Co to jest choroba Crohna okołoodbytowa?

Choroba Leśniowskiego-Crohna, postać nieswoistego zapalenia jelit, może zaatakować każdą część układu żołądkowo-jelitowego (GI), od ust do odbytu. System GI jest odpowiedzialny za pobieranie i wydobywanie składników odżywczych z przyjmowanych substancji, a następnie eliminowanie odpadów z organizmu.

W okołoodbytowej chorobie Leśniowskiego-Crohna (PCD) objawy i stan zapalny są skupione wokół odbytu. Jest związany z tagami skóry, owrzodzeniami, szczelinami, przetokami i ropniami w okolicy odbytu lub wokół niej.

Może również powodować zwężenie odbytu, zwężenie kanału odbytu, które może utrudnić oddawanie stolca. Około 18% do 44% osób z chorobą Crohna ma tę ciężką manifestację stanu.

Osoby żyjące z PCD mogą mieć łagodne do ciężkich objawy, które mogą negatywnie wpływać na codzienne życie. Zarządzanie chorobą korzysta z wielodyscyplinarnego podejścia i wykorzystania zarówno medycznych, jak i chirurgicznych opcji leczenia.

W tym artykule omówione zostaną objawy, przyczyny, rozpoznanie i leczenie PCD.

Objawy choroby Crohna w okolicy odbytu

W wyniku zmian odbytu związanych z PCD objawy w okolicy odbytu obejmują:

• Swędzący
• Ból
• Krwawienie z odbytu
• Wyładowanie ropne
• Nietrzymanie stolca

Powoduje

Dokładna przyczyna choroby Leśniowskiego-Crohna nie jest do końca znana.

Istnieje kilka czynników genetycznych związanych z tym stanem. Główne geny związane z chorobą Leśniowskiego-Crohna wpływają na funkcje układu odpornościowego. Naukowcy zidentyfikowali ponad 200 wariantów genetycznych związanych z ryzykiem choroby Crohna.

Czynniki środowiskowe i związane ze stylem życia, takie jak palenie tytoniu, przyjmowanie diety i życie w środowisku miejskim, zostały również odnotowane jako czynniki ryzyka choroby Leśniowskiego-Crohna.

W szczególności w przypadku okołoodbytowej choroby Leśniowskiego-Crohna zaangażowane są czynniki związane z genami, funkcjonowaniem układu odpornościowego i mikrobiologią w okolicy odbytu ciała, chociaż przyczyna pozostaje niejasna.

Diagnoza

Aby zdiagnozować osobę z okołoodbytową chorobą Leśniowskiego-Crohna, podejmuje się następujące kroki:

• Historia medyczna i badanie fizykalne: lekarz przeprowadzi szczegółową historię medyczną, pytając o historię bólu, wydzieliny ropnej lub krwawienia w okolicy odbytu. Zapytają również o doświadczenia z nietrzymaniem moczu lub infekcjami dróg moczowych.

• Badanie w znieczuleniu (EUA): Procedura ta może obejmować drenaż ropni, identyfikację otworu (otworów) w każdej obecnej przetoce i umieszczenie setonów ( nylonowego sznurka wprowadzanego do przetoki w celu umożliwienia drenażu i gojenia). EUA mają wskaźnik dokładności diagnozy wynoszący 90%.

• Endoskopia: Za pomocą małego mikroskopu chirurg może zajrzeć do wnętrza jelit w poszukiwaniu stanu zapalnego i wszelkich wewnętrznych otworów przetokowych.

• Ultrasonografia wewnątrzodbytnicza (EUS): Ta strategia diagnostyczna może być wykorzystana do uzyskania dwu- i trójwymiarowych obrazów zwieraczy odbytu. Za pomocą nadtlenku wodoru EUS może być również w stanie wykryć przetoki (tunele).

• Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego miednicy (MRI): jest często stosowane do oceny przetok okołoodbytniczych i identyfikacji ropni i stanu zapalnego, które mogły nie zostać wykryte w inny sposób.

Leczenie

Podstawowymi opcjami leczenia PCD są leki i zabiegi chirurgiczne, chociaż czasami stosuje się kombinację metod. Zastosowanie każdego rodzaju leczenia będzie zależało od nasilenia objawów i skuteczności wcześniej stosowanych metod.

Leki

Niektóre leki stosowane w leczeniu PCD obejmują:

• Antybiotyki, takie jak metronidazol i cyprofloksacyna, są często stosowane jako pierwsza linia leczenia u osób, u których zdiagnozowano PCD. Mogą być również stosowane w połączeniu z innymi terapiami medycznymi.

• Immunomodulatory, stosowane do tłumienia odpowiedzi układu odpornościowego i zmniejszania stanu zapalnego, mogą być przyjmowane w tabletkach lub w zastrzykach.

• Można również stosować inhibitory czynnika martwicy tkanek (TNF), rodzaj czynnika biologicznego, który blokuje działanie cząsteczki TNF, która przyczynia się do zapalenia.

Operacja

Opcje chirurgiczne mają na celu zmniejszenie ryzyka sepsy, drenaż ropni, wyleczenie przetok i złagodzenie nietrzymania moczu w wyniku zabiegu. Zabiegi chirurgiczne można łączyć z lekami w celu poprawy odpowiedzi na leczenie i zmniejszenia nawrotów objawów.

W przypadku prostych przetok preferowanym zabiegiem jest oczyszczenie i zamknięcie przetoki poprzez fistulotomię. W przypadku bardziej złożonych przetok można zastosować umieszczenie setonu w celu drenażu przetoki lub oczyszczenie, a następnie wypełnienie lub pokrycie przetoki zdrową tkanką lub specjalnym klejem zwanym fibryną.

Bardziej inwazyjne podejścia mogą być wskazane dla osób, których objawy nie zostały rozwiązane przez inne zabiegi chirurgiczne lub medyczne. W takich przypadkach chirurdzy mogą wykonać ileostomię, aby stworzyć inny sposób opuszczenia ciała przez stolec, lub protektomię w celu usunięcia odbytu i odbytnicy.

Rokowanie

Chociaż poczyniono postępy w leczeniu PCD, leczenie pozostaje wyzwaniem dla świadczeniodawców i osób żyjących z tą chorobą.

Częste są długie okresy drenażu ropnego z przetok i nawroty zmian odbytu. Nawet po 18 miesiącach remisji badania wykazały, że 44% pacjentów doświadcza nawrotu objawów.

Tylko jedna na trzy osoby doświadczy długotrwałego gojenia tych, którzy mają przetoki odbytu z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Chociaż istnieje pewna ilość udanych zmian chorobowych przy użyciu leków, kilka z nich nie odnosi sukcesu jako leczenie długoterminowe.

Nietrzymanie moczu z powodu pewnych zabiegów chirurgicznych jest również możliwe u niektórych pacjentów.

Ze względu na te wyzwania i wyniki zaangażowanie zarówno gastroenterologa, jak i chirurga jelita grubego może pomóc w wielodyscyplinarnym podejściu do oceny objawów, identyfikacji najmniej inwazyjnych metod leczenia i poprawy jakości życia.

Korona

Osoby żyjące z PCD opisują kombinację objawów, leczenia i codziennego życia – w tym czynników fizycznych, emocjonalnych, seksualnych i społecznych – jako bardzo trudne.

Potencjalnymi strategiami są poszukiwanie dodatkowych informacji na temat PCD, a także sięganie po wsparcie ze strony rodziny, przyjaciół i innych osób z podobną diagnozą za pośrednictwem internetowych grup wsparcia.

Omówienie wszelkich usprawnień w pracy może również pomóc osobom z PCD zidentyfikować przydatne modyfikacje ich środowiska pracy.

Choroba Crohna okołoodbytowa jest cięższą manifestacją choroby Leśniowskiego-Crohna i wiąże się ze znaczącym wpływem na jakość życia. Dostępne metody leczenia mogą być skuteczniejsze u niektórych osób żyjących z PCD niż u innych i może to zależeć od ciężkości indywidualnego przypadku danej osoby.

Osobom z PCD praca z zespołem multidyscyplinarnych świadczeniodawców pomoże w określeniu, które terapie mogą zapewnić największą ulgę i poprawę jakości życia. Szukanie wsparcia u rodziny i innych pacjentów może być również kluczowym narzędziem radzenia sobie.