Operacja protektomii w przypadku nieswoistego zapalenia jelit

W leczeniu nieswoistego zapalenia jelit (IBD) stosuje się wiele różnych rodzajów operacji. Jednym z rodzajów operacji, które są czasami stosowane, jest usunięcie odbytnicy (co nazywa się protektomią) i odbytu.KątKiedy obie te struktury zostaną usunięte, potrzebny będzie inny sposób na opuszczenie ciała przez stolec. Jeśli cała okrężnica została również usunięta (tzw. kolektomia), w tym samym czasie co protektomia lub wcześniej, potrzebna będzie ileostomia.

U osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego zwykle wykonuje się rodzaj ileostomii zwany ileostomią końcową.KątTo wtedy część jelita cienkiego jest przeprowadzana przez brzuch na zewnątrz ciała, aby utworzyć tak zwaną stomię. Worek stomijny jest noszony na stomii w celu zebrania stolca i jest opróżniany kilka razy dziennie w razie potrzeby.

Operacja protektomii może znacznie poprawić jakość życia

Operacja protektomii może być również stosowana w leczeniu raka odbytnicy. Odbytnica lub większość odbytnicy jest również usuwana podczas operacji j-pouch (zespolenie krętniczo-odbytniczego lub IPAA), która jest zwykle wykonywana tylko u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.KątW przypadku tych pacjentów odbyt pozostaje na miejscu, a ostatni odcinek jelita cienkiego jest formowany w strukturę (w kształcie litery „J”), która utrzymuje stolec, podobnie jak odbytnica.

Kiedy odbyt jest również usuwany, ten obszar ciała jest następnie zamykany chirurgicznie. Niektórzy ludzie w społeczności IBD odnoszą się do tego jako „tyłek Barbie” – tak zwany, ponieważ niektórym przypomina pupę lalki, która (oczywiście) nie ma struktury, na której można by wydać stolec.

Protektomia to poważna operacja, i to nie tylko dlatego, że jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym i wszystkim, co się z tym wiąże. Po protektomii i usunięciu odbytu z powodu IBD, ileostomia jest trwała. Może to być trudny temat z wielu powodów, który będzie się różnić w zależności od pacjenta.

Jednak ważne jest, aby pamiętać, że może to być operacja ratująca życie dla niektórych osób z IBD i znacznie poprawi jakość życia wielu innych.KątOsoby z IBD, które cierpią na chorobę w okolicy odbytnicy i odbytu (obszar okołoodbytowy), mogą radzić sobie z bólem i mieć wiele interwencji medycznych i wizyt lekarskich w celu opanowania powikłań, takich jak ropnie i przetoki. Po operacji protektomii osoby z IBD, u których występują te powikłania, często czują się lepiej i poprawiają się ich jakość życia.

Dlaczego należy usunąć odbytnicę i odbyt

Aktualne szacunki wskazują, że odsetek pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna, którzy wymagają operacji protektomii, wynosi od 12% do 20%.KątOsoby z objawami choroby Leśniowskiego-Crohna mogą potrzebować tej operacji, ponieważ choroba Leśniowskiego-Crohna wpływa na obszar wokół odbytu, który nazywa się obszarem okołoodbytowym.

Choroba Leśniowskiego-Crohna może czasami powodować komplikacje, takie jak przetoki lub ropnie w pobliżu odbytu.KątProblemy te mogą być trudne do opanowania i wyleczenia i mogą powodować nie tylko ból, ale także obniżenie jakości życia. W niektórych przypadkach pomocne może być stosowanie ileostomii przez pewien czas, aby uniknąć stolca w okolicy lub założenie drenów, ale gdy te rzeczy nie działają, może być zalecana protektomia.

W przypadku pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, którzy albo nie chcą poddać się operacji j-pouch, albo nie mogą poddać się tej operacji z powodu problemów w okolicy odbytu, opcją jest również proktokolektomia ze stałą ileostomią. U niewielkiej liczby osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego odbytnica nadal ma stan zapalny, a usunięcie go dałoby największą szansę na poprawę jakości życia.

U innych pacjentów, co również zdarza się rzadko, ryzyko raka odbytnicy jest takie, że usunięcie odbytnicy uważa się za najlepszą opcję obniżenia tego ryzyka.

Chirurgia protektomii

Operacja protektomii jest poważnym zabiegiem i można zastosować różne techniki. Chirurg jelita grubego, który kończy operację, decyduje o tym, jak operacja zostanie wykonana, a pacjenci będą chcieli omówić szczegóły podczas wizyt przedoperacyjnych. Każdy zespół chirurgiczny i szpital będą mieli preferowany sposób zakończenia operacji i decydowania o tym, jak długo pacjenci pozostaną po nim w szpitalu, a także zarządzania opieką pooperacyjną.

We wszystkich przypadkach operacja ta jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym i będzie wymagała co najmniej kilkudniowego pobytu w szpitalu. Leczenie bólu będzie ważną częścią powrotu do zdrowia zarówno w szpitalu, jak iw domu. Podobnie jak w przypadku większości operacji, wstawanie i wstawanie z łóżka oraz chodzenie, gdy tylko zaleci to personel szpitala, ma kluczowe znaczenie dla wyzdrowienia.

Po operacji protektomii pacjenci wracają do domu z nową ileostomią, jeśli nie była ona założona przed operacją. Pielęgniarka zajmująca się terapią enterostomijną pomoże w zrozumieniu, jak dbać o nową stomię i jak wymienić aparat stomijny.

W miejscu, gdzie odbyt był zamknięty, będą również szwy, a obszar ten może wymagać specjalnej pielęgnacji i czyszczenia przez pewien czas, aż zostanie całkowicie zagojony. Zespół chirurgiczny wyda instrukcje dotyczące wszelkich innych problemów przed zwolnieniem pacjenta ze szpitala.

Zmiany w diecie

Pacjenci mogą odpoczywać (nie jeść pokarmów), dopóki jelito cienkie nie „przebudzi się” po operacji i zacznie wydawać dźwięki, które pracownik służby zdrowia może usłyszeć przez stetoskop na brzuchu. Następnym krokiem jest zwykle spożywanie klarownych płynów, takich jak żelatyna i bulion, i stopniowe dodawanie kolejnych rodzajów żywności, aż ponownie zaczniesz jeść pokarmy stałe.

Pacjenci często wracają do domu na zmodyfikowaną dietę na kilka tygodni, dopóki chirurg jelita grubego nie powie, że można wznowić normalną dietę. Po tym może być kilka pokarmów, których chirurg i gastroenterolog zalecają, aby unikać (takich jak popcorn lub orzechy), ponieważ każdy rodzaj operacji brzucha niesie ze sobą ryzyko późniejszej niedrożności jelit. Ryzyko wystąpienia niedrożności będzie się znacznie różnić w zależności od osoby, dlatego dietę najlepiej omówić z chirurgiem i innymi członkami zespołu opieki zdrowotnej.

Potencjalne powikłania po protektomii

• Rany okołoodbytowe: Najczęstszym powikłaniem operacji protektomii w chorobie Leśniowskiego-Crohna jest niezagojona rana w okolicy odbytu. W niektórych przypadkach osoby z chorobą Leśniowskiego-Crohna, które wymagają protektomii, bardzo się rozchorowały i mogą być w gorszym stanie fizycznym niż oni i ich lekarze chcieliby przed operacją.KątKąt

• Ropnie lub przetoki w okolicy odbytu są również czynnikiem ryzyka powikłań w tej okolicy po operacji. Złe odżywianie lub niedobory witamin, palenie tytoniu i otyłość mogą również przyczyniać się do złego gojenia się ran po operacji. W większości przypadków nie gojąca się rana jest leczona zachowawczo technikami pielęgnacji ran, ale w niewielu przypadkach może być potrzebna kolejna operacja.

• Funkcje seksualne: Obawy dotyczące funkcji seksualnych są również powszechne w przypadku tego typu operacji.KątNa szczęście zaburzenia erekcji u mężczyzn po protektomii są niskie i szacuje się, że wynoszą od dwóch do czterech procent. Jeszcze lepszą wiadomością jest to, że jedno długoterminowe badanie kontrolne wykazało, że 90 procent osób, które przeszły operację protektomii, jest zadowolonych ze swojego zdrowia seksualnego.
  Niektórzy pacjenci zgłaszają pogorszenie funkcji seksualnych i szacuje się, że wskaźnik ten wynosi od 25 do 30 procent. Pacjenci, którzy uznają, że funkcje seksualne nie są takie, jak chcieliby, będą chcieli porozmawiać na ten temat z chirurgiem i/lub gastroenterologiem. Dostępna jest pomoc w kwestiach związanych ze zdrowiem seksualnym, a najważniejszym elementem do rozwiązania problemów jest zwrócenie na to uwagi zespołu opieki zdrowotnej.

• Leki: Niektórzy pacjenci mogą być zaniepokojeni tym, jak obecnie przyjmowane leki mogą wpłynąć na powrót do zdrowia. Jedno z badań wykazało, że osoby z chorobą Leśniowskiego-Crohna, które otrzymują terapię biologiczną, nie mają większego ryzyka problemów z gojeniem się ran niż osoby, które w tym czasie nie przyjmują terapii biologicznej.

Operacja protektomii jest trudną perspektywą dla wielu osób z IBD. Przeprowadzenie tej operacji oznacza stałą stomię i chociaż większość pacjentów czuje się lepiej i bardziej cieszy się życiem po operacji stomijnej, to naturalne są obawy.

Rozmowa o operacji z chirurgiem jelita grubego i gastroenterologiem często pomaga spojrzeć z odpowiedniej perspektywy na wiele czynników ryzyka. Dobrą wiadomością jest to, że większość osób z IBD, które przeszły operację protektomii, dobrze się goi, czuje się lepiej i bardziej cieszy się życiem.