Połączenie jelitowo-mózgowe: co to jest, leczenie behawioralne

Przegląd

W jaki sposób specjalista medycyny behawioralnej może mi pomóc z moim problemem żołądkowo-jelitowym (GI)?

Prosty przykład stanowią warunki niepokoju i stresu. Lęk i stres to problemy psychologiczne. Wiemy, że problemy żołądkowo-jelitowe (GI) mogą powodować niepokój i stres. Wiemy również, że lęk i stres mogą pogorszyć problemy z GI. Wykazano, że techniki leczenia psychologicznego mogą pomóc złagodzić stres żołądkowo-jelitowy lub przynajmniej pomóc osobie poradzić sobie z objawami żołądkowo-jelitowymi.

Naukowcy coraz więcej dowiadują się o związku między różnymi częściami układu nerwowego naszego ciała. Ludzie najlepiej znają centralny układ nerwowy organizmu, który składa się z mózgu i rdzenia kręgowego. Ta sieć nerwów, neuronów (komórek nerwowych) i neuroprzekaźników (substancji chemicznych, które pomagają przekazywać sygnały z komórek nerwowych) rozciąga się od mózgu do wszystkich głównych narządów ciała.

W jelitach znajduje się również mniej znana część układu nerwowego naszego organizmu. Nazywa się jelitowy układ nerwowy. Sieć nerwów, neuronów i neuroprzekaźników jelitowego układu nerwowego rozciąga się wzdłuż całego przewodu pokarmowego – od przełyku, poprzez żołądek i jelita, aż do odbytu.

Ponieważ jelitowy układ nerwowy opiera się na tym samym typie neuronów i neuroprzekaźników, które znajdują się w ośrodkowym układzie nerwowym, niektórzy eksperci medyczni nazywają go naszym „drugim mózgiem”. „Drugi mózg” w naszych jelitach, komunikujący się z mózgiem w naszej głowie, odgrywa kluczową rolę w niektórych chorobach naszego ciała i ogólnym zdrowiu psychicznym.

Ekscytacja w dziedzinie badań jelita-mózg

Ten „przesłuch” w komunikacji między mózgiem a układem pokarmowym otwiera nowe sposoby myślenia o chorobach. Nie tylko jelita i mózg komunikują się za pośrednictwem układu nerwowego, ale także hormonów i układu odpornościowego. Mikroorganizmy w jelitach pomagają regulować odpowiedź immunologiczną organizmu. Naukowcy medyczni, którzy badają objawy depresji, chorobę Parkinsona i Alzheimera, autyzm, stwardnienie zanikowe boczne, stwardnienie rozsiane, ból, lęk i inne stany „neuro”, zaczynają przyglądać się temu, co dzieje się w jelitach człowieka. Naukowcy, którzy badają wrzody, zaparcia i inne schorzenia przewodu pokarmowego, mają teraz powód, aby skupić się na aspektach funkcjonowania mózgu.

Jakie są przykłady tego, jak sieć neuronów w naszych jelitach i mózgu komunikuje się ze sobą?

Istnieje kilka znanych przykładów. Kiedy dana osoba czuje niebezpieczeństwo, wyzwalana jest reakcja ośrodkowego układu nerwowego „walcz lub uciekaj”. Jednocześnie reakcja jelitowego układu nerwowego polega na spowolnieniu lub zatrzymaniu trawienia. Odbywa się to po to, aby więcej energii ciała można było skierować do sytuacji powodującej zagrożenie.

Strach przed wystąpieniami publicznymi powoduje również spowolnienie lub przyspieszenie układu pokarmowego w zależności od zaburzenia przewodu pokarmowego i może powodować ból brzucha, biegunkę i inne objawy. Emocje, uczucie podniecenia lub zdenerwowanie mogą powodować znajome uczucie ścierania w żołądku – tak zwane uczucie „motyli w żołądku”. Połączenie jelito-mózg działa również w obu kierunkach. Na przykład problemy z GI mogą powodować niepokój i stres.

Jakie typy osób z zaburzeniami przewodu pokarmowego mogą odnieść korzyści z wizyty u specjalisty medycyny behawioralnej?

Osoby z wieloma chorobami przewodu pokarmowego mogą odnieść korzyści, w tym:

• Osoby z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami czynnościowymi, które nie zareagowały na leczenie. („Funkcjonalne” stany przewodu pokarmowego to ciągłe lub powtarzające się problemy, które zakłócają funkcjonowanie przewodu pokarmowego. Stany „funkcjonalne” to nie nowotwory, masy lub anomalie chemiczne.)
• Osoby, których stres lub czynniki emocjonalne pogarszają objawy ze strony przewodu pokarmowego.
• Osoby zainteresowane nielekowym leczeniem objawów czynnościowych przewodu pokarmowego.
• Osoby, u których niedawno zdiagnozowano przewlekłe choroby przewodu pokarmowego, takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, przewlekłe zapalenie trzustki i choroba refluksowa przełyku (GERD).
• Każda osoba potrzebująca pomocy w radzeniu sobie z przewlekłymi, nieprzyjemnymi objawami przewodu pokarmowego.

Jakie typy osób z zaburzeniami przewodu pokarmowego NIE powinny być kierowane do specjalisty medycyny behawioralnej?

Do osób, które nie są dobrymi kandydatami należą:

• Osoby, które mają znaczące objawy psychologiczne, które nie są związane z ich stanem przewodu pokarmowego.
• Osoby z aktualnymi ciężkimi objawami psychicznymi (myśli samobójcze, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne).
• Osoby z aktywnym zaburzeniem odżywiania.
• Osoby, które mają niewielką świadomość lub akceptację roli stresu na ich stan przewodu pokarmowego.
• Osoby, które nie są wysoce zmotywowane do wypróbowania medycyny behawioralnej.