Przegląd okołooperacyjnych faz chirurgii

Okres okołooperacyjny to termin używany do opisania trzech odrębnych faz każdego zabiegu chirurgicznego, który obejmuje fazę przedoperacyjną, fazę śródoperacyjną i fazę pooperacyjną.

Każda operacja jest podzielona na te fazy, aby odróżnić zadania i ustalić, kto jest odpowiedzialny za nadzorowanie i dostarczanie każdego etapu opieki. Dzięki ścisłemu przestrzeganiu procedur i jasnemu łańcuchowi dowodzenia zespoły szpitalne są w stanie zapewnić stałą, optymalną opiekę od momentu zlecenia operacji do czasu pełnego wyzdrowienia.

Faza przedoperacyjna

Faza początkowa, zwana fazą przedoperacyjną, rozpoczyna się od decyzji o poddaniu się operacji i kończy, gdy pacjent jest kierowany do operacji. Ta faza może być bardzo krótka, jak w przypadku ostrego urazu, lub wymagać długiego okresu przygotowań, podczas którego dana osoba może być zmuszona do poszczenia, schudnięcia, poddania się badaniom przedoperacyjnym lub oczekiwania na otrzymanie narządu do przeszczepu. .

Jednym z celów fazy przedoperacyjnej jest radzenie sobie z lękiem, który może pojawić się w wyniku nagłej sytuacji lub konieczności czekania przez niezwykle długie okresy czasu. Lęk przedoperacyjny jest częstą reakcją doświadczaną przez pacjentów i taką, którą można złagodzić poprzez ciągłą interakcję z jednym lub kilkoma członkami zespołu medycznego.

Przed przyjęciem taka osoba będzie zwykle lekarzem prowadzącym i/lub chirurgiem. Gdy dana osoba zostanie przyjęta do szpitala, opieka nad pacjentem i nadzór będą zazwyczaj koordynowane przez jedną lub kilka pielęgniarek okołooperacyjnych.

Faza śródoperacyjna

Druga faza, zwana fazą śródoperacyjną, obejmuje samą operację. Rozpoczyna się, gdy pacjent zostaje przewieziony na blok chirurgiczny, a kończy się, gdy pacjent zostaje przewieziony do oddziału opieki po znieczuleniu (PACU).

Podczas tej fazy pacjent jest przygotowywany i zazwyczaj otrzymuje jakąś formę znieczulenia, albo znieczulenie ogólne (w przypadku całkowitej utraty przytomności), znieczulenie miejscowe (aby zapobiec bólowi podczas przebudzenia) lub znieczulenie regionalne (np. z blokadą podpajęczynówkową lub zewnątrzoponową).

Na początku operacji parametry życiowe pacjenta (w tym częstość akcji serca, oddychanie i tlen we krwi) będą ściśle monitorowane. Oprócz ról chirurga i anestezjologa pozostali członkowie zespołu będą odpowiedzialni za asystowanie chirurgowi, zapewnienie bezpieczeństwa i zapobieganie infekcji w trakcie operacji.

Faza pooperacyjna

Ostatnia faza, zwana fazą pooperacyjną, to okres bezpośrednio po operacji. Podobnie jak w fazie przedoperacyjnej, okres może być krótki, trwać kilka godzin lub wymagać wielomiesięcznej rehabilitacji i rekonwalescencji.

Gdy pacjent nie śpi i jest gotowy do opuszczenia PACU, pielęgniarka po znieczuleniu zazwyczaj przenosi odpowiedzialność za opiekę z powrotem na pielęgniarkę okołooperacyjną. (W mniejszych szpitalach ta sama osoba może mieć oba obowiązki).

Opieka pooperacyjna skupia się głównie na monitorowaniu i zarządzaniu zdrowiem fizjologicznym pacjenta oraz pomocy w powrocie do zdrowia pooperacyjnego. Może to obejmować zapewnienie nawodnienia, monitorowanie oddawania moczu lub wypróżnień, pomoc w poruszaniu się, zapewnienie odpowiedniego odżywiania, radzenie sobie z bólem i zapobieganie infekcji.