Co to jest chodzenie zewnątrzoponowe?

Uśmierzanie bólu jest powszechnie stosowane podczas porodu, ponieważ doświadczenie to jest niezwykle bolesne dla większości ludzi. Znieczulenie zewnątrzoponowe jest dobrze znane jako bardzo skuteczna metoda łagodzenia bólu porodowego i jest jedną z najczęstszych form uśmierzania bólu stosowanych przy porodzie.

Znieczulenie zewnątrzoponowe do chodzenia jest popularną alternatywą dla całkowitego odrętwienia oferowanego przez klasyczne znieczulenie zewnątrzoponowe. Znieczulenie zewnątrzoponowe do chodzenia zapewnia skuteczną, bezpieczną ulgę w bólu bez pełnego stępienia doznań dla kobiety w ciąży.

Leki stosowane w znieczuleniu zewnątrzoponowym do chodzenia umożliwiają lepsze czucie i ruch w dolnej połowie ciała podczas porodu i porodu. W trakcie zabiegu znieczulenie podawane jest bezpośrednio do przestrzeni zewnątrzoponowej (skrajny odcinek) rdzenia kręgowego w zależności od potrzeb podczas porodu.

Anestezjolog może dostosować dawkę, aby złagodzić ból, jednocześnie zapewniając wystarczającą ilość czucia, aby kontrolować pozycjonowanie i pchanie. Zwróć uwagę, że pomimo swojej nazwy, większość osób ze znieczuleniem zewnątrzoponowym podczas chodzenia w rzeczywistości nie będzie chodzić podczas porodu.

Znieczulenie zewnątrzoponowe podczas chodzenia a znieczulenie zewnątrzoponowe klasyczne

Celem znieczulenia zewnątrzoponowego jest zapewnienie ukierunkowanej analgezji (łagodzenie bólu), a nie pełnego znieczulenia (brak czucia w całym ciele). Znieczulenie zewnątrzoponowe podczas chodzenia pozwala kobietom w ciąży doświadczać porodu, jednocześnie łagodząc ból.

Podobnie jak w przypadku samego znieczulenia, istnieje więcej niż jedna forma znieczulenia zewnątrzoponowego. Jeden rodzaj jest uważany za ciągłe, klasyczne znieczulenie zewnątrzoponowe, podczas gdy drugi nazywany jest znieczuleniem zewnątrzoponowym chodzącym (zwanym również połączeniem znieczulenia rdzeniowo-zewnątrzoponowego).

Klasyczne ciągłe znieczulenie zewnątrzoponowe

W klasycznym znieczuleniu zewnątrzoponowym cewnik pozostaje w zabawie, dzięki czemu lek może być podawany przez cały czas porodu. Lek blokuje nerwy w dolnej części ciała, powodując brak czucia i zdolności do poruszania się.

Wstrzyknięcie do kręgosłupa

Polega to na wstrzyknięciu pojedynczej dawki leku do kręgosłupa. Zastrzyki podpajęczynówkowe zużywają się szybciej i można je stosować samodzielnie lub w połączeniu ze znieczuleniem zewnątrzoponowym.

Chodzenie zewnątrzoponowe

Ta procedura jest połączeniem klasycznego wstrzyknięcia zewnątrzoponowego i podpajęczynówkowego, przy użyciu mniejszej dawki leku, przy jednoczesnym zapewnieniu ciągłej ulgi. W znieczuleniu zewnątrzoponowym do chodzenia stosuje się te same leki, co w klasycznym znieczuleniu zewnątrzoponowym, ale w mniejszych ilościach.

Koktajl leków zazwyczaj zawiera narkotyk (morfinę, fentanyl) oraz lek, taki jak epinefryna, który przedłuża działanie znieczulające i stabilizuje ciśnienie krwi.

Różne szpitale i ośrodki porodowe mogą oferować różne rodzaje znieczulenia zewnątrzoponowego i opcje leczenia bólu. Postaraj się porozmawiać z lekarzem o dostępnych opcjach, preferencjach i dowiedzieć się o zasadach i wymaganiach szpitala.

Jak to działa

Anestezjolog podaje znieczulenie zewnątrzoponowe. Zabieg trwa około 10 minut, a uśmierzanie bólu następuje po kolejnych 10-15 minutach. Rzeczywiste wprowadzenie igły i cewnika (maleńkiej rurki, która dostarcza lek) odbywa się między skurczami, aby ciężarna osoba mogła się nie ruszać.

Uzyskanie znieczulenia zewnątrzoponowego podczas chodzenia jest bardzo podobne do uzyskania tradycyjnego znieczulenia zewnątrzoponowego, z tym wyjątkiem, że umiejscowienie i stosowane leki są nieco inne. Zasadniczo osoba w ciąży siada i przyjmuje pozę z wygiętym kręgosłupem (lub kotem) z głową do podbródka.

Lekarz oczyszcza plecy, znieczula okolicę środkiem miejscowo znieczulającym, następnie wstrzykuje igłę w odpowiednią przestrzeń wzdłuż dolnego odcinka kręgosłupa. Po umieszczeniu igły lekarz wprowadza cewnik i wyjmuje igłę. Cewnik jest następnie przyklejany na miejscu.

Zazwyczaj masz możliwość zastosowania znieczulenia zewnątrzoponowego, gdy masz rozszerzone cztery do pięciu centymetrów. Technicznie rzecz biorąc, znieczulenie zewnątrzoponowe można otrzymać w dowolnym momencie — z medycznego punktu widzenia nigdy nie jest za późno. Jednak gdy osiągniesz 10 centymetrów, nadszedł czas na pchanie, co będzie miało pierwszeństwo przed założeniem znieczulenia zewnątrzoponowego.

Należy również pamiętać, że ból i ucisk miednicy podczas etapu pchania nie zostanie zmniejszony w takim samym stopniu przez znieczulenie zewnątrzoponowe, jak bóle porodowe. Tak więc, nawet jeśli otrzymasz znieczulenie zewnątrzoponowe tuż przed parciem, nadal będziesz odczuwać ból towarzyszący porodowi.

Plusy i minusy

Jedną z zalet chodzenia zewnątrzoponowego jest to, że sama zdolność poruszania się sprzyja skurczom, co może nawet skrócić czas porodu. Dodatkowo, jak wspomniano powyżej, dzięki chodzeniu zewnątrzoponowemu, kobiety w ciąży mogą odczuwać wszystkie doznania porodu bez intensywnego bólu.

Mobilność jest szczególnie przydatna w drugiej fazie porodu (pchanie), gdzie przyjęcie bardziej wyprostowanej lub kucznej pozycji może pomóc przy porodzie. Daje także kobiecie większą kontrolę nad swoim ciałem, co może poprawić jej komfort i poczucie sprawczości podczas porodu.

Zalety

Zalety chodzącego znieczulenia zewnątrzoponowego, w tym:

• Możliwość uzyskania większej liczby pozycji do dostawy
• Zmniejszone zapotrzebowanie na kleszcze lub odciąganie próżniowe
• Większa mobilność podczas porodu
• Niższe wskaźniki cesarskiego cięcia
• Niższa dawka leku
• Może pomóc zmniejszyć ból
• Możliwość krótszego porodu

Niedogodności

Z drugiej strony zastosowanie mniejszej dawki znieczulenia może skutkować mniejszą ulgą w przypadku nadmiernego bólu. W związku z tym kobiety w połowie porodu czasami przestawiają się z chodzenia na klasyczne znieczulenie zewnątrzoponowe. Na szczęście zmiana jest łatwa, a ulga jest dostępna, gdy tylko dostarczona zostanie większa dawka leków.

Wady znieczulenia zewnątrzoponowego podczas chodzenia mogą obejmować:

• Nie eliminuje ryzyka stosowania znieczulenia zewnątrzoponowego
• Być może trzeba będzie przejść na klasyczne znieczulenie zewnątrzoponowe
• Może zapewnić mniejszą ulgę w bólu

Zagrożenia i możliwe skutki uboczne

Chodzenie znieczulenie zewnątrzoponowe naraża Cię na niższe dawki leków, ale nie eliminuje całkowicie niewielkiego ryzyka związanego z leczeniem. Możliwe komplikacje mogą obejmować:

• Silny ból głowy spowodowany wyciekiem płynu mózgowo-rdzeniowego
• Nagły spadek ciśnienia krwi
• Ból pleców
• Trudności w oddawaniu moczu
• W bardzo rzadkich przypadkach uszkodzenie nerwu w miejscu wprowadzenia cewnika
• Zlokalizowany ból w miejscu wprowadzenia cewnika
• Mdłości
• Dzwonienie w uszach
• dreszcze

Chociaż, co zrozumiałe, niektóre matki obawiają się, że pośrednia ekspozycja na środki znieczulające może wpływać na oddychanie i bicie serca dziecka po urodzeniu, nie ma dowodów na to, że znieczulenie zewnątrzoponowe powoduje uszkodzenia dziecka. Należy również pamiętać, że poważne skutki uboczne znieczulenia zewnątrzoponowego dla matki są rzadkie.

Chodzące znieczulenie zewnątrzoponowe może być atrakcyjną opcją dla rodzących kobiet, które chcą kontrolować swój ból i nadal mogą odczuwać skurcze i swobodnie się poruszać podczas porodu. Najlepiej przed porodem omówić z lekarzem możliwości leczenia bólu, aby mieć świadomość wszystkich możliwości.

Pamiętaj, że oba rodzaje znieczulenia zewnątrzoponowego, tradycyjne i znieczulenie zewnątrzoponowe z niższą dawką, są bezpieczne i skuteczne. Wymagają jednak dokładniejszego monitorowania zarówno matki, jak i dziecka podczas porodu, aby upewnić się, że wszystko przebiegnie gładko.