Stosowanie leków przeciwdepresyjnych w leczeniu przewlekłego bólu

Możesz być zaskoczony, jeśli Twój lekarz zaleci lek przeciwdepresyjny na przewlekły ból. Czy to dlatego, że wierzy, że masz depresję? A może antydepresanty mogą pomóc w bólu nawet osobom bez objawów depresji? Przyjrzyjmy się, co badania mówią nam o roli różnych klas leków przeciwdepresyjnych w leczeniu bólu przewlekłego.

Związek między depresją a przewlekłym bólem

Nierzadko zdarza się, że osoby z przewlekłymi chorobami i stanami bólowymi, takimi jak reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń, fibromialgia i ból neuropatyczny, doświadczają depresji. Osoby z przewlekłymi problemami fizycznymi mają wyższe wskaźniki depresji w ciągu całego życia. Innymi słowy, ból i depresja są często chorobami współistniejącymi (idą w parze).

Po drugiej stronie równania duża liczba osób, u których zdiagnozowano depresję, cierpi również na przewlekły ból. Związek między depresją a przewlekłym bólem działa w obu kierunkach.KątKąt

To powiedziawszy, nierzadko zdarza się, że osobom z przewlekłymi dolegliwościami bólowymi przepisywane są leki przeciwdepresyjne, nawet jeśli nie mają żadnych objawów depresji.

Leki przeciwdepresyjne na przewlekły ból bez współistniejącej depresji

Chociaż leki przeciwdepresyjne są przede wszystkim przepisywane w celu poprawy nastroju pacjentów z depresją kliniczną poprzez oddziaływanie na neuroprzekaźniki w mózgu, leki przeciwdepresyjne mogą być również przepisywane jako podstawowe leczenie przewlekłego bólu, zaburzeń lękowych lub zaburzeń snu.

Kiedy są stosowane w bólu przewlekłym, najczęściej służą jako adiuwantowe środki przeciwbólowe. Oznacza to, że są przepisywane razem z innymi lekami przeciwbólowymi, a nie stosowane samodzielnie jako środek przeciwbólowy.KątKąt

Dokładny mechanizm działania leków przeciwdepresyjnych w radzeniu sobie z bólem jest w dużej mierze nieznany, chociaż wydaje się, że sposób, w jaki pomagają w bólu przewlekłym, może nie być związany z mechanizmami łagodzenia depresji.

Ogólnie uważa się, że antydepresanty mają wpływ na neuroprzekaźniki serotoniny i noradrenaliny, zwłaszcza wzdłuż zstępujących szlaków bólowych kręgosłupa. Leki przeciwdepresyjne mogą również działać poprzez receptory histaminowe lub kanały sodowe.KątKąt

Klasy leków przeciwdepresyjnych stosowanych w przewlekłym bólu

Istnieje kilka różnych klas leków przeciwdepresyjnych, które zostały wypróbowane u osób z przewlekłym bólem, a sposób działania jednej klasy leków przeciwdepresyjnych może się różnić od innych. Badane leki obejmują:

• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
• Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI)
• Inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy (NDRI)
• Połączone inhibitory wychwytu zwrotnego i blokery receptora
• Inhibitory monoaminooksydazy (inhibitory MAO)

Przyjrzyjmy się każdej z tych klas z osobna.

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne były uważane za standardowe leczenie depresji przed opracowaniem SSRI. Chociaż leki te są obecnie rzadziej stosowane w leczeniu depresji, są najczęstszym rodzajem leków przeciwdepresyjnych stosowanych w przewlekłym bólu. Wydaje się, że są najskuteczniejsze w leczeniu neuropatycznego bólu pleców, ale były stosowane we wszystkich rodzajach bólu.

Do leków zaliczanych do trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych należą:

• Elavil (amitryptylina)
• Ascendyna (amoksapina)
• Anafranil (klomipramina)
• Pamelor (nortryptylina)
• Norpramina (dezypramina)
• Tofranil (imipramina)
• Vivactil (protryptylina)
• Surmontil (trimipramina)
• Sinequan (doksepina)

Gdy trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (zwłaszcza amitryptylina) są stosowane w bólu przewlekłym, zwykle podaje się je w dawkach znacznie mniejszych niż te stosowane w depresji, a zatem zwykle powodują mniej skutków ubocznych. Częste działania niepożądane mogą obejmować niewyraźne widzenie, przyrost masy ciała i senność.KątKąt

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) to jedne z częściej przepisywanych leków przeciwdepresyjnych na depresję i lęk. Leki w tej kategorii obejmują:

• Prozac (fluoksetyna)
• Lexapro (escitalopram)
• Luvox (fluwoksamina)
• Celexa (citalopram)
• Zoloft (sertralina)
• Paxil (paroksetyna)

Jak sama nazwa wskazuje, SSRI celują w neuroprzekaźnik (chemiczny mózg) serotoninę, a ich celem jest zwiększenie poziomu serotoniny w mózgu. SSRI są skutecznymi lekami dla wielu pacjentów, a skutki uboczne są zwykle umiarkowane i bardziej tolerowane niż te związane z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi.

Badania nad stosowaniem SSRI w przewlekłym bólu bez depresji wykazały, że leki te mają pewien wpływ na większość przewlekłych stanów bólowych, ale potrzebne są dalsze badania.KątKąt

Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI)

Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) celują w dwa neuroprzekaźniki, serotoninę i norepinefrynę, iz tego powodu są uważane za podwójne inhibitory.

Zarówno SSRI, jak i SNRI mogą pomóc w kontrolowaniu bólu i zmęczenia związanego z przewlekłymi stanami bólowymi lub fibromialgią, ale SNRI mogą być bardziej skuteczne niż SSRI pod względem łagodzenia bólu.

Leki w tej kategorii obejmują:

• Cymbalta (duloksetyna)
• Effexor (wenlafaksyna)
• Pristiq (deswenlafaksyna)
• Savella (milnacipran)

Cymbalta została zatwierdzona przez FDA do leczenia fibromialgii w 2008 roku i leczenia bólu mięśniowo-szkieletowego w 2010 roku.

Częste działania niepożądane związane z SNRI obejmują nudności, utratę apetytu, lęk, ból głowy, bezsenność i zmęczenie.KątKąt

Inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy (NDRI)

Innym rodzajem leków przeciwdepresyjnych są NDRI, których głównym lekiem w tej klasie jest bupropion (Wellbutrin lub Zyban).

Częste działania niepożądane to pobudzenie, nudności, bóle głowy, utrata apetytu, bezsenność i podwyższone ciśnienie krwi.KątKąt

Połączone inhibitory wychwytu zwrotnego i blokery receptorów

Połączone inhibitory wychwytu zwrotnego i blokery receptorów mogą być stosowane w przypadku depresji, zaburzeń snu lub przewlekłego bólu poza wskazaniami i obejmują:

• Desyrel (trazodon)
• Remeron (mirtazapina)
• Serzone (nefazodon)

Częste działania niepożądane obejmują senność, suchość w ustach, nudności i zawroty głowy, a leki te nie powinny być stosowane przez osoby z historią problemów z wątrobą.KątKąt

Inhibitory monoaminooksydazy (inhibitory MAO)

Inhibitory MAO to starsze leki przeciwdepresyjne, które nie są powszechnie stosowane w leczeniu depresji lub innych schorzeń ze względu na profil skutków ubocznych.

• Nardil (fenelzyna)
• Parnate (tranylcypromina)
• Marplan (izokarboksazyd)
• Emsam (selegilint)

Istnieje wiele ograniczeń żywieniowych dla osób stosujących te leki i często występują poważne, poważne skutki uboczne.KątKąt

Badania nad stosowaniem leków przeciwdepresyjnych w przewlekłym bólu

Badania naukowe wykazały korzyści ze stosowania leków przeciwdepresyjnych w leczeniu przewlekłego bólu u dorosłych, zwłaszcza amitryptyliny.KątKąt

Niestety, dostępnych jest bardzo niewiele informacji na temat stosowania leków przeciwdepresyjnych w bólu nienowotworowym u dzieci i młodzieży.

Leki zatwierdzone do stosowania w bólu przewlekłym w porównaniu do stosowania pozarejestracyjnego

Mówiąc o stosowaniu leków przeciwdepresyjnych w bólu przewlekłym, ważne jest, aby odróżnić leki zatwierdzone do tego zastosowania od tych, które są stosowane poza wskazaniami rejestracyjnymi. Kiedy lek jest zatwierdzony przez FDA do określonego zastosowania, oznacza to, że FDA dokonała przeglądu badań i stwierdziła, że ​​lek może być skuteczny i stosunkowo bezpieczny do tego zastosowania.

Jednak stosowanie pozarejestracyjne odnosi się do leków, które są zatwierdzone przez FDA dla jednego schorzenia (na przykład tutaj depresji), ale mogą być stosowane z innego powodu (na przykład przewlekłego bólu).

Ostrzeżenia

Stosowanie antydepresantów nie jest pozbawione ostrzeżeń. FDA stwierdza, że ​​dorośli, a zwłaszcza dzieci, powinni być obserwowani pod kątem zwiększonej depresji lub myśli lub zachowań samobójczych w ciągu pierwszych kilku miesięcy leczenia lub po zmianie dawki leków.

W przypadku nasilenia się objawów depresji lub nasilenia myśli lub zachowań samobójczych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest również, aby osoby przyjmujące leki przeciwdepresyjne znały czynniki ryzyka i oznaki samobójstwa.

Dolna linia

Leki przeciwdepresyjne mogą być pomocne osobom radzącym sobie z przewlekłym bólem na więcej niż jeden sposób. Wiele osób żyjących z fibromialgią lub innymi przewlekłymi dolegliwościami bólowymi również cierpi na depresję. Jednak niektóre antydepresanty mogą łagodzić przewlekły ból poprzez różne mechanizmy.

Spośród różnych klas leków przeciwdepresyjnych, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zwłaszcza amitryptylina, zostały poddane najdokładniejszej ocenie, zwłaszcza w leczeniu bólu neuropatycznego.

Radzenie sobie z przewlekłym bólem jest trudne i wpływa na każdy aspekt Twojego życia. Połączenie różnych leków (takich jak dodanie antydepresantu) może być najbardziej korzystne, ale równie ważne są terapie nielecznicze i radzenie sobie ze stresem.