Przegląd
Wielu Amerykanów ma trudności z wypróżnianiem. Wiele rzeczy przyczynia się do tego problemu, w tym dieta i poziom aktywności. Inne przyczyny są nieznane.
W tym artykule opiszemy niektóre z częstszych problemów z jelitami.
Anatomia i fizjologia
Jelito grube składa się z okrężnicy (5 stóp długości) i odbytnicy (8 cali długości). (W wielu przypadkach odbytnica jest określana jako otwór, z którego wyłania się stolec, ale w rzeczywistości jest to odbyt.) Odbytnica znajduje się tuż powyżej odbytu, a jelito grube jest połączone z jelitem cienkim.
Anatomia jelita grubego (okrężnicy).
Główną funkcją okrężnicy jest przetworzenie 3 litrów płynnego stolca, które otrzymuje każdego dnia, w rozsądną ilość stałego stolca, gotowego do usunięcia. Odbytnica koordynuje ten proces. Zwykle osoba może oddawać do 200 gramów stałego stolca dziennie. Jednak istnieje wiele różnic w ilości stolca wydalanego przez zdrową osobę i może wynosić od 3 razy dziennie do 3 razy w tygodniu.
Zaburzenia czynnościowe
Zaburzenia czynnościowe to stany, w których jelito wygląda normalnie, ale nie działa prawidłowo. Są to najczęstsze problemy dotyczące okrężnicy i odbytnicy. Bezpośrednia przyczyna jest często nieznana.
Zaparcie
Zaparcie definiuje się jako małe, twarde, trudne lub rzadkie stolce. Zaparcia mogą być spowodowane przez:
- Niewystarczająca „obrzyna” lub błonnik w diecie
- Nie pije wystarczającej ilości płynów
- Złe nawyki, zwłaszcza opóźnianie korzystania z toalety
- Problemy z poruszaniem się w jelicie grubym, w tym powolny lub nieskoordynowany ruch
Osoba z zaparciami może się nadwyrężać podczas wypróżniania lub po prostu oddawać bardzo twardy stolec. Przejście twardego stolca może prowadzić do problemów z odbytem, takich jak szczeliny (bolesne pęknięcia w wyściółce tkanki odbytu) lub hemoroidy.
Zespół jelita drażliwego (okrężnica wrażliwa; okrężnica spastyczna)
Jelito drażliwe lub wrażliwe to stan, w którym mięsień okrężnicy kurczy się (napina) w nienormalny sposób, co może prowadzić do kilku problemów. Niektórzy pacjenci mają biegunkę, inni zaparcia, a jeszcze inni na przemian zaparcia i biegunki. Nieprawidłowy skurcz może prowadzić do wysokiego ciśnienia, które narasta w okrężnicy, powodując skurcze brzucha, gazy, wzdęcia, a czasem bardzo pilną potrzebę pójścia do łazienki.
Leczenie obejmuje unikanie pokarmów, które pogarszają problemy, dostosowywanie diety do konkretnych objawów, radzenie sobie ze stresem i przyjmowanie leków.
Zaburzenia strukturalne
Zaburzenia strukturalne to te, w których występuje coś nieprawidłowego, co może wymagać usunięcia, zmiany lub naprawy przez operację. Mogą one obejmować usunięcie części okrężnicy w przypadku zapalenia uchyłków lub raka.
Zaburzenia odbytu
Hemoroidy wewnętrzne
Hemoroidy wewnętrzne to normalne naczynia krwionośne, które wyściełają wnętrze otworu odbytu. Urodziliśmy się z nimi. Uważa się, że są to mechanizm dostrajający, który pozwala nam zatrzymać gaz i uniknąć jego przekazywania, dopóki nie stanie się on społecznie akceptowalny. Kiedy hemoroidy wewnętrzne powiększają się w wyniku wysiłku lub ciąży, mogą stać się podrażnione i zacząć krwawić. Czasami wewnętrzne hemoroidy mogą stać się wystarczająco duże, aby wybrzuszyć się poza otwór odbytu.
Hemoroidy to obrzęk i stan zapalny żył wokół odbytu lub dolnej części odbytnicy.
Tradycyjna opieka nad hemoroidami wewnętrznymi obejmuje poprawę nawyków jelit, stosowanie elastycznych opasek do wciągania hemoroidów z powrotem do odbytnicy lub usuwanie ich chirurgicznie. Urządzenia wykorzystujące fale dźwiękowe mogą dokładnie wykryć, gdzie dochodzi do nadmiernego przepływu krwi w tych naczyniach i pozwolić lekarzowi na specyficzne odwiązanie obszaru. Innym zabiegiem jest hemoroidektomia zszywkowa, w której specjalne urządzenie jest używane do wciągania tkanki hemoroidalnej z powrotem do ciała i zszywania jej na miejscu.
Hemoroidy zewnętrzne
Hemoroidy zewnętrzne to żyły, które leżą tuż pod skórą na zewnątrz odbytu. Zwykle nie powodują żadnych objawów. Czasami może powstać skrzep krwi, który może być bardzo bolesny. Nie są to niebezpieczne skrzepy krwi, które mogą przenosić się do innych narządów. Największym problemem, jaki budzą, jest ból. Wiele razy sytuacja się poprawi samoistnie. Czasami skrzep usuwa się w znieczuleniu miejscowym w gabinecie lekarskim.
Szczelina odbytu
Szczelina odbytu to rozdarcie lub rozdarcie wyściółki odbytu, które występuje po urazie. Może się to zdarzyć w wyniku twardego stolca, a nawet biegunki.
Szczelina odbytu powoduje krwawienie i silny piekący ból po wypróżnieniach. Ból jest spowodowany skurczami mięśnia zwieracza, który przez tę łzę zostaje wystawiony na działanie powietrza. Ból związany z wypróżnianiem został opisany jako uczucie mijających żyletek.
Szczeliny są najczęściej błędnie diagnozowanym problemem odbytu. Często mylone są z hemoroidami.
Szczeliny często goją się same. Jeśli nie poprawią się, lekarz może zalecić maść lub lek, który złagodzi ból. W niektórych przypadkach operacja może być zalecona, jeśli łza nie goi się z powodu nadmiernego skurczu zwieracza.
Szczelina odbytu to pęknięcie lub rozdarcie w wyściółce odbytu. Ropień okołoodbytniczy to kieszonka ropna, która wynika z zablokowanego, zainfekowanego gruczołu odbytu.
Ropień okołoodbytniczy
W okolicy odbytu znajdują się maleńkie gruczoły po wewnętrznej stronie odbytu, które otwierają się i prawdopodobnie pomagają w oddawaniu stolca. Kiedy jeden z tych gruczołów zostanie zablokowany, może rozwinąć się infekcja i może pojawić się ropień (kieszonka ropna). Leczenie obejmuje drenaż ropnia, zwykle w znieczuleniu miejscowym w gabinecie lekarskim.
Przetoka-w-ano
W około 50% przypadków po osuszeniu ropnia odbytu rozwija się tunel od gruczołu po wewnętrznej stronie odbytu do skóry wokół odbytu. Nazywa się to przetoką-w-ano. Przetoki odprowadzają śluz na skórę i krew. Rzadko goją się same i zwykle wymagają operacji.
Inne infekcje okołoodbytowe
Włosy w okolicy odbytu i kości ogonowej mogą zagrzebać się pod powierzchnią i powodować infekcję zwaną chorobą włosową. Może występować jako ropień w tym obszarze tuż pod kością ogonową lub jako małe otwory drenażowe. Zwykle do leczenia tego problemu potrzebna jest operacja.
Choroby przenoszone drogą płciową, które mogą wpływać na odbyt, obejmują opryszczkę, AIDS, chlamydię i rzeżączkę. Brodawki odbytu to małe narośla na skórze odbytu, które wyglądają jak małe różowe kalafiory i są spowodowane przez wirusa (HPV).
Zaburzenia okrężnicy i odbytnicy
Choroba uchyłkowa
Uchyłki okrężnicy to małe wybrzuszenia lub worki w wyściółce jelita, które pojawiają się, gdy wyściółka jest przepychana przez słabe punkty w mięśniu ściany jelita. Zwykle pojawiają się w esicy, gdzie jelito grube wywiera największe ciśnienie.
Uchyłki okrężnicy to małe wybrzuszenia lub worki, które przebijają słabe punkty w warstwach mięśniowych ściany okrężnicy.
Choroba uchyłkowa jest bardzo powszechna w społeczeństwach zachodnich i może być spowodowana niską zawartością błonnika w zachodniej diecie. Uchyłki rzadko powodują objawy, chyba że jeden z woreczków zostanie zablokowany i zainfekowany. Nazywa się to zapaleniem uchyłków i występuje u około 10% osób z uchyłkami. W tym obszarze od czasu do czasu występuje krwawienie.
Około połowa pacjentów z powikłaniami uchyłków będzie wymagała operacji.
Polipy i rak
Rak okrężnicy i odbytnicy jest obecnie głównym problemem zdrowotnym w Ameryce. Występuje, gdy komórki wyściółki jelita grubego rosną i dzielą się w niekontrolowany sposób. Do utraty kontroli przyczynia się wiele czynników, w tym środowisko, nasza dieta i genetyka (to, co odziedziczyliśmy po naszych rodzicach).
Pierwszą anomalią jelita w raku jelita grubego jest polip, niewielki narośl, który może wyglądać jak grzyb wystający z wyściółki jelita grubego. Istnieje wiele rodzajów polipów i nie wszystkie z nich przekształcają się w raka. Jednak usunięcie tych polipów, zanim rozwiną się poważne zmiany i urosną, może zapobiec progresji do raka.
Polipy to małe nieprawidłowe narośla wystające z tkanki wyścielającej okrężnicę lub odbytnicę.
Kiedy rozwinie się rak, musi zostać usunięty chirurgicznie. Chemioterapia może być zalecana w przypadku raka okrężnicy lub odbytnicy. Niektóre nowotwory odbytnicy mogą wymagać radioterapii.
Dzięki szybkiemu, specjalistycznemu leczeniu większość ludzi można wyleczyć z raka jelita grubego. Chociaż ludzie mogą martwić się koniecznością noszenia worka kolostomijnego na brzuchu w celu zebrania stolca, bardzo niewiele osób potrzebuje stałego worka kolostomijnego.
Ponieważ rak jelita grubego pochodzi z polipów, kolonoskopia może zapobiec rakowi jelita grubego poprzez znalezienie i usunięcie polipów. Osoby z większym ryzykiem zachorowania na raka jelita grubego to osoby, które w przeszłości miały polipy lub nowotwory, lub osoby, u których w rodzinie występował rak jelita grubego.
Zapalenie okrężnicy
Zapalenie jelita grubego to grupa stanów, które powodują zapalenie jelita grubego.
Zapalenie okrężnicy to zapalenie wewnętrznej wyściółki okrężnicy.
Istnieje kilka rodzajów zapalenia jelita grubego, w tym:
- Zakaźne zapalenie jelita grubego (z powodu infekcji, która atakuje jelito grube)
- Niedokrwienne zapalenie okrężnicy (spowodowane niewystarczającą ilością krwi docierającej do okrężnicy)
- Zapalenie jelita grubego po napromienianiu (po radioterapii, zwykle w przypadku raka prostaty, odbytnicy lub raka ginekologicznego)
- Wrzodziejące zapalenie okrężnicy
- choroba Crohna
Zapalenie okrężnicy powoduje biegunkę, krwawienie z odbytu, skurcze brzucha i parcie (zwiększona potrzeba pójścia do łazienki). Leczenie uzależnione jest od diagnozy, której dokonuje się na podstawie kolonoskopii i biopsji (pobranie komórek lub tkanki do badania pod mikroskopem).
Streszczenie
Wielu chorobom okrężnicy i odbytnicy można zapobiegać lub leczyć, szukając szybkiej pomocy medycznej. Osoby, u których występują objawy któregokolwiek z tych stanów, powinny skonsultować się z lekarzem.
Co najważniejsze, rak jelita grubego jest chorobą, której można zapobiegać. Najważniejszym czynnikiem ryzyka jest posiadanie bezpośredniego członka rodziny, który miał raka okrężnicy. Zapytaj swojego lekarza, kiedy potrzebujesz oceny (zwykle kolonoskopii), aby poszukać polipów. W przypadku osób bez wywiadu rodzinnego i bez objawów, obecne zalecenie jest takie, że każdy powinien mieć swoją pierwszą kolonoskopię w wieku 45 lat.
Zasoby
Przeglądaj powiązane treści
- Pobierz bezpłatny przewodnik po leczeniu raka jelita grubego
Discussion about this post