Kiedy przerywasz resuscytację krążeniowo-oddechową, jeśli to nie działa?

Jeśli wykonujesz resuscytację krążeniowo-oddechową w środku amazońskiego lasu deszczowego i nic nie działa, skąd wiesz, kiedy rzucić ręcznik? A jeśli robisz resuscytację krążeniowo-oddechową na środku Manhattanu? To trudne pytanie, ale nie niewłaściwe, aby zadać sobie pytanie: Kiedy mam przerwać resuscytację krążeniowo-oddechową?

Podstawowe zasady przerywania resuscytacji krążeniowo-oddechowej

RKO to jedyna procedura medyczna wykonywana domyślnie. Oznacza to, że w większości praktyk medycznych w Stanach Zjednoczonych konieczne jest zalecenie lekarza, aby nie wykonywać resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Rzeczywiście, nauka wykonywania resuscytacji krążeniowo-oddechowej jest najważniejszą rzeczą, jaką ratownik niezawodowy może zrobić, aby przygotować się na najgorsze. Ponieważ wykonywanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej odbywa się automatycznie i może się nie powieść, potrzebujemy wskazówek, kiedy należy to zakończyć.

Istnieją trzy różne zasady przerywania RKO:

Kiedy lekarz – lub inny odpowiedni ratownik medyczny, na przykład ratownik medyczny – każe ci przestać.
Kiedy stajesz się wyczerpany i nie możesz kontynuować (to robi się bałagan, jak zobaczymy poniżej).
Kiedy pacjent zacznie krzyczeć, żebyś przestał bić go w klatkę piersiową (to się naprawdę dzieje). Innymi słowy, kiedy stan pacjenta się poprawi.

Zatrzymywanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej w cywilizacji

Jeśli rozpocząłeś resuscytację krążeniowo-oddechową osoby z zatrzymaniem krążenia, możesz niemal natychmiast zacząć myśleć: „Kiedy mogę przestać?” Jeśli postępowałeś zgodnie z krokami resuscytacji krążeniowo-oddechowej, jedną z pierwszych rzeczy, które zrobiłeś, było zadzwonienie pod numer 911. Rzeczywiście, może to być dyspozytor 911, który polecił ci rozpoczęcie resuscytacji krążeniowo-oddechowej.

Idź dalej, aż rozkażesz się zatrzymać

Kiedy ratownicy medyczni lub technicy ratownictwa medycznego przybędą na miejsce zdarzenia, przejmą resuscytację krążeniowo-oddechową. Jednak tylko dlatego, że weszli do drzwi, nie zatrzymuj się natychmiast. Pierwsi respondenci prawdopodobnie nadal mają kilka narzędzi do skonfigurowania, zanim będą mogli wskoczyć w miejsce, w którym zamierzasz zakończyć. Kiedy będą gotowi, powiedzą ci, abyś przerwał resuscytację krążeniowo-oddechową.

Jeśli lekarz jest dostępny, może powiedzieć ci, abyś przerwał resuscytację krążeniowo-oddechową, ponieważ usługodawca medyczny zamierza przejąć kontrolę lub ponieważ nie ma już nic do zrobienia i nadszedł czas, aby przestać.

Zatrzymywanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej z dala od profesjonalnej pomocy

Jednak kiedy jesteś sam, jest to najtrudniejszy czas na podjęcie tej decyzji. Wróćmy na chwilę do amazońskiego lasu deszczowego. Ty i dr Livingston (bez „e” — Livingstone był w Afryce) kręcicie się po buszu, gdy Livingston załamuje się w nagłym zatrzymaniu akcji serca. Od razu rozpoczynasz resuscytację krążeniowo-oddechową. Niezależnie od tego, czy sama resuscytacja jest wystarczająca (i bardzo dobrze może być), nie tracisz nadziei i kontynuujesz pompowanie klatki piersiowej doktora L przez dłużej niż 15 minut bez skutku. Kiedy, módl się, powiedz, czy zakończymy tę sprawę?

W dżungli nie będzie karetek pogotowia. Nie ma żadnego 911, pod który możesz zadzwonić. Żaden lekarz nie będzie skakał ze spadochronem tylko po to, by dać ci A-OK, aby przerwać heroiczne środki (wymyślna gadka medyczna na temat „Nie reanimować”).

Osobisty wybór

Skąd więc wiemy? Cóż, jak zmęczony – wciąż w lesie deszczowym i teraz bardzo samotny – możesz sobie na to pozwolić? Czy nadal będziesz miał energię, by znaleźć schronienie i wrócić do cywilizacji po dwóch godzinach energicznych uciśnięć klatki piersiowej? Tutaj również należy rozważyć emocjonalne pytanie: jak bardzo musisz być zmęczony, zanim wybaczysz sobie rzucenie palenia?

Tylko Ty możesz o tym zdecydować.

Z drugiej strony, jeśli dobry lekarz otworzy oczy, złapie cię za rękę i grzecznie poprosi, abyś przestał naciskać na jego klatkę piersiową, to zobowiąż biedaka i przejdźmy do naszej eksploracji Amazonki. Dobra robota!