Co to jest agresja relacyjna?

Agresja relacyjna to podstępny rodzaj zastraszania, który często pozostaje niezauważony przez dorosłych. Nastolatki i nastolatki, które angażują się w relacyjną agresję, często mogą zastraszać, kontrolować i manipulować innymi – wszystko to pod radarem rodziców, nauczycieli i innych dorosłych. Niektóre dzieci są tak wyszkolone w tego rodzaju zastraszaniu, że nikt nigdy nie podejrzewałby ich o krzywdzenie innych.

Badania nastolatków i nastolatków z Ameryki Północnej pokazują, że dziewczęta są bardziej agresywne relacyjnie niż chłopcy, zwłaszcza w klasach od piątej do ósmej. Jednak, chociaż agresja relacyjna lub zastraszanie emocjonalne są czasami określane jako zjawisko „wrednej dziewczyny”, te szkodliwe zachowania nie ograniczają się do jednej konkretnej płci.

Oznaki agresji relacyjnej

Chociaż taktyki stosowane w agresji relacyjnej różnią się w zależności od osoby, należy zwrócić uwagę na pewne typowe zachowania:

• dźgnięcie w plecy

• Cyberprzemoc lub zawstydzanie innych online

• Ustalanie zasad dla każdego, kto chce być częścią grupy społecznej
• Wykluczanie i ostracyzmowanie innych
• Tworzenie klik
• Zastraszanie innych
• Pozostawianie krzywdzących lub złośliwych wiadomości na telefonach komórkowych, mediach społecznościowych, biurkach i szafkach
• Naśmiewanie się z innych za to, kim są, jak się ubierają lub jak wyglądają
• Rozpowszechnianie plotek lub plotkowanie
• Wykorzystywanie presji rówieśników, aby skłonić innych do udziału w zastraszaniu

Dlaczego tak się dzieje

Jednym z głównych powodów, dla których nastolatki i nastolatki angażują się w relacyjną agresję, jest ustalenie i utrzymanie statusu społecznego. Mogą wykorzystywać nękanie emocjonalne, aby odizolować ofiarę, aby zwiększyć swój status społeczny. Wiele innych czynników motywuje to zachowanie, w tym wszystko, od zazdrości i potrzeby uwagi po strach przed konkurencją.

Nuda

Nastoletni łobuz uwielbia opowiadać soczyste historie lub dzielić się negatywnymi informacjami. W rezultacie nastolatki i nastolatki tworzą emocje w swoim życiu, rozpowszechniając plotki, dzieląc się sekretami lub tworząc dramaty.

Te nastolatki cieszą się uwagą, jaką zwracają na to, że wiedzą coś, czego inni nie wiedzą. Lubią też mieć możliwość pokonania konkurencji dzięki soczystej historii, która rujnuje reputację innej osoby.

Ciśnienie rówieśnicze

Niektóre dzieci godzą się ze swoimi wartościami lub zasadami, aby dopasować się do grupy lub uzyskać akceptację. Mogą rozpowszechniać plotki lub plotki, aby poczuć się częścią grupy lub stać się bardziej popularni.

Nastolatki i nastolatki mogą brać udział w grupowym zastraszaniu lub ostracyzmować inną osobę, aby zostać zaakceptowanym przez rówieśników. Wiele razy robią to z obawy przed utratą własnej pozycji społecznej w grupie.

Niska samo ocena

Agresja relacyjna jest czasem przykrywką niskiej samooceny. Na przykład łobuz może czuć się niepewnie co do własnego ubrania lub wyglądu i zaatakuje innych, zanim oni będą mogli ich zaatakować. Innym razem nastolatki i nastolatki zastraszają innych, ponieważ błędnie wierzą, że dzięki temu poczują się lepiej.

Konkurencja

Niektóre dzieci znęcają się nad innymi po prostu z zazdrości. Być może czują, że druga osoba jest ładniejsza, mądrzejsza lub bardziej popularna. Bez względu na powód, dzieci często kierują się na kogoś, aby wydawały się mniej pożądane dla innych. Często używają taktyk, takich jak plotki, zawstydzanie dziwek i wyzwiska, aby sprawić, by inna osoba wyglądała źle.

Wyuczone zachowanie

Czasami dzieci plotkują i źle mówią o innych, ponieważ jest to wyuczone zachowanie. Niezależnie od tego, czy jest to program telewizyjny, starsze rodzeństwo, rodzic, czy nawet nauczyciel, dzieci często modelują swoje zachowanie na podstawie tego, co widzą i doświadczają we własnym życiu.

Emocjonalne skutki agresji relacyjnej

Często zdarza się, że rodzice i nauczyciele nie doceniają wpływu agresji relacyjnej. Ale dla tych, którzy są odbiorcami, jest to tak samo bolesne, jak każdy inny rodzaj zastraszania. W rzeczywistości wiele dzieci twierdzi, że znęcanie się w relacjach jest tak samo bolesne jak agresja fizyczna.

Różnica polega na tym, że w przeciwieństwie do przemocy fizycznej, agresja relacyjna nie pozostawia ran i blizn, co czyni ją potencjalnie bardziej podstępną. W niektórych przypadkach ofiary znęcania się emocjonalnego wykazują więcej oznak cierpienia niż ofiary znęcania się fizycznego.

Ofiary agresji relacyjnej często doświadczają:

• zmagania akademickie
• Depresja
• Trudności w nawiązywaniu zdrowych przyjaźni
• Zaburzenia odżywiania
• Uczucia odrzucenia, nieadekwatności i nieatrakcyjności
• Niska samo ocena
• Myśli samobójcze

Jeśli zauważysz u swojego dziecka którekolwiek z tych cech, potraktuj je poważnie. Nie spiesz się zbytnio z ich odrzucaniem, ponieważ normalne wahania nastroju nastolatków. Kop trochę głębiej i odkryj, co się dzieje. Możesz również rozważyć rozmowę z pediatrą lub znalezienie doradcy specjalizującego się w problemach związanych z zastraszaniem.

Co robić

Agresja relacyjna jest trudnym i bolesnym doświadczeniem dla każdego członka rodziny. Ale jest kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby pomóc swojemu nastolatkowi radzić sobie z agresją relacyjną. Zawsze upewnij się, że poświęcisz czas na wysłuchanie swojego dziecka. Bądź zachęcający, cierpliwy i empatyczny.

Przypomnij dziecku, że to, co się dzieje, nie jest jego winą. Przedyskutuj fakt, że chociaż nie mogą kontrolować tego, co robią lub mówią inni, mogą kontrolować swoją reakcję. Rozważ poradnictwo, które pomoże im wyrazić swoje uczucia i nauczyć się zdrowych umiejętności radzenia sobie.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek oznaki depresji lub jeśli wyrażają myśli samobójcze, zwróć się do lekarza rodzinnego lub pediatry. Te rzeczy nigdy nie powinny być ignorowane.