Zapobieganie zapaleniu opon mózgowych

Zapalenie opon mózgowych, ostre zapalenie błony ochronnej wokół mózgu i rdzenia kręgowego, jest najczęściej powodowane przez wirusy i bakterie. Stanowi można zapobiec poprzez szczepienia, dobrą higienę i inne środki zapobiegawcze.

Wirusy są główną przyczyną zapalenia opon mózgowych, w tym enterowirusy inne niż polio, odra, świnka, wirusy opryszczki (w tym ospa wietrzna i półpasiec), a nawet wirusy grypy.

Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, drugi najczęstszy rodzaj, ma zwykle cięższy przebieg i może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak uszkodzenie mózgu, utrata słuchu lub trudności w uczeniu się. Pięć najczęstszych przyczyn bakteryjnych to Streptococcus pneumoniae, Streptococcus grupy B, Neisseria meningitidis, Haemophilus influenzae typu b i Listeria monocytogenes.

Identyfikacja czynników ryzyka

W zależności od podstawowej przyczyny zapalenia opon mózgowych, niektórzy ludzie mogą być bardziej narażeni niż inni. Zapalenie opon mózgowych jest zwykle wywoływane przez infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze), ale może być również wynikiem przyczyn niezakaźnych, takich jak zapalne choroby autoimmunologiczne, reakcje polekowe lub nowotwory.

Infekcja (nawet silnie powiązana z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych) nie oznacza, że ​​zachorujesz na zapalenie opon mózgowych. To samo dotyczy przyczyn niezakaźnych.

Istnieją jednak czynniki ryzyka, które zwiększają ryzyko zapalenia opon mózgowych. Rozpoznanie tych czynników ryzyka pomoże Ci zbudować zindywidualizowaną strategię profilaktyki.

Czynniki ryzyka zapalenia opon mózgowych obejmują:

• Młodszy wiek, z niemowlętami, nastolatkami i dorosłymi w wieku 23 lat i poniżej są najbardziej zagrożone bakteryjnym zapaleniem opon mózgowych

• Starszy wiek, osoby w wieku 65 lat i starsze są najbardziej narażone na śmierć z powodu zakaźnego zapalenia opon mózgowych

• Życie w zatłoczonych przestrzeniach, w tym akademikach, obozach i instalacjach wojskowych, gdzie infekcje są łatwiej rozprzestrzeniane

• Posiadanie upośledzonego układu odpornościowego, takiego jak u biorców przeszczepów narządów, osób z zaawansowaną infekcją HIV i dzieci z pierwotnym niedoborem odporności (PID)

• Bycie nieszczepionym, w szczególności nieotrzymywanie szczepień przeciwko meningokokom

Szczepionka

Szczepienia pozostają kluczowe dla zapobiegania chorobie meningokokowej wywoływanej przez bakterie Neisseria meningitides. Kiedy ludzie mówią o „szczepionkach przeciw zapaleniu opon mózgowych”, mają na myśli grupę szczepionek znanych jako szczepionki przeciw meningokokom. W Stanach Zjednoczonych stosuje się pięć szczepionek przeciw meningokokom, które zapobiegają jednej lub więcej z pięciu różnych serogrup (odmian) bakterii.

Szczepionki skoniugowane przeciwko meningokokom chronią przed bardziej powszechnymi formami bakterii, a mianowicie serogrupami A, C, W i Y. Szczepionki przeciwko meningokokom serogrupy B chronią przed zakażeniem serogrupą B, najczęstszą przyczyną choroby meningokokowej w Stanach Zjednoczonych.

Pięć szczepionek przeciwko meningokokom licencjonowanych przez Food and Drug Administration to:

• Menaktra: serogrupy A, C, W i Y

• Menveo: serogrupy A, C, W i Y

• MenQuadfi: serogrupy A, C, W i Y

• Bexsero: serogrupa B

• Trumenba: serogrupa B

Skoniugowane szczepionki przeciw meningokokom są zalecane dla wszystkich nastolatków w wieku od 11 do 12 lat, a drugą dawkę podaje się w wieku 16 lat. schorzenia.

Zapalenie opon mózgowych może wystąpić jako powikłanie innych infekcji, takich jak półpasiec (półpasiec) i Haemophilus influenzae typu b (Hib). Chociaż istnieją szczepionki, które mogą zapobiegać tym infekcjom (i z kolei powikłaniom, takim jak zapalenie opon mózgowych), nie są one uważane za „szczepionki przeciw zapaleniu opon mózgowych” per se.

Styl życia

Organizmy zakaźne wywołujące zapalenie opon mózgowych są dość powszechne w środowisku. Są łatwo przenoszone przez kaszel, kichanie, całowanie i dotykanie skażonych przedmiotów.

Aby zmniejszyć ryzyko zapalenia opon mózgowych, szczególnie w grupie wysokiego ryzyka:

• Ćwicz dobrą higienę. Rutynowe mycie rąk i regularna dezynfekcja blatów i powierzchni są kluczem do zapobiegania wielu infekcjom. Obejmuje to czyszczenie często dotykanych powierzchni, na których mogą znajdować się zarazki (tzw. fomites).

• Unikaj bliskiego kontaktu. Unikaj przyjaciół, współpracowników lub członków rodziny, którzy są chorzy i zachęcaj ich do pozostania w domu i poddania się kwarantannie, jeśli to konieczne. Jest to szczególnie ważne w przypadku wybuchu infekcji w szkołach, na uniwersytetach lub w całej społeczności.

Mieszkanie w ciasnych pomieszczeniach, takich jak akademiki lub koszary wojskowe, może również stworzyć siedlisko infekcji. Chociaż poruszanie się nie zawsze jest możliwe, powinieneś podjąć dodatkowe środki ostrożności, jeśli masz obniżoną odporność, szczególnie podczas wybuchów zapalenia opon mózgowych, które często występują na uczelniach i uniwersytetach.

Leczenie

Meningokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych leczy się antybiotykami, gdy tylko podejrzewa się chorobę. Gdy dana osoba jest hospitalizowana, antybiotyk o szerokim spektrum działania jest podawany w infuzji dożylnej (IV). Można również zastosować penicylinę IV. Siedmiodniowy kurs jest zwykle wystarczający, chociaż ciężkie przypadki mogą wymagać nawet 21 dni leczenia.

Osoby, które mogły być narażone na N. meningitidis lub które mogą być nosicielami, powinny otrzymywać profilaktyczne (zapobiegające) doustne antybiotyki w celu ochrony siebie i innych. Zagrożone są osoby mieszkające w tym samym gospodarstwie domowym lub każdy, kto ma bezpośredni kontakt ze śliną zakażonej osoby (np. poprzez pocałunki).

Podczas wybuchu epidemii zaleca się szczepienie przeciwko meningokokom każdemu, kto zostanie zidentyfikowany jako zagrożony. W miejscach takich jak uniwersytety może to wiązać się z wdrożeniem masowego programu szczepień „opt-in”.

Zapalenie opon mózgowych ma wiele różnych przyczyn. Najpoważniejszym przyczynom można zapobiec poprzez szczepienia, odpowiednią higienę i unikanie infekcji.

Jeśli wystąpi zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zakaźne lub niezakaźne, ważne jest, aby rozpoznać objawy. Zadzwoń do swojego lekarza lub poszukaj pomocy w nagłych wypadkach, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy ostrzegawcze, w tym:

• Nagła wysoka gorączka
• Zdrętwienie szyi
• Ból głowy z nudnościami lub wymiotami
• Dezorientacja
• Nadmierna senność lub trudności z przebudzeniem
• Wrażliwość na światło
• Napady padaczkowe

Wczesna diagnoza i leczenie prawie zawsze prowadzą do lepszych wyników.