Kardiomiopatia okołoporodowa

W rzadkich przypadkach ciąża może prowadzić do stanu zwanego kardiomiopatią okołoporodową lub niewydolnością serca związaną z ciążą. Kardiomiopatia okołoporodowa jest formą kardiomiopatii rozstrzeniowej. (Kardiomiopatia oznacza osłabienie mięśnia sercowego).

U kobiet, u których rozwinęła się kardiomiopatia okołoporodowa, niewydolność serca może wystąpić w ostatnim miesiącu ciąży lub w ciągu pięciu miesięcy po porodzie. („Okołoporodowe” oznacza „w czasie porodu”).

Kobiety, u których rozwinął się ten stan, zwykle nie mają wcześniejszej podstawowej choroby serca i żadnego innego możliwego do zidentyfikowania powodu rozwoju choroby serca. Ich niewydolność serca może być stanem przejściowym, samoograniczającym się lub może przejść w trwałą, ciężką, zagrażającą życiu niewydolność serca.

Co powoduje kardiomiopatię okołoporodową?

Przyczyna kardiomiopatii okołoporodowej nie jest do końca poznana. Istnieją dowody na to, że zapalenie mięśnia sercowego (zwane również zapaleniem mięśnia sercowego) może odgrywać ważną rolę i może być związane z białkami zapalnymi, które czasami można znaleźć we krwi podczas ciąży.

Istnieją również dowody na to, że komórki płodowe, które czasami przedostają się do krwiobiegu matki, mogą wywołać reakcję immunologiczną prowadzącą do zapalenia mięśnia sercowego. Ponadto w niektórych rodzinach może istnieć genetyczna predyspozycja do kardiomiopatii okołoporodowej.

W ostatnich latach zgromadzono dowody, że kardiomiopatia okołoporodowa (a także inne zaburzenie ciąży zwane stanem przedrzucawkowym) może być spowodowane czymś, co nazywa się „nierównowagą angiogenną”.Brak równowagi angiogenicznej odnosi się do przedostawania się do krążenia matki substancji powstających w łożysku, które częściowo blokują czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF) u matki.

Brak wystarczającej ilości VEGF może uniemożliwić całkowitą naprawę naczyń krwionośnych matki podczas normalnego użytkowania. Koncepcja nierównowagi angiogenicznej może stanowić owocną ścieżkę badań nad opracowaniem terapii do leczenia lub zapobiegania kardiomiopatii okołoporodowej i innym zaburzeniom ciąży.

Kto to dostaje?

Chociaż kardiomiopatia okołoporodowa jest na szczęście rzadkim schorzeniem (występuje w około 1 na 4000 porodów w USA), niektóre kobiety wydają się być bardziej narażone na ryzyko niż inne..

Czynniki ryzyka kardiomiopatii okołoporodowej obejmują: wiek powyżej 30 lat, wcześniejszy poród, ciążę z wieloma płodami, pochodzenie afrykańskie, stan przedrzucawkowy lub nadciśnienie poporodowe w wywiadzie, przebytą kardiomiopatię okołoporodową lub nadużywanie kokainy.

Objawy

Ponieważ kardiomiopatia okołoporodowa prowadzi do niewydolności serca, objawy są zasadniczo takie same, jak w przypadku większości innych postaci niewydolności serca. Te objawy niewydolności serca to najczęściej duszność, ortopno, napadowa duszność nocna i zatrzymanie płynów.

Leczenie

Z kilkoma godnymi uwagi wyjątkami kardiomiopatia okołoporodowa jest podobna do leczenia każdej postaci kardiomiopatii rozstrzeniowej.

Godne uwagi wyjątki od „standardowego” leczenia niewydolności serca wchodzą w grę, gdy niewydolność serca pojawia się przed urodzeniem dziecka. Niektóre z „rutynowych” metod leczenia niewydolności serca należy wstrzymać do czasu porodu.

W szczególności inhibitory ACE, takie jak Vasotec (enalapryl), które są lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne, nie powinny być stosowane w czasie ciąży, ponieważ leki te mogą niekorzystnie wpływać na płód. Zamiast tego hydralazynę można zastąpić jako rozszerzacz naczyń krwionośnych do momentu porodu.

Podobnie, leki spironolakton i Inspra (eplerenon) – tak zwani antagoniści aldosteronu, które mogą pomóc w leczeniu niektórych pacjentów z kardiomiopatią rozstrzeniową – nie były testowane w czasie ciąży i należy ich unikać.

Ostatnio pojawiły się wstępne dowody sugerujące, że kobiety z kardiomiopatią okołoporodową mogą odnieść korzyści z bromokryptyny — leku stosowanego w leczeniu różnych zaburzeń, w tym choroby Parkinsona i hiperprolaktynemii.

Bromokryptyna nie jest jednak lekiem całkowicie łagodnym (m.in. hamuje laktację) i zanim będzie można ją ogólnie zalecić, konieczne będą bardziej rozległe badania kliniczne.

Ogólnie rokowanie kobiet z kardiomiopatią okołoporodową wydaje się być nieco lepsze niż u kobiet z innymi typami kardiomiopatii.

Rozważania długoterminowe

Szczególnie ważne jest, aby wiedzieć, że kobiety, które przeszły kardiomiopatię okołoporodową – nawet te, które wydawały się całkowicie wyzdrowieć – są szczególnie narażone na ponowne wystąpienie tej choroby w kolejnych ciążach.

A jeśli kardiomiopatia okołoporodowa wystąpi po raz drugi, ryzyko bardziej trwałego i poważnego uszkodzenia serca staje się bardzo wysokie.

Dlatego, gdy kobieta przeszła kardiomiopatię okołoporodową, ważne jest, aby podjąć kroki, aby uniknąć ponownego zajścia w ciążę.

Kardiomiopatia okołoporodowa jest poważnym schorzeniem serca, które powoduje niewydolność serca w późnej ciąży lub krótko po porodzie. Chociaż dostępne jest leczenie, które pomaga większości dotkniętych chorobą kobiet w powrocie do zdrowia, nadal jest to niebezpieczny problem kardiologiczny, który powoduje znaczny odsetek niepełnosprawności i śmierci. Kobiety, które miały ten stan, są narażone na wysokie ryzyko nawrotu z kolejnymi ciążami.