7 skutków ubocznych loratadyny i sposoby ich łagodzenia

Loratadyna jest doustnym lekiem przeciwhistaminowym, powszechnie stosowanym w łagodzeniu objawów kataru siennego, innych sezonowych alergicznych nieżytów nosa oraz pokrzywki.

Lek loratadyna jest również sprzedawany pod nazwami handlowymi Clarityn, Claratyne, Claritin lub Alavert.

Mechanizm działania leku loratadyna

Loratadyna blokuje receptory histaminowe H1 w naszym organizmie. Receptory to wyspecjalizowane białka znajdujące się na powierzchni lub wewnątrz komórek; białka te wiążą się z określonymi cząsteczkami (takimi jak hormony lub neuroprzekaźniki) i wywołują reakcję komórkową. Histamina jest substancją chemiczną uwalnianą przez organizm podczas reakcji alergicznej, która powoduje kichanie, swędzenie, łzawienie oczu i katar. Loratadyna wiąże się z obwodowymi receptorami H1, zmniejszając w ten sposób objawy alergii, a jednocześnie powodując mniej senności niż starsze leki przeciwhistaminowe, które łatwiej przenikają do mózgu. Wątroba przekształca loratadynę w aktywny metabolit (desloratadynę), a zarówno lek macierzysty, jak i metabolit przyczyniają się do działania przeciwalergicznego.

Skutki uboczne leku loratadyna

Typowe skutki uboczne loratadyny to:

• Ból głowy
• Senność
• Zmęczenie
• Suchość w ustach
• Nerwowość lub problemy ze snem (występujące częściej u dzieci lub przy wyższych dawkach)
• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, bóle brzucha lub biegunka).

Rzadkie działania niepożądane loratadyny to zawroty głowy, kołatanie serca, reakcje skórne, problemy z wątrobą, drgawki lub ciężkie reakcje alergiczne.

Następnie wyjaśnimy każde działanie niepożądane i podamy wskazówki, jak go uniknąć lub zminimalizować.

1. Ból głowy

Ból głowy wynika z ogólnoustrojowego działania leku lub z oddziaływania loratadyny lub jej metabolitów na ośrodkowy układ nerwowy u niektórych osób.

W badaniach dotyczących leczenia alergicznego nieżytu nosa około 12% osób przyjmujących loratadynę zgłaszało bóle głowy.

Aby uniknąć lub zmniejszyć ból głowy, należy pić wystarczającą ilość wody, unikać kofeiny lub alkoholu, jeśli wywołują one bóle głowy, oraz przyjmować lek loratadynę podczas posiłków (nie wpłynie to znacząco na wchłanianie leku). Jeśli po 4-6 dniach nadal występują częste lub silne bóle głowy, należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem, który może zaproponować alternatywny lek przeciwhistaminowy.

2. Senność

Loratadyna jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji, który ma wywoływać mniejsze działanie uspokajające, ponieważ słabo przenika przez barierę krew-mózg. Jednak u niektórych osób loratadyna lub jej aktywny metabolit wywołują pewne działania na ośrodkowy układ nerwowy. Jednoczesne stosowanie innych leków lub substancji uspokajających może nasilać to działanie.

Jeśli po zażyciu leku zawierającego loratadynę zauważysz senność, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn. Aby uniknąć lub zmniejszyć senność, należy spróbować zażywać ten lek wieczorem zamiast rano (jeśli pozwalają na to objawy). Podczas stosowania loratadyny należy unikać alkoholu i innych leków uspokajających. Jeśli senność utrzymuje się lub wpływa na codzienne czynności, należy skonsultować się z lekarzem i rozważyć zmianę leku na inny lek przeciwhistaminowy niepowodujący senności.

3. Zmęczenie

Zmęczenie występuje u 3-4% osób stosujących loratadynę. Aby zmniejszyć zmęczenie, należy unikać łączenia loratadyny z innymi lekami uspokajającymi. Jeśli zmęczenie utrzymuje się, należy omówić z lekarzem możliwość zastosowania alternatywnego leku.

4. Suchość w ustach

Starsze leki przeciwhistaminowe powodują suchość w ustach poprzez silne działanie antycholinergiczne. Lek loratadyna ma znacznie słabsze działanie antycholinergiczne, ale niektórzy użytkownicy nadal zgłaszają suchość w ustach z powodu niewielkiego wpływu na wydzielanie śliny lub indywidualnej wrażliwości.

W badaniach klinicznych suchość w ustach wystąpiła u 2-3% dorosłych przyjmujących lek zawierający loratadynę.

Aby zmniejszyć suchość w ustach, należy ssać pastylki bez cukru, żuć gumę bez cukru, regularnie pić wodę i unikać alkoholu i tytoniu.

5. Nerwowość i problemy ze snem

Leki przeciwhistaminowe mogą wpływać na substancje neuroprzekaźnikowe i mechanizmy snu i czuwania u osób podatnych, zwłaszcza dzieci. Niektóre osoby doświadczają również niepokoju jako reakcji paradoksalnej.

Ten efekt uboczny występuje u 3-4% dzieci; dorośli zgłaszają go rzadziej.

Aby zmniejszyć to działanie niepożądane, lek należy przyjmować codziennie o tej samej porze i unikać dawkowania późnym wieczorem, jeśli występują zaburzenia snu. W przypadku zauważenia znaczących zmian nastroju, zachowania lub snu należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

6. Objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, bóle brzucha, biegunka)

Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego odzwierciedlają bezpośredni wpływ leku na jelita lub ogólną reakcję organizmu.

Ból brzucha i związane z nim objawy występują u około 2-3% osób przyjmujących ten lek.

Aby zmniejszyć to działanie niepożądane, należy przyjmować lek loratadynę podczas posiłków i pić wystarczającą ilość wody. W przypadku wystąpienia ciężkiej lub długotrwałej biegunki lub bólu brzucha należy przerwać stosowanie leku i zgłosić się do lekarza.

7. Rzadkie, ale poważne zdarzenia (uszkodzenie wątroby, ciężka alergia, drgawki, zdarzenia sercowe)

W rzadkich przypadkach loratadyna wiąże się z nieprawidłowymi wynikami badań wątroby, żółtaczką. W rzadkich przypadkach zgłaszano również ciężkie reakcje alergiczne i drgawki.

Aby zmniejszyć to ryzyko, nie należy przekraczać zalecanej dawki. Należy poinformować lekarza przepisującego lek o chorobie wątroby. W przypadku wystąpienia zażółcenia skóry lub oczu, ciemnego moczu, uporczywych nudności, silnego bólu brzucha, silnej wysypki, trudności w oddychaniu lub omdleń, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast zgłosić się do lekarza. W podejrzanych przypadkach lekarz może zlecić wykonanie badań czynnościowych wątroby. Należy również zachować ostrożność w przypadku leków zwiększających stężenie loratadyny we krwi (na przykład silnych leków hamujących enzym wątrobowy cytochrom P450 3A4, takich jak ketokonazol lub erytromycyna), ponieważ wysokie stężenie loratadyny we krwi zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Interakcje z innymi lekami i szczególne sytuacje

Interakcje enzymatyczne: Loratadyna jest metabolizowana przez enzymy wątrobowe cytochrom P450 3A4 i cytochrom P450 2D6. Silne leki hamujące te enzymy mogą zwiększać stężenie loratadyny i nasilać działania niepożądane. Lekarz prowadzący poinformuje pacjenta, czy inne przyjmowane przez niego leki stanowią zagrożenie.

Niewydolność wątroby lub nerek: Osoby z poważnymi chorobami wątroby powinny stosować mniejsze dawki lub rzadziej, ponieważ lek jest wolniej usuwany z organizmu.

Ciąża i karmienie piersią: Lek loratadyna jest ogólnie uważany za bezpieczny do stosowania w czasie ciąży i karmienia piersią, ale przed jego przyjęciem należy zawsze skonsultować się z lekarzem.