Oznaki i ryzyko poronienia groźnego

We wczesnych stadiach ciąży mogą pojawić się objawy lub odczucia, które wydają Ci się nieodpowiednie. Może to być coś, czego nie możesz dotknąć lub uczucie, że sprawy nie przebiegają tak, jak powinny. Innym razem może wystąpić krwawienie lub ból brzucha, który w żaden sposób nie wydaje się normalny. Twoim pierwszym instynktem może być założenie najgorszego: że doświadczasz poronienia.

W takim przypadku lekarz może zrobić kilka rzeczy, aby potwierdzić lub wykluczyć Twoje podejrzenia. Jednym z najczęstszych powikłań we wczesnej ciąży jest stan znany jako grożące poronienie lub grożąca aborcją.

Co to jest poronienie grożące?

„Zagrożone poronienie” to termin używany do opisania nieprawidłowego krwawienia i bólu brzucha, który występuje, gdy ciąża nadal trwa. Chociaż krwawienie z pochwy jest powszechne we wczesnej ciąży, wszystko inne niż plamienie w pierwszym trymestrze może być uznane za grożące poronienie.

Krwawienie i ból będą zazwyczaj łagodne, podczas gdy otwór szyjki macicy (szyjki macicy) będzie idealnie zamknięty. Natomiast poszerzona szyjka macicy wskazuje na nieuniknione poronienie.

Podczas gdy większość ludzi urodzi swoje dzieci bez żadnych incydentów, aż co siódmy doświadczy dalszych komplikacji, a czasami wynikiem jest poronienie.

Powoduje

Chociaż nie zawsze można dowiedzieć się, co powoduje grożące poronienie, istnieją pewne czynniki, które mogą wskazywać na zwiększone ryzyko w pierwszym trymestrze ciąży. Obejmują one:

• Używanie alkoholu i/lub narkotyków
• Problemy chromosomalne z płodem
• Nadmierne spożycie kofeiny (ponad 200 miligramów dziennie)
• Narażenie na niektóre leki lub chemikalia
• Otyłość
• Starszy wiek (groźne poronienie występuje najczęściej u kobiet po 40 roku życia)
• Problemy z łożyskiem
• Palenie
• Uraz brzucha

Zagrożone poronienie w późniejszych trymestrach jest częściej związane z:

• Wysokie ciśnienie krwi
• Infekcja
• Problemy z nerkami
• Problemy strukturalne z macicą, szyjką macicy lub jajnikami
• Zaburzenia tarczycy
• Niekontrolowana cukrzyca

Jak diagnozuje się grożące poronienie

W przypadku stwierdzenia poronienia grożącego lekarz zleci badania w celu oceny zdolności do ciąży. Mogą one obejmować USG i badania krwi hCG.

Badanie krwi hCG mierzy ilość ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG) we krwi. Jest to hormon wytwarzany przez tkankę płodu, który pomaga stymulować produkcję progesteronu w pierwszym trymestrze ciąży. To klucz do zdrowej ciąży.

We wczesnej ciąży jednak jeden test hCG nie wystarczy. Standardowa opieka wymaga co najmniej dwóch testów w odstępie dwóch dni, aby ocenić, czy poziom hCG rośnie, czy spada.

Podobnie, USG często trzeba powtórzyć kilka dni lub tydzień później, aby ostatecznie zdiagnozować wczesne poronienie lub nieodebrane poronienie(gdzie płód umarł, ale ciało jeszcze tego nie rozpoznało).

Radzenie sobie z diagnozą

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie poronienie grożące i potrzebujesz powtórnych badań, możesz zadbać o siebie na kilka sposobów w tym bolesnym okresie oczekiwania.

• Zdrowe odwracanie uwagi: znajdź dobrą książkę, oglądaj filmy lub odwiedzaj znajomych, aby wypełnić lukę między testami.

• Leczenie hormonalne: Niektórzy lekarze przepisują suplementy progesteronu, co sugerują badania, może w niektórych przypadkach pomóc w zapobieganiu poronieniu.

• Odpoczynek miednicy: Nie zanurzaj ani nie wkładaj niczego (w tym tamponów) do pochwy. Unikaj stosunków seksualnych, dopóki objawy nie ustąpią całkowicie przez tydzień.

• Odpoczynek: Niektórzy lekarze zalecają odpoczynek w łóżku podczas oczekiwania na ostateczną odpowiedź. Chociaż sam odpoczynek nie zapobiegnie poronieniu, nadmierny wysiłek może niepotrzebnie zwiększyć stres.

W większości przypadków objawy ustąpią, a ciąża będzie kontynuowana. Czasami może być zalecane leczenie podtrzymujące i dostosowanie stylu życia, aby zapobiec dalszym powikłaniom.

Jeśli jednak wynik nie jest dobry, ważne jest, aby pamiętać, że poronienie nie jest twoją winą — i jest to bolesne doświadczenie niezależnie od tego, kiedy to się stało.

• Daj sobie czas na żałobę i przestrzeń na powrót do zdrowia.
• Wyznacz czas potrzebny do pełnego wyzdrowienia i staraj się nie racjonalizować swoich uczuć.
• Zadzwoń do wspierających przyjaciół lub dołącz do grupy wsparcia.