Jak uzyskać niesamowitą odpowiedź na pytanie „Jak ci minął dzień?”

Może się wydawać, że momenty, w których możesz dowiedzieć się o dniu swojego dziecka w wieku szkolnym lub przeprowadzić konstruktywną rozmowę z nastolatkiem, są bardzo nieliczne. Od lekcji muzyki, harcerzy, sportu i innych zajęć, po spotkania, prace domowe i obowiązki rodzinne, może być trudno znaleźć czas, aby dowiedzieć się, co dzieje się w ciągu dnia Twojego dziecka.

Przegląd

W pośpiechu, aby połączyć się w ograniczonym czasie, wielu rodziców domyślnie zadaje standardowe pytanie „Jak ci minął dzień?” w drodze do domu ze szkoły lub przy stole obiadowym. W odpowiedzi otrzymują standardową odpowiedź jednowyrazową, taką jak „w porządku” lub „dobrze”.

Oczywiście te jednowyrazowe odpowiedzi nie są dobrą pożywką dla zdrowej dyskusji. To frustrujące, gdy rozmowa kończy się, zanim jeszcze się zacznie. Więc bądź kreatywny, jeśli chodzi o pytanie nastolatków o ich dzień. Pomoże to w przeprowadzeniu bardziej znaczącej rozmowy.

Zadaj właściwe pytania

Niektórzy rodzice stwierdzili, że najlepiej jest unikać pytań o test, ocenę lub cokolwiek akademickiego, a nawet o praktyki i występy. W przypadku wielu dzieci pytania, które w jakiś sposób dotyczą ich wyników, wywołują niepokój i powodują, że się zamykają.

Albo czują się obronnie, albo obawiają się spełnienia oczekiwań. Zamiast tego zadawaj ogólne, otwarte pytania, takie jak „Jaka była najodważniejsza rzecz, jaką dzisiaj zrobiłeś?” lub „Jaka była najmilsza rzecz, jaką widziałeś dzisiaj w szkole?”

Bądź cierpliwy i czekaj w ciszy, aby zobaczyć, czy nie nadejdzie więcej. Wiele razy dzieci podadzą więcej informacji, jeśli pokażesz, że słuchasz, ale nie osądzasz. Oferowanie zbyt wielu porad lub próby naprawienia czegoś również mogą spowodować zamknięcie dzieci.

Przeformułuj pytanie

Zamiast zadawać ogólne pytanie (np. „Jak minął dzień?”), trochę je pomieszaj. Wyjątkowe pytania uczą dzieci sztuki konwersacji, a także dają lepszy obraz tego, co dzieje się w ich życiu i w ich sercach.

Możesz wypróbować te podpowiedzi, ale warto również dostosować swoje pytania do wieku, zainteresowań i aktywności dziecka. Na przykład zapytaj „Czego uczysz się na lekcjach matematyki?” pewnego dnia i „czego uczysz się na zajęciach wf?” Na innej. Powoli zmieniaj plan zajęć Twojego dziecka. Spróbuj też:

• Jaka była twoja ulubiona część dnia?
• Jaka była najtrudniejsza rzecz, którą dzisiaj zrobiłeś?
• Gdybyś mógł wybrać trzech przyjaciół, z którymi mógłbyś się bawić lub spędzać czas, kim by byli i dlaczego?
• Kto dziś wywoła uśmiech na twojej twarzy?
• Jaka była twoja najmniej ulubiona część dnia?
• Gdyby dzisiaj był kolorem, jaki by to był i dlaczego?
• Jaka jest jedna kreatywna rzecz, którą dzisiaj zrobiłeś?
• Opowiedz mi o książce, którą czytasz.
• Nudziłeś się dzisiaj? Dlaczego lub dlaczego nie?
• Opowiedz mi o problemie, który dzisiaj rozwiązałeś.
• Czy dzisiejszy dzień był szybki czy wolny? Czemu?
• Jakiej zasady musisz przestrzegać, która nie ma sensu?
• Czy wydarzyło się dzisiaj coś, z czego byłaś dumna?
• Czy spotkałeś się dzisiaj z jakimiś szczególnymi wyzwaniami?
• Jaka była najmilsza rzecz, którą dzisiaj zrobiłeś?
• Masz do mnie jakieś pytania dotyczące Twojego dnia?
• Czym jesteś teraz podekscytowany?
• Gdybyś mógł spakować cokolwiek do jutrzejszego lunchu, co by to było i dlaczego?
• Jaka jest najważniejsza rzecz, której się dzisiaj nauczyłeś?

Mądrze wykorzystaj czas razem

Kiedy podróżujesz samochodem lub siedzisz z dzieckiem przy stole, jest to uważane za uchwycony czas, kiedy Twoje dziecko jest prawdopodobnie otwarte na rozmowę, ponieważ ma ograniczone elementy rozpraszające.

Co więcej, jazda samochodem ma w sobie coś, co często sprawia, że ​​dzieci otwierają się i dzielą. Częściowo ma to związek z faktem, że nie muszą nawiązywać z tobą kontaktu wzrokowego, chyba że chcą tego podczas dzielenia się informacjami. Jeśli chcą, mogą wyjrzeć przez okno.

Niezależnie od tego, czy jedziesz do domu ze szkoły, po treningu, czy w drodze do domu babci, wykorzystaj ten schwytany czas, aby nawiązać rozmowę. Ścisz radio. Poproś ich, aby odłożyli swoje urządzenia i rozmawiali ze sobą o życiu.

Zmień to w grę

Czasami rozpoczęcie rozmowy przy stole wymaga trochę wysiłku i kreatywności. Z tego powodu niektórzy rodzice uważają, że organizują rodzinne zabawy wieczorne lub gry konwersacyjne, takie jak „Wysoki/Niski” lub „Czy wolałbyś?” są naprawdę pomocne w nawiązywaniu rozmowy.

Aby zagrać w „High/Low”, wszyscy przy stole na zmianę informują innych o jednym wysokim punkcie dnia i jednym niskim punkcie dnia.

Tymczasem „Czy wolałbyś” to zabawny sposób na interakcję ze sobą za pomocą absurdalnych pytań, takich jak „Wolałbyś wypić jeden słoik soku z marynaty czy pachnieć jak marynata z kopru przez tydzień?” lub „Wolałabyś codziennie walczyć na balony z wodą, czy raz w tygodniu?”

Nie ma żadnych zasad dotyczących tego, czego mogą dotyczyć pytania, a czego nie. Niech wszyscy na zmianę wymyślają pytania i baw się dobrze.

Upewnij się, że słuchasz

W zależności od dziecka możesz mieć tylko jedną szansę na zadanie pytania i otrzymanie odpowiedzi. Odłóż więc elektronikę, nie myśl o pracy i poświęć dziecku całą swoją uwagę. Następnie zadaj pytanie i poczekaj na odpowiedź. Bądź cicho i słuchaj.

Następnie, gdy Twoje dziecko Ci odpowie, siadaj spokojnie. Czasami dzieci pamiętają coś innego, co chcą dodać lub myślą o innej historii, którą chcą się z tobą podzielić, a która nie ma nic wspólnego z twoim początkowym pytaniem.

Nauka spokojnego siedzenia nie tylko daje dziecku przestrzeń do dzielenia się, ale także poprawia umiejętności aktywnego słuchania. Spójrz na swoje dziecko i nawiąż kontakt wzrokowy, jeśli możesz. Następnie skoncentruj się na obserwowaniu dziecka i słuchaniu. Powinieneś nie tylko słuchać słów swojego dziecka, ale także zwracać uwagę na to, co nie zostało powiedziane.

Pamiętaj, że jesteś osobą, z którą Twoje dziecko chce się dzielić.

W kimś, kto naprawdę cię słucha, jest coś, co mówi: „Zależy mi na tobie”. Kiedy dzieci wiedzą, że mają od ciebie bezwarunkową miłość i troskę, zwiększa to ich samoocenę i otwiera drogę do dobrej komunikacji na nadchodzące lata.

Pozostań dostępny

Dzieci mogą być nieprzewidywalne, jeśli chodzi o dzielenie się swoim dniem. W rezultacie mogą nie wydawać się zainteresowani rozmową z tobą, gdy pytasz ich o dzień spędzony w samochodzie lub gdy grasz w grę konwersacyjną przy stole. Ale później, kiedy wchodzisz do ich pokoju, aby powiedzieć dobranoc, nagle chcą ci opowiedzieć o kłótni, jaką mieli ze swoim najlepszym przyjacielem.

Dokładają wszelkich starań, aby podzielić się z tobą, a ty chcesz zrobić wszystko, co w twojej mocy, aby zachęcić do tego typu rozmowy. Im częściej pokazujesz swoim dzieciom, że interesujesz się ich życiem, tym częściej będą się przed Tobą otwierać.

Podobnie, jeśli twoje dziecko w wieku szkolnym lub twoja nastolatka przyjdzie do twojego domowego biura, aby porozmawiać, znajdź dla nich czas. Jeśli robisz coś, czego nie można przerwać, zapytaj, czy możesz porozmawiać za 15 minut, a następnie dotrzymaj obietnicy.

Chcesz mieć pewność, że Twoje dzieci wiedzą, że jesteś dla nich dostępny. Jeśli jesteś zajęty lub zajęty za każdym razem, gdy chcą z tobą porozmawiać, prawdopodobnie otrzymasz od nich taką samą odpowiedź, gdy dowiesz się o ich dniu. Będą zbyt zajęci lub zajęci, aby naprawdę zaangażować się w rozmowę z tobą.

Ciche leczenie

Jeśli, bez względu na to, jak bardzo się starasz, Twoje dziecko nadal wydaje się być jednym z tych dzieci, które odpowiadają na wszystko, kończąc rozmowę typu „Tak”, „Nie”, „Dobrze” lub „Nie wiem”, nie stresuj się zbytnio. Postaraj się zaakceptować fakt, że mogą po prostu wolą nie udostępniać zbyt wiele. Ale to również nie oznacza, że ​​nie powinieneś próbować się połączyć na jakimś poziomie.

Spróbuj porozmawiać o czymś, co wydarzyło się w ciągu dnia. Wspomnij, czego nauczyłeś się lub zobaczyłeś w pracy, lub porozmawiaj o wspomnieniach z własnego dzieciństwa.

Nawet jeśli nie skończysz rozmawiać konkretnie o dniu swojego dziecka, nadal możesz mieć świetną rozmowę. Co więcej, pytania i odpowiedzi na to, co mówisz, pomagają poznać Twoje dziecko jako osobę. A czas, który spędzasz na rozmowie, wzmacnia dzieci, że jesteś nimi zainteresowany i cenisz je, nawet jeśli nie mówią dużo.