Łuszczycowe zapalenie stawów a stwardnienie rozsiane: objawy, przyczyny, leczenie

Łuszczycowe zapalenie stawów (PsA) odnosi się do rodzaju zapalenia stawów, które wpływa na stawy i skórę. ŁZS rozwija się u około jednej trzeciej osób z chorobą skóry znaną jako łuszczyca. Łuszczyca charakteryzuje się suchymi, grubymi i wypukłymi czerwonymi plamami na skórze.

Stwardnienie rozsiane występuje, gdy organizm atakuje i niszczy ochronną powłokę komórek nerwowych (osłonka mielinowa lub powłoka tłuszczowa) mózgu, rdzenia kręgowego i/lub oczu.

Obie są chorobami postępującymi, dlatego ważne jest, aby postawić właściwą diagnozę, aby zmniejszyć uszkodzenia dotkniętych obszarów i ułatwić radzenie sobie z objawami.

Objawy

ŁZS i stwardnienie rozsiane mają pewne nakładające się objawy ze względu na ich charakter autoimmunologiczny. Istnieją jednak pewne znaczące różnice, a co więcej, w obu przypadkach nie ma dwóch osób, które będą miały takie same objawy. Zwłaszcza w przypadku SM istnieje tak wiele różnych możliwych objawów i ich kombinacji, że można śmiało powiedzieć, że u dwóch osób z SM rzadko występują te same objawy.

Objawy w obu stanach mogą również się zmieniać lub pojawiać i znikać.

Powoduje

Chociaż istnieją pewne wyraźne podobieństwa w tych chorobach autoimmunologicznych, ich przyczyny i czynniki przyczyniające się różnią.

Łuszczycowe zapalenie stawów

Nie ma jednej przyczyny PsA, chociaż naukowcy powiązali tę chorobę z pewnymi typami genów znanymi jako antygeny ludzkich leukocytów (HLA). Te antygeny mają pewien związek z ryzykiem rozwoju ŁZS, ale jakie są zagrożenia i zakres, w jakim mają wpływ, są obecnie niejasne.

Inne czynniki, takie jak infekcja, posiadanie członka rodziny z łuszczycą lub ŁZS oraz stres mogą również przyczyniać się do podstawowych czynników ryzyka rozwoju ŁZS.

Stwardnienie rozsiane

Przyczyna SM również nie jest jeszcze jasna, ale naukowcy pracują, aby dowiedzieć się więcej. Do tej pory wiedzą, że narażenie na infekcje bakteryjne może wywołać SM wiele lat później; naturalne światło słoneczne i witamina D, zmiany lub mutacje genów oraz dysfunkcja układu odpornościowego są czynnikami powiązanymi.

Na przykład klinika w Cleveland wyjaśnia, że ​​przypadki SM są bardziej skoncentrowane na obszarach położonych dalej od równika. Obszary te otrzymują mniej światła słonecznego, co skutkuje mniejszą ekspozycją na naturalną witaminę D. Ten niedobór witaminy D jest czynnikiem ryzyka rozwoju SM.

Diagnoza

Proces diagnostyczny jest podobny w obu przypadkach, ponieważ nie ma ostatecznego badania krwi na żadną chorobę.

W obu przypadkach zostaniesz poproszony o pełną historię medyczną i będą wymagane testy laboratoryjne w celu zbadania oznak zapalenia we krwi.

Niektóre formy obrazowania medycznego, takie jak obrazowanie rentgenowskie lub rezonans magnetyczny (MRI), zostaną przeprowadzone w celu sprawdzenia, czy istnieją wewnętrzne markery stanu zapalnego lub czy są zmiany bardziej charakterystyczne dla stwardnienia rozsianego. Ten etap ma kluczowe znaczenie dla rozróżnienia między zapaleniem stawów, które powoduje uszkodzenie stawów w określonych miejscach w czasie, a SM, które powoduje ból z powodu uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego (tj. rozpadu osłonki mielinowej).

Różnice diagnostyczne

W przypadku ŁZS musisz udać się do specjalisty ds. skóry, zwanego dermatologiem, aby potwierdzić łuszczycę. Jednak nie każdy z PsA ma lub rozwija łuszczycę.

Jeśli Twój lekarz podejrzewa stwardnienie rozsiane, zostaniesz również poddany badaniu neurologicznemu w celu sprawdzenia ogólnego funkcjonowania mózgu (tj. koordynacji, pamięci, czasu reakcji). Analiza płynu mózgowo-rdzeniowego (znana również jako nakłucie lędźwiowe lub nakłucie lędźwiowe) jest również niezbędna do diagnozy SM i innych chorób neurodegeneracyjnych, ale nie łuszczycowego zapalenia stawów.

Leczenie

W obu chorobach leczenie nie oznacza „wyleczenia”. Opcje leczenia również znacznie się różnią, co jest kolejną oznaką tego, jak ważne jest postawienie dokładnej diagnozy przez lekarza lub zespół specjalistów.

Łuszczycowe zapalenie stawów

Leczenie ŁZS wygląda jak łagodzenie objawów łuszczycy (jeśli występuje) oraz radzenie sobie z objawami bólu i zapalenia stawów.

Certyfikowany dermatolog może pomóc w opracowaniu odpowiedniego planu leczenia objawów łuszczycy, które mogą zależeć od ich lokalizacji. Na przykład możesz stosować lecznicze maści, kremy, żele i pianki na łuszczycę łokcia, ale może to być trudniejsze w przypadku obszarów pokrytych włosami, takich jak skóra głowy. Wizyta u reumatologa pomoże ci opracować plan leczenia objawów związanych ze stanem zapalnym stawów.

Leki (miejscowe, doustne lub do wstrzykiwań)

Twój specjalista zasugeruje opcję bez recepty (OTC) lub leki na receptę, aby złagodzić objawy spowodowane reakcjami zapalnymi.

Opcje leków na PsA obejmują:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
• Kortykosteroidy (stosowanie przerywane)
• Leki przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby (DMARD), które są szeroko zakrojonymi lekami immunosupresyjnymi
• Środki biologiczne (znane również jako biologiczne), które mogą być przydatne, jeśli inne metody leczenia nie zmniejszą stanu zapalnego

Zabiegi obejmują również:

• Ćwicz, aby utrzymać lub zwiększyć zakres ruchu
• Terapia ciepłem i zimnem
• Wspólna ochrona i oszczędzanie energii
• Szynowanie
• Operacja (rzadka w przypadku tego typu zapalenia stawów)

Stwardnienie rozsiane

Leczenie stwardnienia rozsianego polega również na radzeniu sobie z objawami i spowolnieniu przebiegu choroby. Ponieważ ból stwardnienia rozsianego ma charakter neurologiczny (tj. ból nerwów, a nie ból stawów, jak w przypadku zapalenia stawów), NLPZ mogą nie zapewniać dużej ulgi, ale nadal można je stosować w przypadku innych rodzajów bólu mięśniowo-szkieletowego.

Opcje leczenia obejmują:

• Leki miejscowe, takie jak żel lidokaina lub Zostrix (miejscowy lek przeciwbólowy kapsaicyna) zmniejszające mrowienie i pieczenie

• Sterydy na zapalenie nerwu oka

• Leki przeciwpadaczkowe, w tym (pierwszego rzutu, nowsze leki) Neurontin (gabapentyna) i Lyrica (pregabalina); (druga linia) Tegretol (karbamazepam) i Dilantin (fenytoina)

• Środki przeciwlękowe, w tym Cymbalta (chlorowodorek duloksetyny) i Klonopin (klonazepam)

• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, w tym Elavil (amitryptylina), Pamelor (nortryptylina) i Norpramin (dezypramina)

• Chirurgia w celu zmniejszenia nacisku na niektóre obszary

• Botox (toksyna botulinowa) może być skuteczny w leczeniu migrenowych bólów głowy (powszechne w SM). Botox pomaga również w innych dolegliwościach bólowych, w tym przy skurczach mięśni w SM.

Korona

Chociaż nie możesz dokładnie zapobiec ŁZS lub SM, możesz podjąć kroki w celu zmniejszenia ich negatywnego wpływu na Twoje życie, w tym częstotliwości i czasu trwania objawów. W obu przypadkach dokonywanie zdrowych wyborów jest sposobem radzenia sobie z przewlekłą chorobą.

Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne oferuje kilka zdrowych strategii radzenia sobie, gdy po raz pierwszy zostanie zdiagnozowana jakakolwiek przewlekła choroba:

• Staw czoła swojej diagnozie, zadając wszystkie pytania swojemu lekarzowi.

• Zapytaj o wszystkie opcje leczenia choroby, aby uzyskać pełny obraz i dokonać silnego wyboru.

• Spróbuj ćwiczyć kontrolę w innych obszarach, w tym wybieranie zdrowych posiłków, unikanie niepotrzebnego stresu i przyjmowanie wszystkich leków zgodnie z zaleceniami.

• Zmniejsz ilość czasu spędzanego z ludźmi, którzy nie wspierają (może to po prostu dodać więcej stresu i podsycać poczucie zaprzeczenia lub wstydu).

Możesz również rozważyć:

• Współpraca z fizjoterapeutą w celu utrzymania lub poprawy mobilności

• Współpraca z zarejestrowanym dietetykiem nad stworzeniem uproszczonego menu, które dostarcza składników odżywczych, ale nie wyczerpuje energii

• Dołączanie do internetowej lub osobistej grupy wsparcia dla osób żyjących z ŁZS lub SM w celu nawiązania kontaktu z osobami, które mają większą szansę na zrozumienie tego, czego doświadczasz i czego potrzebujesz

Jeśli zauważysz którykolwiek z objawów ŁZS lub SM, skontaktuj się z lekarzem. W obu przypadkach zaburzenia te mogą stać się niepełnosprawne i wymagać odpowiednich planów leczenia.

Dobrą wiadomością jest to, że kiedy masz diagnozę, masz powód, dla którego źle się czujesz. Dostępnych jest również wiele opcji leczenia. Możesz dowiedzieć się, co działa i czego potrzebujesz, aby być najzdrowszą wersją siebie, jaka jest możliwa. Ogromną poprawę w codziennym życiu można osiągnąć przy wsparciu przeszkolonych profesjonalistów.