Co należy wiedzieć o liczbie CD4 i obciążeniu wirusem?

Jeśli zakażenie wirusem HIV zostanie potwierdzone, rutynowo przeprowadza się testy w celu określenia stanu układu odpornościowego danej osoby i poziomu aktywności wirusa w organizmie.KątSą one wyrażane w tak zwanej liczbie komórek CD4 i wiremii.

Co to jest liczba CD4?

Test CD4 jest jednym z bardziej znanych testów znanych osobom z HIV. Test mierzy poziom pomocniczych komórek T CD4 we krwi – komórek, które są nie tylko niezbędne do funkcjonowania układu odpornościowego, ale są głównym celem zakażenia wirusem HIV. W miarę jak HIV stopniowo wyczerpuje te komórki, organizm staje się mniej zdolny do obrony przed coraz szerszym zakresem infekcji oportunistycznych.KątKąt

Test wykonuje się, pobierając próbkę krwi, której wyniki mierzą liczbę komórek CD4 w mikrolitrze (µl) krwi. Liczba linii bazowych określa stan układu odpornościowego, podczas gdy testy uzupełniające w dużej mierze informują nas o:

• Etap zakażenia i tempo progresji choroby
• Prawdopodobieństwo, że niektóre infekcje rozwiną się w wyniku wyczerpania komórek CD4
• Jak dobrze reagujesz na leczenie, utrzymując lub przywracając funkcje odpornościowe?

Normalna liczba komórek CD4 wynosi od 500 do 1500 komórek/µl. Odwrotnie, liczba komórek CD4 wynosząca 200 komórek/µl lub mniej jest technicznie klasyfikowana jako AIDS.KątKąt

Wcześniejsze wytyczne dotyczące leczenia zalecały rozpoczęcie terapii antyretrowirusowej (ART) u pacjentów z liczbą komórek CD4 poniżej 500 komórek/µl lub z chorobą określającą AIDS. W 2016 r. zaktualizowane wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia zatwierdziły ART u wszystkich pacjentów zakażonych wirusem HIV, niezależnie od liczby komórek CD4, lokalizacji, dochodów czy stadium choroby.KątKąt

Obecnie liczba CD4 jest wykorzystywana do przewidywania wyniku choroby, jak również do pomiaru względnej siły odpornościowej osobnika. Na przykład nadir CD4 (najniższy punkt, do którego spadła liczba CD4) jest predyktorem długoterminowej zachorowalności, przy czym niższe wartości sugerują zwiększone ryzyko chorób związanych i niezwiązanych z HIV, a także wolniejszy powrót układu odpornościowego.KątKąt

Co to jest ładunek wirusowy?

Chociaż liczba CD4 jest wskaźnikiem stanu odporności i skuteczności leczenia, miano wirusa jest prawdopodobnie ważniejszym miernikiem, gdy rozpoczyna się terapia antyretrowirusowa.

Miano wirusa mierzy stężenie wirusa we krwi, znane również jako „obciążenie wirusem”. Laboratoria wykorzystają technologię testów genetycznych — zazwyczaj reakcję łańcuchową polimerazy (PCR) lub bDNA (rozgałęziony DNA) — do ilościowego określenia liczby cząsteczek wirusa w mililitrze (ml) krwi. Miano wirusa HIV może wahać się od niewykrywalnego (poniżej poziomów wykrywania obecnych testów testowych) do dziesiątek milionów.

Niewykrywalny wynik nie oznacza, że ​​we krwi nie ma wirusa ani że zostałeś „wyczyszczony” z infekcji.KątNiewykrywalny oznacza po prostu, że populacja wirusa spadła poniżej poziomu wykrywalności w testach we krwi, ale może być wykrywalna w innym miejscu, na przykład w nasieniu.

Cele tłumienia wirusów

Celem terapii antyretrowirusowej jest osiągnięcie supresji wirusa, definiowanej jako posiadanie mniej niż 200 kopii wirusa HIV na mililitr krwi. KątKąt

• Większa trwałość leczenia
• Mniejsze ryzyko rozwoju wirusa lekoopornego
• Lepsze wyniki kliniczne korelujące z wydłużeniem oczekiwanej długości życia
• Ograniczenie przenoszenia wirusa HIV do braku ryzyka dla niezainfekowanego partnera seksualnego (strategia popularnie nazywana leczeniem jako zapobieganiem (TasP)

Z drugiej strony wzrost miana wirusa może często wskazywać na niepowodzenie leczenia, słabe przestrzeganie zaleceń lekarskich lub jedno i drugie.

Należy zauważyć, że dla zapewnienia supresji wirusa do niewykrywalnego poziomu wymagane jest przyleganie leku na poziomie co najmniej 80% do 85%. Nierówne przestrzeganie zaleceń nie tylko zmniejsza zdolność osoby do osiągnięcia tego celu, ale także zwiększa prawdopodobieństwo niepowodzenia leczenia poprzez umożliwienie rozwoju wirusa opornego na leki. Ten związek przyczynowo-skutkowy jest powodem, dla którego przestrzeganie zaleceń powinno być zawsze sprawdzane przed zmianą terapii.

To powiedziawszy, przypadkowe zmiany w obciążeniu wirusem (lub „przeskoki”) mogą wystąpić nawet wśród osób, które przestrzegają 100%. Są one zwykle minimalne i nie powinny być powodem do niepokoju.

Zaleca się regularne monitorowanie liczby komórek CD4 i wiremii.KątPacjenci zdolni do utrzymania liczby komórek CD4 powyżej 500 komórek/µl mogą być od czasu do czasu badani zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego.

Korzyści z kontroli wirusowej

Według badań przeprowadzonych w ramach UK Collaborative Cohort Study (UK CHIC), osoby z niewykrywalną wiremią, które osiągnęły liczbę CD4 350 komórek/µl lub więcej w ciągu roku od rozpoczęcia terapii, prawdopodobnie miały normalną długość życia.KątKąt

Z drugiej strony, brak supresji wirusa skrócił oczekiwaną długość życia nawet o 11 lat.

Analiza retrospektywna przeprowadzona w 2013 roku przez Uniwersytet w Montrealu wykazała ponadto, że osoby, które miały „prawie niewykrywalne” miana wirusa przez okres sześciu miesięcy (tj. między 50 a 199 kopii/ml) miały prawie 400% większe ryzyko niepowodzenia wirusologicznego w ciągu roku niż te, które są w stanie osiągnąć całkowitą supresję wirusa.KątKąt

Badanie, które monitorowało 1357 mężczyzn zakażonych wirusem HIV w latach 1999-2011, wykazało ponadto wskaźnik niepowodzenia wirusologicznego na poziomie prawie 60% u osób z utrzymującym się wiremią od 500 do 999 kopii/ml.