Przegląd poprzecznego zapalenia rdzenia kręgowego lub nagłego paraliżu

Wyobraź sobie, że w ciągu jednego dnia szybko utraciłeś zdolność odczuwania lub poruszania nogami, a nawet kontrolowania ruchów pęcherza lub jelit. Ten przerażający scenariusz pojawia się u osób z poprzecznym zapaleniem rdzenia.

Poprzeczne zapalenie rdzenia dotyka od jednej do pięciu osób na milion rocznie. Chociaż poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego jest rzadkością, jest druzgocące dla chorych.

Objawy

Podobnie jak stwardnienie rozsiane, poprzeczne zapalenie rdzenia jest zaburzeniem autoimmunologicznym. Własny układ odpornościowy organizmu myli układ nerwowy pod kątem chorób i ataków. Rezultatem jest reakcja zapalna na jednym poziomie rdzenia kręgowego, która może odciąć komunikację między mózgiem a wszystkimi częściami poniżej tego poziomu rdzenia kręgowego.

W wyniku tej utraty komunikacji osoby z poprzecznym zapaleniem rdzenia mogą cierpieć z powodu drętwienia, mrowienia lub osłabienia części lub całego ciała poniżej pewnego poziomu, najczęściej w odcinku piersiowym rdzenia kręgowego. Chociaż zwykle dotyczy to obu stron ciała, mogą również wystąpić zespoły jednostronne, takie jak Brown-séquard. Inne skutki mogą obejmować dysautonomię lub utratę kontroli pęcherza lub jelit. Ból nie jest rzadkością. Objawy mogą rozwinąć się szybko, często w ciągu 24 godzin, chociaż może również wystąpić wolniejszy postęp.

Poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego może być częścią stwardnienia rozsianego i czasami jest pierwszym problemem w chorobie. Może to również być częścią choroby Devica (neuromyelitis optica), innej choroby demielinizacyjnej, która dotyczy głównie rdzenia kręgowego i nerwu wzrokowego. Poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego występuje również w chorobach reumatologicznych, takich jak toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej, choroba Behceta, twardzina i zespół Sjogrena.

Zakaźne przyczyny poprzecznego zapalenia rdzenia obejmują enterowirusy, wirus Zachodniego Nilu, opryszczkę, boreliozę ośrodkowego układu nerwowego, mykoplazmę i infekcje paranowotworowe.

Testowanie i leczenie

Oprócz badania fizykalnego neurolodzy stosują testy, takie jak badania laboratoryjne, obrazowanie rezonansem magnetycznym i nakłucie lędźwiowe, aby lepiej zrozumieć przyczynę czyjegoś poprzecznego zapalenia rdzenia. MRI zwykle pokazuje nieprawidłowe sygnały w jeszcze jednym odcinku rdzenia kręgowego. Mniej więcej w połowie przypadków badanie płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) uzyskanego przez nakłucie lędźwiowe będzie wykazywać oznaki stanu zapalnego, takie jak wysoki poziom białka. Dodatkowe testy można przeprowadzić na płynie mózgowo-rdzeniowym w celu oceny raka lub infekcji. Testy można wykonać na próbkach krwi w celu oceny zaburzeń reumatologicznych.

Leczenie ostrego poprzecznego zapalenia rdzenia polega na zmniejszeniu stanu zapalnego w rdzeniu kręgowym. Najkorzystniejszą metodą osiągnięcia tego jest stosowanie kortykosteroidów w dużych dawkach. W rzeczywistości istnieją tylko ograniczone dowody na poparcie tego, ze względu na rzadkość poprzecznego zapalenia rdzenia. Wykazano jednak, że w innych chorobach demielinizacyjnych, takich jak zapalenie nerwu wzrokowego, wysokie dawki steroidów dożylnych skracają czas trwania objawów. W niektórych przypadkach przydatna może być również wymiana osocza. Istnieje mniej danych na poparcie stosowania innych metod leczenia, takich jak IVIg, w przypadku poprzecznego zapalenia rdzenia. Następnie należy również zająć się każdym współistniejącym zaburzeniem, takim jak stwardnienie rozsiane lub zaburzenie tkanki łącznej.

Większość osób z poprzecznym zapaleniem rdzenia uzyska poprawę w ciągu jednego do trzech miesięcy. Około 40% osób z poprzecznym zapaleniem rdzenia kręgowego będzie miało pewne problemy po początkowym okresie poprawy. Nawrót poprzecznego zapalenia rdzenia kręgowego jest rzadki, ale czasami występuje. Terapia fizyczna i zajęciowa może być pomocna w postawieniu ludzi na nogi po ataku poprzecznego zapalenia rdzenia.