze/roweru stacjonarnym lub spacery, ale unikanie ciężkich/intensywnych ćwiczeń w ciągu kilku godzin przed snem.
Przestrzeganie dobrych nawyków dotyczących snu, w tym unikanie czytania, oglądania telewizji lub przebywania przy komputerze lub telefonie podczas leżenia w łóżku; spanie od 7 do 9 godzin i przestrzeganie innych zdrowych nawyków snu. Brak wystarczającej ilości snu może pogorszyć objawy RLS.
Unikanie lub ograniczanie produktów zawierających kofeinę (kawy, herbaty, cola, czekoladki i niektóre leki [check labels]), nikotyna i alkohol.
Stosowanie poduszki grzewczej, zimnego kompresu lub pocieranie nóg, aby chwilowo złagodzić dyskomfort w nogach. Weź również pod uwagę masaż, akupresurę, spacery, lekkie rozciąganie lub inne techniki relaksacyjne.
Namoczyć w ciepłej wannie.
Wypróbuj suplementy magnezu. Mogą być pomocne.
Zredukuj stres tak bardzo, jak to możliwe. Spróbuj medytacji, jogi, miękkiej muzyki lub innych opcji.

Suplementacja żelaza. Niedobór żelaza jest odwracalną przyczyną RLS. Jeśli badania krwi wykażą, że masz niski poziom żelaza, lekarz może zalecić przyjmowanie suplementu żelaza.

Leki na receptę. Kiedy objawy RLS są częste lub ciężkie, Twój lekarz prawdopodobnie przepisze leki w celu leczenia zaburzenia. Opcje leków obejmują:

Agoniści dopaminy kontrolują potrzebę poruszania się, objawy czuciowe w nogach i zmniejszają mimowolne szarpnięcia nóg podczas snu. Ropinirol (Requip®), pramipeksol (Mirapex®) i plaster rotygotynowy (Neupro®) są zatwierdzonymi przez FDA agonistami dopaminy stosowanymi w RLS.
Leki przeciwpadaczkowe mogą spowolnić lub zablokować sygnały bólowe z nerwów w nogach. Przykłady obejmują gabapentynę enacarbil (Horizant®), gabapentynę (Neurontin®) i pregabalinę (Lyrica®). Leki te są szczególnie skuteczne u pacjentów z bolesnym RLS z powodu neuropatii. Gabapentyna enacarbil jest jedynym lekiem w tej klasie zatwierdzonym przez FDA dla RLS. Jednak inne mogą być skuteczne.
Benzodiazepiny, w szczególności klonazepam (Klonopin®), są czasami przepisywane na RLS, ale zwykle są zarezerwowane dla cięższych przypadków ze względu na ich potencjał uzależniający i skutki uboczne, w tym senność w ciągu dnia.
Opioidy, takie jak metadon lub oksykodon, mogą być stosowane w celu złagodzenia objawów RLS, ale ze względu na ryzyko uzależnienia zwykle nie są przepisywane, chyba że przypadek jest ciężki i inne leki nie są skuteczne.

Ty i twój lekarz omówicie leczenie, które może być dla was najlepsze.

Tags: update medical guide wiedza o chorobie