Przegląd niewydolności oddechowej

Niewydolność oddechowa występuje, gdy płuca nie wykonują swojej pracy, przepuszczając tlen do krwioobiegu i usuwając dwutlenek węgla. Jest częstym powikłaniem przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) i innych ciężkich chorób układu oddechowego.

Twoje płuca są odpowiedzialne za dostarczanie tlenu do organizmu, gdzie jest on wychwytywany przez czerwone krwinki i transportowany tam, gdzie jest potrzebny. Tymczasem dwutlenek węgla – gaz odpadowy wytwarzany przez komórki podczas wykorzystywania tlenu – przemieszcza się z krwioobiegu z powrotem do płuc, gdzie go wydychasz. Cały ten proces nazywa się wymianą gazową.

W przypadku niewydolności oddechowej wymiana gazowa nie działa tak, jak powinna, a komórki w twoim ciele zaczynają cierpieć z powodu braku tlenu, zbyt dużej ilości dwutlenku węgla lub obu. Zbyt duża ilość dwutlenku węgla może zaburzyć równowagę kwasowo-zasadową organizmu, co samo w sobie może prowadzić do niewydolności oddechowej.

Objawy

Objawy niewydolności oddechowej mogą być ostre (rozwijające się szybko) lub przewlekłe (występujące na bieżąco lub nawracające). Pierwszym objawem niewydolności oddechowej, który możesz zauważyć, jest duszność, określana jako duszność. Inne objawy to:

• Zwiększona częstość oddechów
• świszczący oddech
• Dezorientacja
• Zmęczenie i letarg
• Senność
• Lęk
• Niebieskawy odcień skóry (sinica)
• Odkrztuszanie nadmiaru śluzu

Jeśli objawy niewydolności oddechowej wystąpią nagle, należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską. Jeśli Twój pracownik służby zdrowia poinformował Cię, że cierpisz na przewlekłą niewydolność oddechową w wyniku POChP lub innych przewlekłych schorzeń, możesz być w stanie otrzymać stałe leczenie w domu lub w placówce opieki długoterminowej.

Powoduje

Niewydolność oddechowa może wystąpić na dwa sposoby. We krwi będzie albo za mało tlenu (nazywana hipoksemiczną niewydolnością oddechową), albo za dużo dwutlenku węgla we krwi (nazywana hiperwęglowodanową niewydolnością oddechową).

Zespół ostrej niewydolności oddechowej jest częstą przyczyną ciężkiej hipoksemii, podczas gdy POChP jest ściśle związana z hipoksemią hiperkarbową.Kąt

Wśród innych możliwych przyczyn niewydolności oddechowej są:

• Niedrożność dróg oddechowych
• Zapalenie płuc
• Astma
• Uraz głowy
• Poważna otyłość
• Udar
• Zatorowość płucna
• Stwardnienie zanikowe boczne (ALS)
• Zatrucie alkoholowe
• Nadużywanie narkotyków, w tym opiatów i benzodiazepin

Choroba nie musi bezpośrednio wpływać na płuca, aby spowodować niewydolność oddechową. Na przykład udar, uraz głowy, ALS i przedawkowanie narkotyków/alkoholu mogą wpływać na układ nerwowy i mięśnie kontrolujące oddychanie.

Istnieją dwie inne postacie niewydolności oddechowej, zwane niewydolnością oddechową okołooperacyjną i pooperacyjną. Mogą wystąpić podczas lub po operacji, gdy reakcja na znieczulenie ogólne i intubacja powoduje niedodmę (zapadnięcie się płuca).Kąt

Diagnoza

Jeśli Twój pracownik służby zdrowia podejrzewa niewydolność oddechową, może zlecić szereg badań w celu potwierdzenia diagnozy. Zawierają:

• Rentgen klatki piersiowej
• Tomografia komputerowa (CT) klatki piersiowej
• Gazometria krwi tętniczej
• Pulsoksymetria do wykrywania niskiego poziomu tlenu
• Badania krwi w celu wykrycia wysokiego poziomu dwutlenku węgla we krwi

Bronchoskopia, która polega na wprowadzeniu elastycznego sondy do gardła i płuc, może być stosowana do wykrywania infekcji w przypadku ostrej niewydolności oddechowej.

Leczenie

Po potwierdzeniu niewydolności oddechowej leczenie może obejmować następujące elementy, w zależności od podstawowej przyczyny Twojego stanu:

• Leki rozszerzające oskrzela (które powodują otwarcie dróg oddechowych)

• Sterydy (które pomagają rozluźnić mięśnie dróg oddechowych)
• Antybiotyki (w przypadku infekcji)
• Nieinwazyjna wentylacja dodatnim ciśnieniem (np. CPAP lub BiPAP)
• Terapia tlenowa
• Respirator lub nieinwazyjny respirator z maską

Gdy twój stan się ustabilizuje, twój lekarz porozmawia z tobą o twoich długoterminowych opcjach leczenia i prognozach. Twoje szanse na powrót do zdrowia będą zależeć od podstawowej przyczyny niepowodzenia, ciężkości twojego stanu i ogólnego stanu twojego zdrowia.

U osób z POChP, u których występuje ostra niewydolność hiperkapniczna, śmiertelność wewnątrzszpitalna (zgon) wynosi od 2% do 8% (do 15% dla osób na oddziale intensywnej terapii), a śmiertelność w ciągu roku wynosi od 22% do 43 %. Osoby z ciężką ostrą niewydolnością hipoksemiczną mają śmiertelność bliższą 42%.

Jeśli jesteś palaczem, zostaniesz poproszony o natychmiastowe rzucenie palenia i otrzymasz skierowanie do programu rzucania palenia. Utrata nadwagi może również pomóc zmniejszyć ryzyko nawrotu, zwłaszcza jeśli jesteś otyły.