Ośrodkowe objawy bezdechu sennego, przyczyny i leczenie

Istnieje wiele potencjalnych przyczyn zaburzeń oddychania podczas snu, z których jedną jest centralny bezdech senny. Ponieważ podstawowa przyczyna centralnego bezdechu sennego różni się od obturacyjnego bezdechu sennego, wymaga specjalistycznego leczenia. Odkryj najczęstsze objawy, przyczyny, diagnozę i preferowane metody leczenia (takie jak terapia dwupoziomowa) centralnego bezdechu sennego.

Objawy

Centralny bezdech senny to zaburzenie oddychania, które pojawia się podczas snu i występuje, gdy mózg nie aktywuje mięśni oddechowych. Prowadzi to do krótkiej przerwy w oddychaniu, która może trwać 10 sekund lub dłużej. W przeciwieństwie do bardziej standardowego obturacyjnego bezdechu sennego – który jest spowodowany chwilową niedrożnością górnych dróg oddechowych – w centralnym bezdechu sennym wysiłek oddechowy ustaje i nie ma wyraźnej niedrożności dróg oddechowych.KątKąt

Chociaż przyczyna jest nieco inna, wynik centralnego bezdechu sennego jest taki sam. Bezdech pochodzi z greckiego i oznacza „brak oddechu”. Jako taki wiąże się ze spadkiem poziomu tlenu we krwi. Mózg to wykrywa i podejmuje wysiłek, aby obudzić dotkniętą chorobą osobę, aby przywrócić oddychanie. Świadkowie mogą zaobserwować w nocy głośny lub nieregularny oddech, a nawet przerwy w oddychaniu. Zdarzenie bezdechu prowadzi do krótkotrwałego wybudzenia ze snu. Ponieważ zdarza się to wielokrotnie w nocy, prowadzi to do fragmentarycznego snu i mniej głębokiego snu. Może to spowodować bezsenność i nadmierną senność w ciągu dnia.

Powoduje

Dokładna przyczyna centralnego bezdechu sennego nie jest znana. Ośrodek kontroli oddechu w mózgu normalnie reguluje oddychanie. Jeśli poziom dwutlenku węgla spadnie poniżej normy lub jeśli dojdzie do uszkodzenia ścieżek nerwowych zaangażowanych w kontrolę oddechu, mogą wystąpić zakłócenia w oddychaniu. Jak wspomniano powyżej, w przeciwieństwie do obturacyjnego bezdechu sennego, drogi oddechowe nie są zablokowane.

Centralny bezdech senny często występuje w okresie przejściowym między snem a czuwaniem, ale może również utrzymywać się w lekkich fazach snu zwanych NREM. Czasami może wystąpić po przebudzeniu i jest w tym przypadku nazywana centralną po pobudzeniu.

Niestabilność kontroli oddechowej jest często obserwowana w wielu zaburzeniach neurologicznych, w tym w chorobie Parkinsona i atrofii wielonarządowej. Może to być widoczne po udarze, zwłaszcza jeśli pień mózgu został uszkodzony. Może również wystąpić w związku z wzorcem oddechowym Cheyne-Stokesa obserwowanym u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca.KątKąt

Może występować częściej u osób stosujących leki przeciwbólowe narkotyczne lub opioidowe. Na szczęście w tym przypadku rozwiąże się to wraz z przerwaniem terapii.

Ważne jest, aby zróżnicować centralny bezdech senny, który rozwija się w odpowiedzi na ciągłe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych (CPAP). Może się pogorszyć, jeśli ciśnienie jest zbyt wysokie. Nazywa się to złożonym bezdechem sennym. W większości przypadków ten typ centralnego bezdechu sennego ustępuje z czasem, często po kilku miesiącach, przy kontynuowaniu leczenia. Nie wymaga innych zmian w terapii.KątKąt

Diagnoza i leczenie

Centralny bezdech senny można zdiagnozować za pomocą standardowego badania snu zwanego polisomnogramem. Wykaże to nawracające przerwy w oddychaniu podczas snu z brakiem wysiłku w oddychaniu. Pasy z materiału owinięte wokół brzucha i klatki piersiowej służą do pomiaru wysiłku oddechowego. Zawierają czujnik, który może wykrywać ruch, a przy centralnym bezdechu sennym wysiłek zmniejszy się lub całkowicie ustanie. Możliwe będzie również udokumentowanie spadków poziomu tlenu we krwi oraz zmian w EEG sugerujących fragmentację snu.

Leczenie jest zazwyczaj realizowane za pomocą terapii dwupoziomowej (czasami nazywanej BiPAP lub VPAP) poprzez zapewnienie przepływu powietrza dostarczanego przez maskę na twarz noszoną podczas snu. Zalecane ciśnienie zmienia się między dwoma poziomami: jeden do wdechu (IPAP) i drugi do wydechu (EPAP). Powietrze jest sprężane przez małą maszynę i dostarczane przez plastikowy wąż do maski. Można również użyć tlenu. Niektóre urządzenia są w stanie dostarczyć dodatkowy oddech w przypadku zaobserwowania długich przerw w oddychaniu.

Adaptacyjna lub autoserwowentylacja (ASV) nie jest zalecana w przypadku centralnego bezdechu sennego związanego z zastoinową niewydolnością serca z frakcją wyrzutową mniejszą niż 45%, ponieważ wykazano, że ASV zwiększa śmiertelność sercowo-naczyniową. W tym przypadku podstawowym leczeniem jest CPAP, a następnie biPAP.

Jeśli obawiasz się, że możesz doświadczać centralnego bezdechu sennego, porozmawiaj ze swoim lekarzem o możliwościach leczenia.