Świerzb kontra egzema: jakie są różnice?

Jeśli zauważysz swędzącą, czerwoną wysypkę, możesz się zastanawiać, czy to egzema, czy świerzb.

Oba stany mogą powodować swędzenie, czerwone plamy i chrupiącą, łuszczącą się skórę. Oba są częstsze u dzieci niż u dorosłych, ale na tym kończą się podobieństwa.

Egzema to stan zapalny skóry, który ma wpływ zarówno na czynniki środowiskowe, jak i genetyczne. Chociaż egzema może występować w rodzinach, nie jest zaraźliwa.

Z drugiej strony świerzb jest spowodowany inwazją mikroskopijnych roztoczy skórnych (Sarcoptes scabiei), które zagrzebują się pod powierzchnią skóry i składają jaja. Choroba jest zaraźliwa i przechodzi przez bliski kontakt ze skórą i formy, które są wspólnymi przedmiotami, które mogą przenosić świerzb z jednej osoby na drugą.

Kontakt seksualny nie jest wymagany do transmisji, a prezerwatywy nie zapobiegną rozprzestrzenianiu się świerzbu między dwiema osobami, które w przeciwnym razie miałyby bliski kontakt ze skórą.

Oto, co powinieneś wiedzieć na temat świerzbu a egzemy, w tym przyczyny, objawy i opcje leczenia dla każdego z nich.

Objawy

Zarówno egzema, jak i świerzb powodują swędzenie. Chociaż egzemie prawie zawsze towarzyszy sucha, czerwona wysypka, świerzb może obejmować wysypkę lub nie.

Objawy świerzbu

Objawy świerzbu obejmują intensywne swędzenie, które może być najbardziej zauważalne w nocy. Swędzenie wynika z reakcji alergicznej na białka i kał roztoczy.

W wielu przypadkach u osób ze świerzbem pojawi się wysypka o czerwonym wyglądzie. Możesz zauważyć linie lub nory łączące czerwone plamy wysypki – jest to jeden ze sposobów na odróżnienie świerzbu od innych chorób skóry. Wysypka może obejmować pryszcze lub plamy ropne i może przekształcić się w pęcherze.

W ciężkich przypadkach, znanych jako świerzb ze strupem, wysypka rozwinie grubą, szarą skorupę na skórze.

Objawy egzemy

Podstawowymi objawami egzemy są sucha, zaogniona i zaczerwieniona skóra. Skóra może wyglądać na łuszczącą się i mogą pojawić się wypełnione ropą pęcherze lub obszary sączące. Czasami skóra może pękać. Wszystko to powoduje swędzenie i ból.

Powoduje

Świerzb to choroba zakaźna wywoływana przez roztocza skóry.

Z drugiej strony wyprysk jest powodowany przez czynniki środowiskowe i genetyczne i nie jest przenoszony z osoby na osobę.

Co powoduje świerzb?

Świerzb jest wywoływany przez roztocza, które chowają się pod skórą.

Aby zarazić się świerzbem, musisz być w bliskim kontakcie z kimś, kto ma roztocza na skórze lub w bliskim kontakcie z fomitami, przedmiotami, które miały kontakt z inną osobą, która ma świerzb.

Warunek mija, gdy roztocze wpełza ze skóry innej osoby na twoją lub ze wspólnego obiektu na twoją skórę. Zwykle wymaga to dłuższego kontaktu, jak przytulanie między rodzicem a dzieckiem lub bliski kontakt między dwojgiem osób, które są fizycznie blisko siebie. Ekspozycja seksualna nie jest wymagana.

Zwierzęta nie przenoszą świerzbu ludzkiego. Choroba jest przekazywana tylko z człowieka na człowieka lub z fomitów.

Epidemie świerzbu są powszechne w miejscach, w których istnieje bliski kontakt między grupami ryzyka, w tym:

• Ośrodki opieki dziennej
• Szpitale
• Domy opieki
• Akademiki
• Schroniska

Co powoduje wyprysk?

Społeczność medyczna nie jest do końca pewna, co powoduje wyprysk. Niektóre badania wykazały, że osoby z egzemą częściej mają predyspozycje genetyczne, które powodują, że skóra ma mniejszą barierę ochronną. Z tego powodu alergeny i substancje drażniące mogą powodować stan zapalny skóry.

Egzemy nie można wyleczyć, ale stan zwykle występuje z zaostrzeniami (kiedy objawy są gorsze) i okresami remisji (kiedy objawy ustępują). Wiele osób z egzemą uczy się rozpoznawać wyzwalacze, które mogą obejmować:

• Naprężenie
• Warunki pogodowe
• Alergeny

Poznanie wyzwalaczy może pomóc Ci przygotować się na epidemie i uniknąć ich.

Diagnoza

W większości przypadków świerzb i wyprysk są diagnozowane po rozmowie z lekarzem na temat objawów i poddaniu się badaniu fizykalnemu.

W przypadku wyprysku lekarz prawdopodobnie zdiagnozuje Twój stan, biorąc historię medyczną, a następnie badając skórę, szukając objawów, takich jak suchość, wysypki, guzy i łuszczenie. Lekarz może wykonać test płatkowy, aby wykluczyć inne schorzenia. Można również wykonać alergiczny test skórny, a także badania krwi w celu znalezienia przyczyn wysypki. Może być potrzebna biopsja skóry (próbka wysłana do laboratorium), aby odróżnić wysypkę od innych przyczyn.

Świerzb można ostatecznie zdiagnozować, usuwając roztocze, jaja roztoczy lub odchody roztoczy ze skóry lub pobierając próbkę skóry z dotkniętego obszaru i badając ją pod mikroskopem. Jeśli roztocza, ich jaja lub kał nie są obecne, twój lekarz będzie polegał na ocenie twojej wysypki lub pobieraniu próbek skóry, czynnikach ryzyka i osobistej historii, aby zdiagnozować świerzb i rozpocząć plan leczenia.

Osoba nadal może być zarażona, nawet jeśli nie zostaną znalezione roztocza, jaja lub kał. Tak więc, chociaż znalezienie roztocza może zdiagnozować stan, brak roztocza go nie wyklucza.

Leczenie

Twój plan leczenia będzie się różnić w zależności od tego, czy twoja wysypka jest świerzbem czy egzemą.

Podczas gdy leczenie egzemy koncentruje się bardziej na kontrolowaniu objawów, leczenie świerzbu koncentruje się na zabijaniu roztoczy i ich jaj.

Leczenie jest niezbędne do powstrzymania rozprzestrzeniania się świerzbu, a świadczeniodawcy zwykle zalecają, aby osoby, które mieszkają z osobą, u której zdiagnozowano świerzb, poddawały się leczeniu, nawet jeśli nie zaczęły wykazywać objawów.

Leczenie egzemy

Leczenie egzemy skupia się na minimalizowaniu objawów. W ramach tego ważne jest, aby współpracować z lekarzem w celu zidentyfikowania wyzwalaczy wyprysku i ograniczenia narażenia na nie, jeśli to możliwe. Jeśli masz egzemę, powinieneś nawilżać skórę, utrzymywanie nawilżonej skóry za pomocą emolientów może pomóc zmniejszyć swędzenie.

Jak leczyć świerzb?

Jeśli masz świerzb, jedynym sposobem na pozbycie się wysypki jest leczenie na receptę. Ważne jest, aby postępować zgodnie z instrukcjami lekarza.

Najczęściej świerzb leczy się kremem do skóry, który nakłada się od szyi w dół. Najczęstszym sposobem leczenia świerzbu jest 5% krem ​​​​permetryna, który jest zatwierdzony do stosowania u osób w wieku powyżej 2 miesięcy. Krem nakłada się raz na noc i zmywa rano. Twój lekarz może zalecić powtórzenie tego leczenia dwa tygodnie później, jeśli objawy świerzbu nadal występują.

W ciężkich przypadkach pracownik służby zdrowia może również przepisać doustny lek przeciwpasożytniczy zwany iwermektyną.

Dzieci i niemowlęta, które mają świerzb, mogą potrzebować rodzica, aby nakładał maść na twarz i skórę głowy. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, czy jest to konieczne dla Twojego dziecka.

Nawet po leczeniu świerzb może ustąpić nawet do czterech tygodni. W tym czasie Twój lekarz może zalecić następujące czynności, aby kontrolować objawy i zapewnić Ci większy komfort:

• Antybiotyki zwalczające każdą infekcję
• Leki przeciwhistaminowe zmniejszające swędzenie, szczególnie w nocy
• Kremy steroidowe lub balsam pramoksynowy (żel lub spray przeciw swędzeniu) pomagające kontrolować swędzenie

Zapobieganie

Niewiele można zrobić, aby zapobiec świerzbowi lub egzemie.

Jeśli masz predyspozycje do egzemy, prawdopodobnie będziesz radzić sobie z tym stanem przez całe życie. Jednak identyfikacja wyzwalaczy i unikanie ich może pomóc w zapobieganiu dodatkowym zaostrzeniom.

Sposoby zapobiegania wybuchom egzemy obejmują:

• Kąpiel w letniej wodzie zamiast gorącej
• Picie dużo wody
• Noszenie luźnych ubrań
• Unikanie ekstremalnych zmian temperatury
• Używanie łagodnego mydła i produktów oznaczonych jako „bezzapachowe”
• Nie drapie skóry
• Unikanie stresu

Możesz zapobiec rozprzestrzenianiu się świerzbu, ograniczając kontakt skóry ze skórą, nie dzieląc się ręcznikami i prając pościel i inne pranie w gorącej wodzie.

Ponadto należy jednocześnie leczyć całą rodzinę na świerzb. Pamiętaj, że inni członkowie rodziny, w tym dzieci, mogą cierpieć na tę chorobę, ale mogą jeszcze nie wykazywać objawów.

Osoby pracujące w ośrodkach opieki dziennej, domach opieki i szpitalach, a także osoby z obniżoną odpornością, są bardziej narażone na świerzb. Jeśli należysz do jednej z tych grup i doświadczysz wysypki, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. W ten sposób możesz szybko zostać wyleczony i uniknąć przeniesienia świerzbu na innych.

Wysypki mogą powodować swędzenie, zakłócając sen i czyniąc Cię nieszczęśliwym. Mogą być również zawstydzające, gdy powodują czerwone plamy, które wpływają na to, jak myślisz o swoim wyglądzie.

Czasami jeden rodzaj wysypki może wyglądać jak inny. Ważne jest, aby udać się do lekarza, aby zdiagnozować swój stan i zapewnić odpowiednie leczenie.

Zapytanie swojego lekarza o wysypki, szczególnie jeśli znajdują się w wrażliwym obszarze, takim jak narządy płciowe, może być niewygodne. Jednak pracownicy służby zdrowia są biegli w radzeniu sobie z wysypkami i zapewnieniu leczenia, którego potrzebujesz, aby szybko je rozwiązać.

Często Zadawane Pytania

Czy powinieneś powiedzieć komuś, że masz świerzb?

Świerzb szybko mija między osobami, które są ze sobą w bliskim kontakcie. U dorosłych świerzb może być przenoszony przez partnerów, którzy są fizycznie intymni lub którzy dzielą przedmioty, które mogą przenosić świerzb. Jeśli zdiagnozowano u Ciebie świerzb, powinieneś ostrzec członków swojej rodziny i osoby, które miały niedawny kontakt fizyczny, ponieważ mogą również potrzebować leczenia świerzbu.

Pamiętaj, że nie ma się czego wstydzić.

Czy potrafisz samodzielnie zdiagnozować świerzb?

Nie, świerzb jest chorobą wysoce zakaźną, którą zawsze powinien zdiagnozować lekarz. Możesz zostać zarażony – i być w stanie przenosić świerzb – nigdy nie widząc roztocza, więc może być konieczne wykonanie zeskrobywania skóry i zbadanie go pod mikroskopem. Ponadto nic dostępnego bez recepty nie może leczyć świerzbu, dlatego należy skontaktować się z lekarzem, aby uzyskać odpowiednie leczenie.