Jak diagnozuje się zakrzepy krwi

Mechanizm krzepnięcia krwi jest niezwykle ważny dla życia. Kiedy naczynie krwionośne jest uszkodzone przez uraz, normalny mechanizm krzepnięcia zapewnia ograniczenie utraty krwi. Co więcej, skrzep krwi, który tworzy się w miejscu urazu, stanowi pierwszy krok organizmu w kierunku gojenia.

Jeśli jednak zakrzep tworzy się, kiedy nie powinien, mogą wystąpić poważne problemy, ponieważ zakrzep może prowadzić do znacznego uszkodzenia narządu zaopatrywanego (lub drenowanego) przez zablokowane naczynie.

Dlatego tak ważne jest zdiagnozowanie zakrzepu krwi – co jest możliwe dzięki testom laboratoryjnym i obrazowym.

Kiedy diagnozować zakrzepy?

Dwa rodzaje zakrzepów krwi, które mogą prowadzić do poważnych uszkodzeń, to zakrzepy i zatory. Zakrzep to zakrzep krwi, który tworzy się w naczyniu krwionośnym, a zator to zakrzep krwi, który przemieszcza się przez naczynie krwionośne i powoduje zablokowanie w miejscu przeznaczenia.

Zakrzepy krwi powodują uszkodzenie tkanki, ponieważ mogą blokować przepływ krwi przez naczynie. Kiedy tkanka jest pozbawiona tlenu i składników odżywczych, które powinna uzyskać z krwi, może dojść do poważnych uszkodzeń, takich jak udar. Diagnoza często zaczyna się od objawów uszkodzenia narządów.

Typowe schorzenia, które bardzo często są spowodowane zakrzepicą lub zatorem, obejmują następujące.

• Udar jest najczęściej spowodowany albo zakrzepicą jednej z tętnic zaopatrujących mózg, albo zatorem, który przemieszcza się do mózgu (najczęściej z serca lub tętnicy szyjnej).

• Zawał serca jest zwykle spowodowany blaszką miażdżycową, która powoduje tworzenie się skrzepliny w tętnicy wieńcowej (sercowej).

• Zakrzepica żył głębokich (DVT) to skrzep, który tworzy się w jednej z głównych żył nóg, uda lub miednicy.

• Zator tętnicy płucnej to skrzep krwi, który przemieszcza się do płuc, zwykle z zakrzepicy żył głębokich.

• Inne stany obejmują zakrzepicę głównej żyły drenującej wątrobę (zakrzepicę żyły wrotnej), zakrzepicę żyły drenującej nerki (zakrzepicę żyły nerkowej) i zator zakrzepu na ramieniu lub nodze.

Zanim będzie można zastosować skuteczne leczenie, ważne jest, aby ustalić, czy zakrzep rzeczywiście powoduje problem. Leczenie zakrzepów krwi często obejmuje silne leki rozrzedzające krew. Chociaż te leki mogą być skuteczne w rozpuszczaniu skrzepów lub zapobieganiu ich wzrostowi, mogą powodować działania niepożądane, takie jak krwawienie.

Testy laboratoryjne

Testy laboratoryjne do diagnozowania zakrzepów krwi mogą mierzyć nieprawidłową aktywację układu krzepnięcia krwi i dostarczać wskazówek, które pomogą twojemu lekarzowi zawęzić diagnozę.

Badanie krwi D-Dimer

Badanie krwi z D-dimerami wykrywa, czy ostatnio wystąpił nieprawidłowy poziom krzepliwości krwi gdzieś w krwiobiegu. Ten test jest najbardziej przydatny w pomaganiu świadczeniodawcom w ustaleniu podejrzenia, że ​​wystąpiła zakrzepica żył głębokich lub zator tętnicy płucnej.

Biomarkery sercowe

Biomarkery sercowe są wykorzystywane do diagnozowania zawału serca. Te badania krwi nie diagnozują ściśle skrzepów krwi; raczej wykrywają, czy doszło do uszkodzenia mięśnia sercowego, które prawie zawsze jest spowodowane przemieszczeniem blaszki miażdżycowej w tętnicy wieńcowej, wraz z późniejszym powstawaniem zakrzepicy.

Testy obrazowania

Twój lekarz zleci badania obrazowe, które uzna za niezbędne do postawienia właściwej diagnozy. Niektóre z tych testów mogą zidentyfikować zakrzep krwi, niektóre mogą wykryć uszkodzenia spowodowane zakrzepem krwi, a niektóre mogą określić, czy istnieje ryzyko wystąpienia zakrzepu krwi.

Zapytaj swojego lekarza, co test ma ujawnić, i zadaj wszelkie pytania dotyczące procedury.

Ultradźwięki uciskowe

Badanie ultrasonograficzne uciskowe to nieinwazyjne badanie, które można wykonać przy łóżku chorego, często bardzo przydatne w diagnostyce ZŻG.

Skanowanie V/Q

Skan perfuzji wentylacji (skan V/Q) to test wykorzystujący radioaktywny barwnik do badania przepływu krwi do płuc w celu wykrycia, czy płucne naczynie krwionośne zostało zablokowane przez zator płucny.

Tomografia komputerowa

Tomografia komputerowa (CT) to skomputeryzowana technika rentgenowska, która może pokazać szczegóły anatomiczne. Tomografia komputerowa może wykryć uszkodzenie mózgu spowodowane udarem lub uszkodzeniem płuc PE.

Skan MRI

Skany MRI mogą być wykorzystywane do wykrywania wczesnych uszkodzeń narządów spowodowanych udarem, PE, zakrzepicą żyły wrotnej lub zakrzepicą żyły nerkowej. Testy te trwają dłużej niż tomografia komputerowa, więc gdy liczy się czas, zamiast tego można użyć tomografii komputerowej.

Angiografia lub flebografia

Są to techniki cewnikowania, w których barwnik jest wstrzykiwany do naczynia krwionośnego w miejscu podejrzenia zakrzepu i wykonywany jest obraz naczynia krwionośnego.

Angiografię płucną można wykorzystać do diagnozowania zatoru płucnego, natomiast flebografię stosuje się do diagnozowania ZŻG. Angiografia serca bada tętnice wieńcowe, a angiografia tętnic szyjnych może wykryć uszkodzenie lub zakrzep w tętnicy szyjnej — naczyniu krwionośnym w szyi.

Echokardiografia

Echokardiogramy są często używane do oceny ryzyka udaru zatorowego.

Echokardiogram może wykryć skrzeplinę, która utworzyła się w sercu (zwykle w lewym przedsionku u osoby z migotaniem przedsionków lub w lewej komorze u osoby z ciężką kardiomiopatią rozstrzeniową). Echokardiogram może również wykryć problemy z sercem, które mogą pozwolić zatorowi przejść przez serce, takie jak przetrwały otwór owalny.