Wolny styl rodzicielstwa

Rodzicielstwo na wolnym wybiegu nie polega na byciu pobłażliwym lub niezaangażowanym. Zamiast tego chodzi o umożliwienie dzieciom swobodnego doświadczania naturalnych konsekwencji ich zachowania — kiedy jest to bezpieczne. Chodzi również o zapewnienie dzieciom umiejętności, których potrzebują, aby stać się odpowiedzialnymi dorosłymi.

Koncepcja rodzicielstwa na wolnym wybiegu trafiła do mediów w 2008 roku, kiedy Lenore Skenanzy, felietonistka z Nowego Jorku, napisała artykuł zatytułowany „Dlaczego pozwalam mojemu 9-latkowi samotnie jeździć metrem”. Historia przyciągnęła uwagę krajowych mediów, gdy ludzie zaważyli na jej decyzji.

Skenanzy jasno mówi, że upewniła się, że jej syn potrafi czytać mapę metra i dała mu pieniądze na wypadek, gdyby ich potrzebował. Ale krytycy nadal twierdzili, że jej decyzja graniczy z zaniedbaniem dzieci.

Skenanzy zapoczątkował ruch zachęcający rodziców do zaprzestania bycia rodzicami helikopterów. Ostrzegała przed niebezpieczeństwem nadopiekuńczości dzieci. Zachęcała innych rodziców do wychowywania niezależnych dzieci, które mogą samodzielnie dokonywać zdrowych wyborów.

Z biegiem lat wielu innych rodziców opublikowało wiadomości o swoim podejściu do rodzicielstwa na wolnym wybiegu. W kilku przypadkach w rodzinach, w których rodzicielstwo na wolnym wybiegu wydaje się być zaniedbaniem, zaangażowały się służby ochrony dzieci.

Rodzicielstwo na wolnym wybiegu a zaniedbanie

Nie zawsze istnieje jasna odpowiedź na to, kiedy dziecko jest gotowe do podjęcia dojrzałych obowiązków, takich jak samotna jazda metrem. To, co jest uważane przez rodziców za normalne w jednym obszarze, może być uznane za zaniedbanie w innych miastach lub stanach. Toczy się wiele dyskusji na temat pytań takich jak:

• W jakim wieku dziecko powinno zostać samo w domu?
• Kiedy dziecko jest wystarczająco duże, aby zostać samo na noc?
• W jakim wieku dziecko powinno samo chodzić po ulicy?
• Czy dziecko może bawić się w parku bez obecności osoby dorosłej?
• W jakim wieku starsze rodzeństwo powinno być w stanie nadzorować młodsze dzieci?

Podczas gdy jedna rodzina może pozwolić 7-latkowi samotnie chodzić do parku, inna rodzina może nadal wynająć opiekunkę dla 12-latka. Kilka stanów ma specjalne przepisy regulujące wiek dzieci, aby mogły zostać pozostawione same w domu lub mogły chodzić do szkoły na piechotę. W większości stanów rodzice decydują indywidualnie.

Charakterystyka

Skenanzy jest jasne, że rodzicielstwo na wolnym wybiegu nie polega na zaniedbywaniu rodzicielstwa. Zamiast tego chodzi o umożliwienie dzieciom wolności i możliwości „bycia dziećmi”. Oto kilka głównych cech rodzicielstwa na wolnym wybiegu:

• Rodzice pozwalają na wiele nieplanowanych zajęć. Zamiast codziennie biegać od lekcji gry na skrzypcach do treningu piłki nożnej, rodzice z wolnego wybiegu zachęcają do nieuporządkowanej zabawy. Na przykład, zamiast zmuszać dorosłego do egzekwowania wielu zasad gry w baseball, dzieci z wolnego wybiegu są zachęcane do gry w podrywkę ze swoimi kumplami z sąsiedztwa.

• Zabawa na łonie natury jest ważna. Dzieci z wolnego wybiegu są zachęcane do zabawy na świeżym powietrzu, zamiast korzystania z elektroniki. Rodzice z wolnego wybiegu chcą, aby ich dzieci mogły się bawić bez technologii — czy to bawiąc się w ogrodzie, czy budując fort.

• Dzieci zdobywają niezależność. Rodzice z wolnego wybiegu pozwalają dzieciom na niezależność i stopniowo zyskują większą swobodę i odpowiedzialność. Nacisk kładziony jest na pokazanie dzieciom, że są w stanie samodzielnie próbować nowych rzeczy i wykonywać trudne zadania.

• Rodzice z wolnego wybiegu nie wychowują ze strachu. Chociaż wielu z nich egzekwuje środki bezpieczeństwa — na przykład noszenie kasku podczas jazdy na rowerze — rozumieją również, że wypadki mogą się zdarzyć wszędzie. Pozwalają swoim dzieciom bawić się na placu zabaw i próbować nowych rzeczy, ponieważ wiedzą, że to dla nich dobre, nawet jeśli od czasu do czasu mogą zostać zranione.

Niewątpliwie istnieją różne pomysły na to, ile wolności powinno się pozwolić dzieciom. Podczas gdy niektórzy rodzice uważają, że czasy się zmieniły, a pozwalanie dzieciom na zabawę na świeżym powietrzu bez opieki jest złym pomysłem, inni uważają, że rodzicielstwo jest prawdziwym zagrożeniem dla rozwoju dziecka.