Równowaga helikoptera z rodzicielstwem na wolnym wybiegu

Nie znajdziesz bardziej ożywionej debaty niż wtedy, gdy ktoś wyznaczony na rodzica helikoptera zmierzy się z rodzicem z wolnego wybiegu. Czy jesteś nadmiernie unoszącym się, duszącym rodzicem helikoptera, czy moje dziecko może utonąć lub pływać samodzielnie bez mojej pomocy rodzica z wolnego wybiegu? Są szanse, że jesteś po trochu jednym i drugim. Zrównoważ rodzicielstwo helikopterowe z rodzicielstwem na wolnym wybiegu w najczęstszych sytuacjach, z jakimi spotykają się ci rodzice.

1. Awaria

Chociaż nikt nie chce, aby dziecko poniosło porażkę, rodzice korzystający z helikoptera i rodzice z wolnego wybiegu mają tendencję do różnych podejść do porażki.

Helicopter Parent: Twoje dziecko nie zawiedzie za wszelką cenę. Jeśli przyjdzie do ciebie o 20:00, aby powiedzieć, że jej projekt Science Fair ma się odbyć jutro, ucałujesz ją na dobranoc i otulisz ją, aby móc zacząć malować kulki styropianowe, aby stworzyć całą galaktykę pełną kolorowych planet, na którą będzie mogła się zwrócić. szkoła do 8 rano

Rodzic z wolnego wybiegu: Jeśli Twoje dziecko nie ukończy swojego zadania, to, co zrobi dalej, zależy od niej. Może nie spać i dokończyć swój projekt lub może jutro iść do szkoły i powiedzieć nauczycielowi, że nie wykonała swojego zadania.

Równowaga: Wychowywanie odpowiedzialnego dziecka, które stanie się odpowiedzialną osobą dorosłą, nie wydarzy się, jeśli będziesz wchodzić przez cały czas. Ale jako rodzice robimy to cały czas. Kończymy pracę domową, robimy derby samochodowe i zwracamy się do mediów społecznościowych, aby poderwać naszych przyjaciół, aby kupić ciasteczka, aby nasze dzieci mogły wygrać wielką nagrodę w konkursie.

Zrównoważ te dwa style rodzicielskie, robiąc krok w tył. Ty decydujesz, czy Twoje dziecko poniesie konsekwencje w domu za niewykonanie zadania i pozwolisz jej następnego dnia stanąć twarzą w twarz z nauczycielem bez niczego, co mogłoby się oddać. Niech Twoje dziecko pojawi się na wielkim wyścigu bez samochodu, który miał być skończyłem dwa tygodnie temu. Nie musisz wysyłać swoich dzieci od drzwi do drzwi, aby sprzedawać ciasteczka, ale nie musisz zabiegać o przyjaciół, aby Twoje dziecko mogło być wielkim zwycięzcą.

Dzieci mogą zawieść. Nauczą się z tego. Mogą nawet później się rozwijać. I są szanse, że nie popełnią tego błędu, który sprowadził ich na kolejną porażkę.

2. Bycie samemu w miejscu publicznym

Jeden z najbardziej kontrowersyjnych nagłówków dotyczy dzieci, które mogą przebywać same w miejscach publicznych. Od dzieci bawiących się samotnie w parku po samotną jazdę metrem, społeczeństwo swobodnie brało udział w tych wiadomościach, które stały się wirusowe nie tylko w kręgach rodzicielskich, ale na całym świecie.

Rodzic helikoptera: Pozwolenie dziecku na samotność w miejscach publicznych nie wchodzi w grę. Zbyt wiele może się wydarzyć i pytanie „co jeśli?” może utrzymać cię w nocy. Kiedy Twoje dziecko jest na placu zabaw, nie jesteś zbyt daleko i zdecydowanie nie jesteś poza zasięgiem wzroku.

Rodzic z wolnego wybiegu: Dlaczego twoje dziecko nie może samotnie chodzić do parku, a potem samotnie bawić się na placu zabaw przez godzinę lub dwie? Twoje dziecko nie potrzebuje smyczy, więc po co je ograniczać? Nauczyłeś swoje dziecko samowystarczalności i wie, jak uzyskać pomoc, jeśli jest potrzebna.

Równowaga: W dzisiejszym społeczeństwie dzieci mogą zostać odebrane przez policję, jeśli nie ma osoby dorosłej, nawet jeśli wbiegasz do sklepu po mleko, gdy dziecko siedzi samotnie w samochodzie. W niektórych stanach, mimo że istnieje prawo federalne, które mówi, że możesz pozwolić swoim dzieciom samodzielnie chodzić do szkoły i wracać ze szkoły, stanowe i lokalne przepisy nadal przeważają nad tym postanowieniem. Poznaj przepisy obowiązujące w Twojej okolicy.

Chociaż ważne jest oczywiście pilnowanie swoich dzieci, tak samo jak uczenie ich samodzielności. Istnieją sposoby, aby przekazać tę cenną lekcję bez poczucia, że ​​musisz wypuścić swoje dziecko na ulice miasta, nawet jeśli nie ma na to prawa. Pozostań na widoku w parku, ale nie depnij jej po piętach, gdy gra. Pozwól jej wejść do lodziarni, aby kupić własną gałkę, podczas gdy będziesz patrzeć z okna. Zobacz, jak idzie do domu swojej przyjaciółki dwa domy dalej. Odrobina ostrożnej wolności to długa droga do dziecka.

3. Mikrozarządzanie kontra ręce wolne

Są takie małe i urocze. Zawsze chcemy im pomóc. Ale jest duża różnica w pomaganiu dziecku, a granica utrudniająca mu dorastanie do doskonale zdolnej osoby dorosłej. Z drugiej strony nie pomagasz dziecku, jeśli patrzysz, jak walczy z czymś wyłącznie po to, by nie przeszkadzać.

Rodzic helikoptera: To dzieci. Oni potrzebują pomocy. Rodzicielstwo helikopterowe ma tutaj złą reputację, gdy nadmiernie wychowujesz swoje dziecko. Twoja 10-latka może sama pokroić jedzenie na talerzu, ale wolisz to zrobić. Może włożyć swoje podręczniki szkolne do plecaka, ale równie dobrze możesz je włożyć, aby upewnić się, że niczego nie zapomni. Potrafi zawiązać własne buty, ale podwójny węzeł, który zawiążesz w tych sznurowadłach, uchroni ją przed upadkiem. A nożyczki? Zapomnij o tym.

Rodzic z wolnego wybiegu: Nie patrzysz, jak twoje dziecko ma trudności z wykonaniem zadania dla własnej rozrywki. Koncentrujesz się na umożliwieniu jej rozwoju i nauce poprzez samodzielne wykonanie tego zadania. Uczysz swoje dziecko, jak kroić jedzenie, dokąd trafiają jego książki i jak wiązać buty, ale nie wejdziesz i nie pomożesz jej, kiedy już nauczyłeś ją tych ważnych lekcji. A nożyczki? Musi się kiedyś nauczyć, jak ich używać, cięć i tak dalej.

Równowaga: Dobrze jest wkraczać od czasu do czasu, o ile nie przesadzasz. Jeśli okaże się, że przechylasz się na stronę rodzicielstwa helikoptera, zrelaksuj się trochę i pozwól jej samodzielnie wymyślić, jak zrobić więcej. Może cię zaskoczyć. Jeśli jesteś po stronie rodzicielstwa na wolnym wybiegu, śmiało i podwójnie zawiąż ten but, kiedy będzie tego potrzebować. Zarówno rodzicielstwo helikopterowe, jak i rodzicielstwo na wolnym wybiegu mogą ze sobą łączyć się w doskonałej harmonii, aby pomóc dziecku uczyć się, rosnąć i zacząć robić więcej samodzielnie.

4. Granice

W obu stylach rodzicielskich istnieją granice. Zwykle jednak sposób, w jaki rodzic zachowuje się w tych granicach, oddziela te dwa style rodzicielskie.

Rodzic helikoptera: Granice są zwykle wyznaczane niedaleko miejsca, w którym się znajdujesz. Twoje dziecko może bawić się na podwórku, ponieważ jest ogrodzone. Piec jest zbyt gorący, więc Twoje dziecko musi trzymać się z dala od pewnej odległości, bo możesz wpaść w panikę. Twoje dziecko może iść na spacer na łonie natury, o ile cały czas trzymasz ją za rękę. Wycieczki szkolne są w porządku, o ile mama też może iść. Gdy Twoje dziecko dorośnie, opuszczenie tych granic może stać się dla Ciebie trudniejsze, a nawet może spowodować, że będziesz dzwonić do niego codziennie, gdy jest na studiach, tylko po to, aby upewnić się, że pozostanie w granicach kampusu i robi to, czego oczekujesz.

Rodzic na wolnym wybiegu: Granice są różne i zależą od postawy rodzica, podobnie jak wiele decyzji rodzicielskich z wolnego wybiegu. Chociaż podwórko przed domem nie jest ogrodzone, Twoje dziecko może bawić się tam samo, ponieważ zostało nauczone, aby nie przechodzić przez krawężnik. Twoje dziecko wie, że piec jest gorący, więc jeśli dotknie go podczas gotowania, będzie to lekcja, której musi nauczyć się z pierwszej ręki tyle razy, ile jest to potrzebne. Możesz wybrać się na spacer na łonie natury, ale Twoje dziecko może swobodnie zwiedzać lasy wokół Ciebie. A szkolne wycieczki terenowe są częścią doświadczenia edukacyjnego, które obejmujesz, więc zostajesz w domu. College to nie problem. Twoje dziecko stało się samowystarczalne w twoich oczach na długo przed tym, jak było w liceum.

Równowaga: Granice są dobre dla dzieci i dlatego oba style rodzicielskie zazwyczaj je wykorzystują. Kluczem jest dostosowanie swoich granic do aktywności. O ile nie idziesz obok klifu, ścieżka w lesie może być świetnym miejscem do odkrywania przez dziecko w pobliżu, ale nie przywiązane do Ciebie. Dotykanie gorącej kuchenki może być tak niebezpieczne, że wysyła dziecko do szpitala, więc nie powinno się ograniczać miejsca spotkań. Pozwól swoim granicom odpływać i odpływać, kurcząc się, gdy sytuacja jest wyraźnie niebezpieczna dla dziecka, ale rozszerzając się, gdy możesz odpuścić i patrzeć, jak bezpiecznie się rozgałęzia.

5. Uwaga!

Czy poświęcasz swojemu dziecku za dużo uwagi, czy za mało? Zależy kogo zapytasz.

Rodzic helikoptera: Rodzice helikoptera są notorycznie określani jako ci, którzy praktycznie otaczają swoje dzieci niekończącą się uwagą. Oczywiście kochasz swoje dzieci i chcesz poświęcić im całą swoją niepodzielną uwagę. Ale dostajesz złą chustę, ponieważ nie tylko bawisz się z dzieckiem bez przerwy, możesz nawet czuć się winny, jeśli nie spędzasz 100% czasu skupionego na swoich dzieciach. Inna forma uwagi dla rodzica helikoptera polega na ciągłej potrzebie przypominania dziecku, aby uważało, uważało lub trzymało się blisko. Ciągłe przypomnienia o niebezpieczeństwie nękają rodzica helikoptera, który po prostu chce zapewnić swojemu dziecku bezpieczeństwo.

Rodzic z wolnego wybiegu: Twoje dziecko może bawić się samotnie w pokoju z dala od Ciebie. Zachęcasz do tego. Na placu zabaw możesz być tym, który zaparkuje na ławce, grając w gry na telefonie lub sprawdzając pocztę e-mail. Poświęcasz jej dużo uwagi, tylko nie 24/7. Jest indywidualistką i poradzi sobie bez ciebie, gdybyś się z nią nie bawił w każdej chwili lub nie był jej obserwatorem bezpieczeństwa na placu zabaw.

Równowaga: Twoje dziecko może bawić się samo. To też jest dla niej dobre. Daje to również szansę na przestój. W domu lub poza domem, zrobienie kroku w tył daje Ci szansę, by po prostu być sobą i cieszyć się tym czasem, bez ciągłego martwienia się, że Twoje dziecko upadnie i zadrapie kolano. Jeśli ona schodzi na rękach po zjeżdżalni, pojawia się komunikat „Bądź ostrożny” lub „Nie rób tego!” Ale nie musisz skupiać swojej uwagi z laserową precyzją na jej każdym przebudzeniu.

Chociaż oba style rodzicielskie mają swoje plusy i minusy, znalezienie właściwej równowagi między rodzicielstwem helikopterowym a rodzicielstwem na wolnym wybiegu zależy od wielu czynników, w tym własnego poziomu komfortu. Zdecyduj, co jest najlepsze dla Twojej rodziny i zmieniaj swoje wybory podczas wychowywania dziecka. Będziesz zadowolony, że tak zrobiłeś i Twoje dziecko też.