Bycie najmłodszym w swojej klasie może narazić Twoje dziecko na niekorzyść

Rodzice mają pewną swobodę w decydowaniu, kiedy ich dzieci powinny rozpocząć naukę. Może to skutkować różnorodnymi grupami wiekowymi i poziomami dzieci w tej samej klasie. Chociaż wszyscy uczniowie w klasie mogą otrzymać tę samą pracę, nowe badanie wskazuje, że dzieci z młodszego końca spektrum mogą mieć więcej wyzwań.

Opublikowane w Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry badanie wykazało, że gdy dzieci są najmłodsze w swojej klasie, mają większą szansę na doświadczanie problemów edukacyjnych, a także komplikacji społecznych, a nawet emocjonalnych. Odkrycia mogą pomóc rodzicom w rozważeniu, kiedy zapisać dziecko do szkoły.

Badania

Naukowcy z King’s College London, Karolinska Institute i Orebro University przeanalizowali informacje dotyczące prawie 300 000 osób. Dane pochodziły z kilku populacyjnych szwedzkich rejestrów krajowych. Badacze byli w stanie stworzyć grupę porównawczą w młodym wieku względnym, co oznacza, że ​​dzieci weszły do ​​szkoły w młodszym wieku niż ich rówieśnicy, oraz grupę zawierającą dzieci w starszym wieku względnym.

Zbadali wyniki uczestników w wieku od 15 do 23 lat. Ich zdolność do określenia wieku młodzieży podczas zajęć w połączeniu z ich przyszłym zachowaniem pomogła uzyskać wyniki.

„Odkryliśmy, że najmłodsi członkowie klasy częściej doświadczają niskich osiągnięć edukacyjnych, zaburzeń związanych z nadużywaniem substancji i depresji w późniejszym życiu” – wyjaśnia dr Jonna Kuntsi, profesor zaburzeń rozwojowych i neuropsychiatrii w King’s College London. starszy autor: „Z wcześniejszych badań wiemy również, że najmłodsi członkowie klasy mają również inne wady — na przykład częściej mają zdiagnozowane ADHD i mają trudności z czytaniem, ortografią lub arytmetykami”.

Choć pouczające, wyniki pochodzą z badania obserwacyjnego. Wynik może jednak posłużyć jako odskocznia do przeprowadzenia dodatkowych badań.

Obawy dotyczące różnic wiekowych

National Center for Education Statistics zauważa, że ​​amerykańskie dzieci są zmuszane do rozpoczęcia nauki w wieku od 5 do 8 lat, w zależności od stanu. Swoboda daje rodzicom pewną swobodę co do tego, kiedy chcą, aby ich dzieci rozpoczęły formalną edukację.

Zbyt wczesne rozpoczęcie może mieć szereg wad. Może to oznaczać, że dzieci nie są przygotowane do radzenia sobie z obciążeniem pracą. Ich zdolności motoryczne mogą nie być rozwinięte, jeśli chodzi o pisanie lub posługiwanie się nożyczkami. Czytanie, przetwarzanie i przechowywanie informacji może okazać się trudne.

Umiejętność akademickiego radzenia sobie z pracą to tylko część gotowości, której potrzebują małe dzieci.

Według badania z 2017 r. dzieci, które są młodsze niż ich rówieśnicy, mogą być bardziej narażone na problemy ze zdrowiem psychicznym.

„Większość dzieci, które spotykam w systemie szkolnym, które są najmłodsze w swojej klasie, jest bystrych i zdolnych do nauki, ale brakuje im umiejętności społecznych, aby odnieść sukces, co z kolei powoduje problemy z zachowaniem, a czasem prowadzi do depresji” – stwierdza LaTawanna. Clark, weteran nauczyciela od 16 lat.

Ważna jest również gotowość społeczna i umiejętność interakcji z rówieśnikami. Gdy młodszemu dziecku brakuje takiej samej dojrzałości jak rówieśnicy, może to prowadzić do trudności w nawiązywaniu przyjaźni i pielęgnowaniu zdrowych relacji. W rezultacie może ucierpieć pewność siebie i poczucie własnej wartości.

„Mogą czuć, że nie mają głosu ze swoimi rówieśnikami i prawdopodobnie uwewnętrzniają niektóre z tych emocji związanych z poczuciem, że nie są słyszani” – mówi Radiah Smith, doświadczony nauczyciel w szkole podstawowej. „To z pewnością wywołałoby pewne problemy społeczne lub potencjalną depresję, ponieważ czują, że nie pasują do ich obecnej klasy”.

Co rodzice powinni wziąć pod uwagę

Jeśli masz bardzo małe dziecko, które jest podekscytowane rozpoczęciem szkoły i jest uzdolnione naukowo, może być trudno zdecydować, kiedy pozwolić mu rozpocząć formalną przygodę edukacyjną. Eksperci ostrzegają jednak, że sukces oparty na książkach nie jest jedyną miarą tego, co sprawia, że ​​dziecko jest gotowe do rozpoczęcia nauki w szkole. Kluczowa jest również gotowość psychiczna, emocjonalna i społeczna.

Zrozumienie, że dziecko będzie młodsze od swoich rówieśników, a mimo to podjęcie decyzji, by iść naprzód, to osobista decyzja. Ostatecznie sprowadza się to do rozważenia pełnego spektrum potrzeb konkretnego dziecka i pomocy każdemu uczniowi w ich zaspokojeniu. Robienie tego, co jest najlepsze dla każdego dziecka, jest kluczowe.

„Nie chcemy spowalniać ich wzrostu, ponieważ zbyt wcześnie umieszczasz je w środowisku” — podsumowuje Smith.