Co to jest chłoniak Burkitta?

Chłoniak Burkitta, zwykle występujący u dzieci, jest rzadkim, ale agresywnym typem chłoniaka nieziarniczego, nowotworu, który rozpoczyna się w specjalnych białych krwinkach zwanych limfocytami (które pomagają chronić organizm przed chorobami). Po raz pierwszy odkryto go u afrykańskich dzieci i jest ściśle związany z tym regionem.

Rak jest również powiązany z innymi chorobami, w tym wirusem Epsteina-Barra (EBV), ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) i pewnymi nieprawidłowościami chromosomowymi. Chociaż jest uważany za agresywną formę raka, chłoniak Burkitta jest zwykle uleczalny.

Rodzaje chłoniaka Burkitta

Trzy główne typy chłoniaka Burkitta obejmują:

• Endemiczny chłoniak Burkitta: Endemiczna forma pochodzi z Afryki i jest najczęstszym typem. Endemiczny chłoniak Burkitta występuje rzadko na obszarach poza Afryką. Prawie wszystkie przypadki endemicznego chłoniaka Burkitta są ściśle powiązane z wirusem Epsteina Barra (EBV), wirusem wywołującym mononukleozę zakaźną, znanym również jako „mono”. Najczęściej występuje w szczęce.

• Sporadyczny chłoniak Burkitta: Ten typ występuje na całym świecie. Guz brzucha jest znakiem rozpoznawczym sporadycznego chłoniaka Burkitta.

• Chłoniak Burkitta związany z niedoborem odporności: Ten typ często rozwija się u osób z HIV/AIDS lub u osób z odziedziczonymi zaburzeniami niedoboru odporności. Może również wystąpić u osób przyjmujących leki immunosupresyjne po przeszczepieniu narządu.

Objawy

Chłoniak Burkitta jest najszybciej rozwijającym się nowotworem w ludzkim ciele, więc objawy mogą szybko się pojawić.

Pierwszym objawem jest obrzęk węzłów chłonnych głowy i szyi, który następuje szybko, ale zazwyczaj jest bezbolesny. Obrzęk i zniekształcenie kości twarzy jest również objawem chłoniaka Burkitta, szczególnie w szczęce w jego endemicznej postaci.

Sporadyczny chłoniak Burkitta, który występuje częściej w Stanach Zjednoczonych, zwykle zaczyna się w jamie brzusznej, ale chłoniak Burkitta może również powstawać w układzie nerwowym, jelicie, nerkach lub narządach rozrodczych.

Niektóre ogólne objawy chłoniaka Burkitta obejmują:

• Gorączka
• Nocne poty
• Niewyjaśniona utrata wagi
• Zmęczenie
• Duszność

Powoduje

Naukowcy nie wiedzą dokładnie, co powoduje chłoniaka Burkitta. Wiadomo jednak, że częściej dotyka dzieci, będąc najczęstszym typem dziecięcego chłoniaka nieziarniczego.

Sporadyczny chłoniak Burkitta odpowiada za 30% chłoniaków dziecięcych w Stanach Zjednoczonych, a endemiczny chłoniak Burkitta za 30% do 50% wszystkich nowotworów dziecięcych w Afryce.

Zakażenie wirusem EBV jest ściśle związane z większością przypadków endemicznego chłoniaka Burkitta.

Inne czynniki ryzyka obejmują chorobę, która osłabia układ odpornościowy (np. HIV) lub mieszkanie w regionie, w którym malaria jest powszechna (np. Afryka).

Diagnoza

Lekarze prawdopodobnie wykonają biopsję w celu zdiagnozowania chłoniaka Burkitta, zwykle szpiku kostnego lub węzłów chłonnych. Ta procedura polega na usunięciu małego kawałka tkanki z ciała do analizy w laboratorium. Patolog może określić, czy próbka jest rakowa, a jeśli tak, to jaki to rodzaj nowotworu.

W trakcie procesu diagnostycznego inne testy mogą obejmować:

• Fizyczny egzamin

• Tomografia komputerowa i/lub skan PET

• Rentgen klatki piersiowej
• Nakłucie lędźwiowe
• Badania krwi

Leczenie

Chłoniak Burkitta jest bardzo uleczalny. Ponieważ jednak rośnie tak szybko, leczenie należy rozpocząć od razu. Nieleczony ten rodzaj raka może szybko stać się poważny.

Intensywna chemioterapia jest zwykle stosowana w leczeniu chłoniaka Burkitta. Onkolodzy mogą zalecić kombinację leków chemioterapeutycznych, w tym rytuksymab, terapię przeciwciałem monoklonalnym, która, jak wykazano, poprawia wyniki i zmniejsza skutki uboczne.

Jeśli nie ma odpowiedzi na chemioterapię, onkolog może zalecić przeszczep szpiku kostnego.

Rokowanie

Perspektywy chłoniaka Burkitta są ogólnie pozytywne, jeśli zostaną szybko leczone. Ponad połowę pacjentów z chłoniakiem Burkitta można wyleczyć intensywną chemioterapią.

Szczególnie korzystne jest leczenie dzieci z chłoniakiem Burkitta. Osoby z chorobą we wczesnym stadium mają długoterminowy wskaźnik przeżycia ponad 90%. Wskaźnik przeżycia dzieci i nastolatków z bardziej zaawansowanym chłoniakiem Burkitta jest nadal dodatni i wynosi od 80% do 90%.

Choroba jest czasami trudniejsza do leczenia u osób starszych, które nie tolerują intensywnej chemioterapii, więc wyniki u starszych pacjentów są niższe.

Rokowanie dla pacjentów, którzy doświadczają nawrotu, jest zwykle złe.

Korona

Radzenie sobie z diagnozą raka może być trudne. Pacjenci z chłoniakiem Burkitta mogą zadbać o siebie, jedząc zdrową dietę, ćwicząc i wystarczająco dużo odpoczynku. Opiekunowie dzieci chorych na raka powinni zrobić to samo.

Pacjenci, którzy doświadczają stresu w wyniku diagnozy raka, powinni rozważyć metody pomagające zmniejszyć stres, takie jak medytacja, joga, masaż lub pisanie o swoich doświadczeniach.

Jeśli u Ciebie lub bliskiej Ci osoby zdiagnozowano chłoniaka Burketta, powinieneś wiedzieć, że leczenie jest zwykle skuteczne, a pacjenci często osiągają całkowitą remisję dzięki intensywnej chemioterapii. Porozmawiaj ze swoim onkologiem lub lekarzem, które terapie są najlepsze w Twojej konkretnej sytuacji.