Kardiomiopatia rozstrzeniowa: objawy i leczenie

Przegląd kardiomiopatii rozstrzeniowej

Kardiomiopatia rozstrzeniowa to choroba mięśnia sercowego, zwykle rozpoczynająca się w głównej komorze pompującej serca (lewa komora). Komora rozciąga się i rozrzedza (rozszerza) i nie może pompować krwi tak dobrze, jak zdrowe serce. Termin „kardiomiopatia” jest terminem ogólnym, który odnosi się do nieprawidłowości mięśnia sercowego.

Kardiomiopatia rozstrzeniowa może nie powodować objawów, ale dla niektórych osób może zagrażać życiu. Częsta przyczyna niewydolności serca – niezdolność serca do dostarczania organizmowi wystarczającej ilości krwi – kardiomiopatia rozstrzeniowa może również przyczyniać się do nieregularnego bicia serca (arytmii), zakrzepów krwi lub nagłej śmierci.

Ta choroba może wystąpić u osób w każdym wieku, w tym u niemowląt i dzieci, ale najczęściej występuje u mężczyzn w wieku od 20 do 50 lat.

Objawy kardiomiopatii rozstrzeniowej

Jeśli masz kardiomiopatię rozstrzeniową, prawdopodobnie wystąpią objawy niewydolności serca lub arytmii spowodowanych przez twój stan. Objawy kardiomiopatii rozstrzeniowej obejmują:

• Zmęczenie
• Duszność (duszność), gdy jesteś aktywny lub leżysz
• Zmniejszona zdolność do ćwiczeń
• Obrzęk (obrzęk) nóg, kostek i stóp
• Obrzęk brzucha z powodu nagromadzenia płynów (wodobrzusze)
• Ból w klatce piersiowej
• Dodatkowe lub nietypowe dźwięki słyszane, gdy Twoje serce bije

Kiedy musisz iść do lekarza?

Jeśli masz duszności lub masz inne objawy kardiomiopatii rozstrzeniowej, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem. Zadzwoń pod numer alarmowy, jeśli odczuwasz ból w klatce piersiowej, który trwa dłużej niż kilka minut lub masz poważne trudności z oddychaniem.

Jeśli członek rodziny ma kardiomiopatię rozstrzeniową, porozmawiaj ze swoim lekarzem o badaniu przesiewowym lub o przeprowadzeniu badań przesiewowych członków rodziny w kierunku tej choroby. Wczesne wykrycie za pomocą testów genetycznych może przynieść korzyści osobom, które odziedziczyły postacie kardiomiopatii rozstrzeniowej, ale nie mają widocznych oznak ani objawów.

Co powoduje kardiomiopatię rozstrzeniową?

Często nie można ustalić przyczyny kardiomiopatii rozstrzeniowej. Jednak wiele czynników może powodować rozszerzenie i osłabienie lewej komory, w tym:

• Cukrzyca
• Otyłość
• Wysokie ciśnienie krwi
• Nadużywanie alkoholu
• Niektóre leki na raka
• Używanie i nadużywanie kokainy
• Infekcje, w tym infekcje wywołane przez bakterie, wirusy, grzyby i pasożyty
• Narażenie na toksyny, takie jak ołów, rtęć i kobalt
• arytmie
• Powikłania późnego stadium ciąży

Czynniki ryzyka

Kardiomiopatia rozstrzeniowa najczęściej występuje u mężczyzn w wieku od 20 do 50 lat. Choroba ta może jednak występować również u kobiet. Inne czynniki ryzyka obejmują:

• Uszkodzenie mięśnia sercowego spowodowane zawałem serca
• Historia rodzinna kardiomiopatii rozstrzeniowej
• Zapalenie mięśnia sercowego spowodowane zaburzeniami układu odpornościowego, takimi jak toczeń
• Zaburzenia nerwowo-mięśniowe, takie jak dystrofia mięśniowa

Powikłania kardiomiopatii rozstrzeniowej

Powikłania kardiomiopatii rozstrzeniowej obejmują:

• Niewydolność serca. Słaby przepływ krwi z lewej komory może prowadzić do niewydolności serca. Twoje serce może nie być w stanie dostarczyć organizmowi krwi potrzebnej do prawidłowego funkcjonowania.
• Niedomykalność zastawki serca. Powiększenie lewej komory może utrudnić zamykanie zastawek serca, powodując wsteczny przepływ krwi i zmniejszając skuteczność pompowania serca.
• Nagromadzenie płynów (obrzęk). Płyn może gromadzić się w płucach, brzuchu, nogach i stopach (obrzęk).
• Nieprawidłowe rytmy serca (arytmie). Zmiany w budowie serca i zmiany ciśnienia w komorach serca mogą przyczynić się do rozwoju arytmii.
• Nagłe zatrzymanie akcji serca. Kardiomiopatia rozstrzeniowa może spowodować nagłe zatrzymanie bicia serca.
• Zakrzepy krwi (zatory). Gromadzenie się krwi (zastój) w lewej komorze może prowadzić do powstawania zakrzepów krwi, które mogą przedostać się do krwiobiegu, odciąć dopływ krwi do ważnych narządów i spowodować udar mózgu, zawał serca lub uszkodzenie innych narządów. Arytmie mogą również powodować zakrzepy krwi.

Diagnoza kardiomiopatii rozstrzeniowej

Twój lekarz przejrzy twoją osobistą i rodzinną historię medyczną. Następnie lekarz przeprowadzi również badanie fizykalne za pomocą stetoskopu, aby wysłuchać serca i płuc oraz zleci badania. Twój lekarz może skierować Cię do kardiologa (kardiologa) na badania.

Testy, które lekarz może zlecić, obejmują:

• Badania krwi. Te testy dostarczają lekarzowi informacji o twoim sercu. Badania krwi ujawniają również, czy masz infekcję, zaburzenie metaboliczne lub toksyny we krwi, czy nie. Te problemy mogą powodować kardiomiopatię rozstrzeniową.
• Rentgen klatki piersiowej. Lekarz może zlecić prześwietlenie klatki piersiowej, aby sprawdzić serce i płuca pod kątem zmian lub nieprawidłowości w strukturze i wielkości serca oraz sprawdzić płyn w płucach lub wokół nich.
• Elektrokardiogram (EKG). Elektrokardiogram – zwany również EKG lub EKG – rejestruje sygnały elektryczne podczas ich przemieszczania się przez serce. Twój lekarz może szukać wzorców, które mogą być oznaką nieprawidłowego rytmu serca lub problemów z lewą komorą. Twój lekarz może poprosić Cię o noszenie przenośnego urządzenia EKG (monitor Holtera) do rejestrowania rytmu serca przez 1 lub 2 dni.
• Echokardiogram. To podstawowe narzędzie do diagnozowania kardiomiopatii rozstrzeniowej wykorzystuje fale dźwiękowe do tworzenia obrazów serca, co pozwala lekarzowi sprawdzić, czy lewa komora jest powiększona. Ten test może również ujawnić, ile krwi jest wyrzucane z serca przy każdym uderzeniu i czy krew płynie we właściwym kierunku.

• Test wysiłkowy. Twój lekarz może zlecić wykonanie testu wysiłkowego, chodząc na bieżni lub jeżdżąc na rowerze stacjonarnym. Elektrody dołączone do Ciebie podczas testu pomagają lekarzowi mierzyć tętno i zużycie tlenu.

  Ten rodzaj badania może wykazać nasilenie problemów spowodowanych kardiomiopatią rozstrzeniową. Jeśli nie jesteś w stanie ćwiczyć, możesz otrzymać leki na stres w sercu.

• CT lub MRI. W niektórych sytuacjach lekarz może zlecić jeden z tych testów, aby sprawdzić rozmiar i funkcję komór pompujących serca.

• Cewnikowanie serca. W tej inwazyjnej procedurze długa, wąska rurka jest wprowadzana przez naczynie krwionośne w ramieniu, pachwinie lub szyi do serca. Ten test umożliwia lekarzowi obejrzenie tętnic wieńcowych na zdjęciu rentgenowskim, pomiar ciśnienia w sercu i pobranie próbki tkanki mięśniowej w celu sprawdzenia uszkodzeń wskazujących na kardiomiopatię rozstrzeniową.

  Ta procedura może obejmować wstrzyknięcie barwnika do tętnic wieńcowych, aby pomóc lekarzowi w badaniu tętnic wieńcowych (angiografia wieńcowa).

• Badania przesiewowe lub poradnictwo genetyczne. Jeśli twój lekarz nie może zidentyfikować przyczyny kardiomiopatii rozstrzeniowej, może zasugerować badanie przesiewowe innych członków rodziny, aby sprawdzić, czy choroba jest dziedziczona w twojej rodzinie.

Leczenie kardiomiopatii rozstrzeniowej

Jeśli masz kardiomiopatię rozstrzeniową, lekarz może zalecić leczenie podstawowej przyczyny, jeśli przyczyna jest znana. Można również zasugerować leczenie w celu poprawy przepływu krwi i zapobiegania dalszym uszkodzeniom serca.

Leki stosowane w leczeniu kardiomiopatii rozstrzeniowej

Lekarze zwykle leczą kardiomiopatię rozstrzeniową za pomocą kombinacji leków. W zależności od objawów możesz potrzebować dwóch lub więcej z tych leków.

Do leków, które okazały się przydatne w leczeniu niewydolności serca i kardiomiopatii rozstrzeniowej należą:

• Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE). Inhibitory ACE to rodzaj leku, który rozszerza lub rozszerza naczynia krwionośne (środek rozszerzający naczynia krwionośne), aby obniżyć ciśnienie krwi, poprawić przepływ krwi i zmniejszyć obciążenie serca. Inhibitory ACE mogą poprawić czynność serca.

  Skutki uboczne obejmują niskie ciśnienie krwi, niską liczbę białych krwinek oraz problemy z nerkami lub wątrobą.

• Blokery receptora angiotensyny II. Leki te mają wiele korzystnych skutków inhibitorów ACE i mogą być alternatywą dla osób, które nie tolerują inhibitorów ACE. Skutki uboczne to biegunka, skurcze mięśni i zawroty głowy.

• Beta-blokery. Beta-bloker spowalnia tętno, obniża ciśnienie krwi i może zapobiegać niektórym szkodliwym skutkom hormonów stresu, które są substancjami wytwarzanymi przez organizm i mogą pogorszyć niewydolność serca i wywołać nieprawidłowe rytmy serca.

  Beta-blokery mogą zmniejszać oznaki i objawy niewydolności serca oraz poprawiać czynność serca. Efekty uboczne to zawroty głowy i niskie ciśnienie krwi.

• Diuretyki. Diuretyki usuwają z organizmu nadmiar płynów i soli. Leki te zmniejszają również płyn w płucach, dzięki czemu łatwiej oddychasz.
• Digoksyna. Ten lek, znany również jako naparstnica, wzmacnia skurcze mięśnia sercowego. Ten lek ma również tendencję do spowalniania bicia serca. Digoksyna może zmniejszać objawy niewydolności serca i poprawiać zdolność do aktywności.
• Leki rozrzedzające krew. Twój lekarz może przepisać leki, w tym aspirynę lub warfarynę, aby zapobiec powstawaniu zakrzepów krwi. Efekty uboczne obejmują nadmierne siniaki lub krwawienia.

Urządzenia wszczepialne

Urządzenia do implantacji stosowane w leczeniu kardiomiopatii rozstrzeniowej obejmują:

• Stymulatory dwukomorowe, które wykorzystują impulsy elektryczne do koordynowania działań lewej i prawej komory.
• Wszczepialne kardiowertery-defibrylatory (ICD), które monitorują rytm serca i w razie potrzeby dostarczają wstrząsy elektryczne, aby kontrolować nieprawidłowe, szybkie bicie serca, w tym bicie serca, które powoduje zatrzymanie akcji serca. Urządzenia te mogą również działać jako rozruszniki serca.
• Urządzenia wspomagające lewą komorę (LVAD), które są urządzeniami mechanicznymi wszczepianymi w brzuch lub klatkę piersiową i przymocowanymi do osłabionego serca, aby pomóc mu pompować. Urządzenia te są zwykle brane pod uwagę, gdy mniej inwazyjne podejścia są nieskuteczne.

Transplantacja serca

Możesz zostać zalecony przeszczep serca, jeśli leki i inne metody leczenia nie są już skuteczne.

Styl życia i opieka w domu

Jeśli masz kardiomiopatię rozstrzeniową, te strategie samoopieki mogą pomóc w radzeniu sobie z objawami:

• Ćwiczenia fizyczne. Zapytaj swojego lekarza, jakie czynności byłyby dla Ciebie bezpieczne i korzystne. Ogólnie rzecz biorąc, sporty wyczynowe nie są zalecane, ponieważ mogą zwiększać ryzyko zatrzymania akcji serca i spowodowania nagłej śmierci.
• Rzuć palenie. Twój lekarz może udzielić Ci porady, jak rzucić palenie tytoniu.
• Nie używaj nielegalnych narkotyków ani nie pij nadmiernie alkoholu. Używanie kokainy lub innych nielegalnych narkotyków może nadwyrężyć serce. Zanim wypijesz alkohol, poproś swojego lekarza o poradę.
• Utrzymuj zdrową wagę ciała. Dodatkowa waga sprawia, że ​​twoje serce pracuje ciężej. Spróbuj schudnąć, jeśli masz nadwagę lub otyłość.
• Jedz dietę zdrową dla serca. Jedzenie produktów pełnoziarnistych i różnorodnych owoców i warzyw oraz ograniczanie soli, dodatku cukru i cholesterolu, tłuszczów nasyconych i tłuszczów trans jest dobre dla twojego serca. Poproś swojego lekarza o znalezienie dietetyka, jeśli potrzebujesz pomocy w planowaniu diety.