Emocjonalne następstwa chirurgii plastycznej

Możesz być zaskoczony, gdy dowiesz się, że operacja mająca na celu poprawę wyglądu może mieć emocjonalne następstwa. Zbyt wielu potencjalnych pacjentów chirurgii plastycznej nie bierze pod uwagę emocjonalnych aspektów chirurgii plastycznej.

Oczywiście są pozytywne skutki emocjonalne, ale większość ludzi zapomina o możliwych psychologicznych konsekwencjach poddania się poważnej operacji mającej na celu poprawę wyglądu. Zjawisko depresji pooperacyjnej jest realne, ale jego skutki można zminimalizować, jeśli pacjenci są przygotowani na taką możliwość.

Depresja pooperacyjna

Częstość występowania depresji pooperacyjnej jest znacznie wyższa niż większość ludzi zdaje sobie sprawę i często jest pomijana w rozmowach o „ryzyku i komplikacjach chirurgicznych” wygłaszanych przez większość chirurgów swoim pacjentom.

Przyjrzyjmy się niektórym z głównych przyczyn depresji pooperacyjnej, z których większość jest wspólna dla każdego rodzaju operacji:

Skutki znieczulenia ogólnego

Czy wiesz, że ślady chemikaliów użytych do „poddania Cię” w znieczuleniu ogólnym mogą pozostać w tkankach Twojego ciała, wpływając na Ciebie zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie, nawet przez trzy tygodnie? Te szczątkowe skutki mogą obejmować letarg i depresję, a nawet napady niewyjaśnionego płaczu lub rozpaczy.KątCzęstość występowania tych efektów wydaje się wzrastać proporcjonalnie do wieku pacjenta.

Leki przeciwbólowe

Leczenie bólu pooperacyjnego zwykle wymaga przynajmniej krótkiego okresu przyjmowania przez pacjenta narkotycznych środków przeciwbólowych na receptę. Większość narkotycznych środków przeciwbólowych należy do klasy leków depresyjnych. Nie musi to oznaczać, że wprowadzą cię w depresję.

W kategoriach laika oznacza to po prostu, że mają tendencję do spowalniania wszystkiego, podobnie jak alkohol, ale na większą skalę. Tak jak ludzie mają różne reakcje emocjonalne na upojenie alkoholowe po kilku drinkach, tak samo mają różne reakcje na przyjmowanie leków przeciwbólowych. Czasami te reakcje są podobne (i potęgowane przez) te związane z resztkowymi skutkami znieczulenia ogólnego, jak wymieniono w powyższym akapicie.

Ograniczenia fizyczne nieodłączne od zdrowienia

Spójrzmy prawdzie w oczy: prawie nikt nie lubi leżeć w łóżku, polegać na pomocy innych w podstawowych zadaniach, być zmuszonym do porzucenia naszych zwykłych czynności i znalezienia czasu na uzdrowienie. Uczucia niepokoju, znudzenia, bezradności, a nawet bezużyteczności są dość powszechne. Ponadto brak aktywności fizycznej zwykle oznacza niedobór endorfin, co nigdy nie jest dobre, jeśli chodzi o nastrój.

Posiniaczony i poobijany

Krótko mówiąc, kiedy wyglądasz i czujesz się okropnie fizycznie, prawdopodobnie poczujesz się również okropnie emocjonalnie. Wyobraź sobie, że leżysz w łóżku z bólem, pod wpływem leków, które powodują lekkie mdłości… Potem podchodzisz do lustra, by zerknąć. Twoja twarz jest posiniaczona i opuchnięta, ma widoczne szwy przypominające potwora doktora Frankensteina. To nie brzmi jak przepis na błogość, prawda?

Kroki w walce z depresją pooperacyjną

• Upewnij się, że masz silny system wsparcia. Małżonkowie, rodzeństwo, rodzice, dorosłe dzieci i przyjaciele mogą być nieocenioną pomocą w powrocie do zdrowia. Jeśli ukochana osoba przeszła wcześniej jakąkolwiek operację plastyczną, to tym lepiej. Porozmawiaj z nimi o swoich lękach i uczuciach. Świadomość, że nie jesteś w tym osamotniona, może być bardzo pocieszająca.
• Mieć plan. Skonfiguruj swoją „stację regeneracyjną” przed pójściem na operację. Przynajmniej wszystkie te rzeczy powinieneś mieć w zasięgu ręki: książki i czasopisma, zdrowe przekąski, dzbanek zimnej wody, telefon, telewizor i pilot, ciepłe kapcie, kilka zmian wygodnej odzieży. Powinieneś być również ustawiony bardzo blisko łazienki.
• Postępuj zgodnie z instrukcjami chirurga. Pamiętaj, aby przyjmować wszystkie leki zgodnie z zaleceniami lekarza i powstrzymuj się od forsownej aktywności tak długo, jak zaleci.
• Zrób sobie przerwę. Nie próbuj być superbohaterem. To czas, kiedy twoi bliscy powinni się tobą opiekować, a nie na odwrót. Nie wracaj do pracy, zanim nie będziesz gotowy. Jeśli twój chirurg mówi, że możesz wrócić za dwa dni, weź cztery dni wolnego.
• Bądź cierpliwy w procesie gojenia. Nie oceniaj wyniku, gdy nadal jesteś spuchnięty, posiniaczony i zszyty.
• Jedz jak najlepiej. Przez pierwszy dzień lub dwa prawdopodobnie nie będziesz miał apetytu. Kiedy czujesz się gotowy do jedzenia, zrób sobie przysługę i jedz najświeższe, najbardziej pożywne jedzenie, jakie możesz znaleźć, aby pomóc swojemu ciału wyzdrowieć. (To nie tylko przyspieszy proces gojenia, ale także przyniesie wiele korzyści dla twojego stanu psychicznego i emocjonalnego.) Ponadto pij dużo wody i dużo odpoczywaj.
• Unikaj alkoholu przez co najmniej trzy tygodnie. Skontaktuj się z chirurgiem, aby uzyskać szczegółowe zalecenia.
• W razie wątpliwości zadzwoń do chirurga. Twój chirurg jest przeszkolony, aby radzić sobie nie tylko z fizycznymi powikłaniami operacji, ale także z emocjonalnymi następstwami. On lub ona rozumie, przez co przechodzisz, i może pomóc Ci przez to przejść. Twój chirurg może również zdecydować o zmianie leku, jeśli uważa, że ​​Twoja obecna recepta przyczynia się do jakichkolwiek negatywnych problemów emocjonalnych, których doświadczasz. Ponadto, jeśli to konieczne, może skierować Cię do specjalisty zdrowia psychicznego, który ma kwalifikacje do radzenia sobie z depresją pooperacyjną.