Badanie: 4 główne czynniki wpływające na wskaźniki rutynowych szczepień dorosłych

Kluczowe dania na wynos

Badania pokazują, że poziom dochodów nadal stanowi najważniejszą barierę dla szczepień.
Wydaje się, że młodszych ludzi bardziej wpływa status społeczno-ekonomiczny i poziom wykształcenia, jeśli chodzi o szczepienie.
Ubezpieczenie jest czynnikiem napędzającym dostęp do niektórych szczepionek dla osób w wieku powyżej 65 lat.

Pandemia COVID-19 zwiększyła świadomość wyzwania, jakim jest uchylanie się od szczepień, a zwiększony nacisk wzmocnił to, co urzędnicy zdrowia publicznego i lekarze od dawna wiedzieli: istnieją luki w szczepieniach na choroby, którym można zapobiegać. Różnice te wynikają z pewnych czynników, w tym rasy i poziomu dochodów.

Nowe badanie opublikowane w American Journal of Preventative Medicine pokazuje, że chociaż stosowanie się do szczepień wzrasta wśród dorosłych, nadal istnieją znaczne luki, które można powiązać z czterema czynnikami: statusem społeczno-ekonomicznym (SES), ubezpieczeniem zdrowotnym, poziomem wykształcenia i rasą/ pochodzenie etniczne.

Na co wyglądało badanie

Badanie obejmowało odpowiedzi od 31 539 osób dorosłych w wieku powyżej 18 lat w Stanach Zjednoczonych w ramach National Health Interview Survey (NHIS).

Uczestnicy badania informowali, czy w latach 2010-2019 otrzymywali coroczną szczepionkę przeciw grypie, a także przeciwko tężcowi, błonicy i krztuścowi (Tdap). Dorośli w wieku powyżej 65 lat zgłaszali również, czy zachorowali na pneumokoki i półpasiec. szczepionki (półpaśca).

Osoby w wieku powyżej 65 lat były o 30% bardziej narażone na zaszczepienie się przeciwko grypie niż osoby młodsze, niezależnie od rasy, statusu ekonomicznego, poziomu wykształcenia czy statusu ubezpieczenia zdrowotnego.

Kiedy badacze dokonali przeglądu danych, istniały różnice między grupami demograficznymi we wszystkich kategoriach.

Wraz z wdrożeniem ustawy Affordable Care Act (ACA), która zmniejszyła lub wyeliminowała koszty wielu szczepionek, urzędnicy ds. zdrowia publicznego mieli nadzieję na wzrost przestrzegania zaleceń dotyczących szczepień. Chociaż liczby pokazują, że ma on ogólnie, osoby o niskich dochodach oraz mniejszości rasowe i etniczne nadal mają zaległości w liczbie szczepień, nawet przy zwiększonym ubezpieczeniu zdrowotnym.

Poziomy niskich dochodów

Koszt jest dobrze znaną przeszkodą w opiece medycznej. Badanie oparło status społeczno-ekonomiczny na federalnym poziomie ubóstwa, który obecnie wynosi 25 750 USD rocznie dla czteroosobowej rodziny. Nic dziwnego, że wraz ze wzrostem dochodów rosły również wskaźniki szczepień.

Tylko 21,6% ludzi, którzy zarobili mniej niż 100% FLP, dostało zastrzyk Tdap, w porównaniu z 35,1% w przypadku osób zarabiających więcej niż 200% federalnego poziomu ubóstwa. Różnica była nieco mniejsza w przypadku szczepionki przeciw grypie (35,5% w przypadku osób, które stanowią mniej niż 100% federalnego poziomu ubóstwa w porównaniu z 42,9% wśród osób, które stanowią ponad 200% federalnego poziomu ubóstwa). Zachęty do szczepienia grypy, takie jak darmowe zastrzyki w aptekach lub poprzez ubezpieczenie, mogły pomóc zmniejszyć tę lukę.

Tylko 53,3% osób żyjących poniżej federalnego poziomu ubóstwa otrzymało szczepionkę przeciw pneumokokom, w porównaniu z 71,1% osób zarabiających ponad 200% federalnego poziomu ubóstwa. W przypadku szczepionki na półpasiec tylko 24,9% osób żyjących poniżej federalnego poziomu ubóstwa dostało szczepionkę w porównaniu do 46,5% osób żyjących znacznie powyżej tego poziomu.

Badanie wykazało również, że w całym badaniu (2010-2019) czynniki społeczno-ekonomiczne wydawały się mieć mniejszy wpływ, co naukowcy przypisują wdrożeniu ACA w 2014 roku.

Dochód rzeczywisty a dochód postrzegany

Rzeczywisty poziom dochodów danej osoby zdecydowanie odgrywa rolę w jej możliwości uzyskania dostępu do szczepionek, ale postrzegany poziom dochodów również może być czynnikiem.

W niedawnym badaniu naukowcy zauważyli, że niektórzy lekarze podstawowej opieki zdrowotnej byli niechętni zalecaniu szczepionek, które mogą nie być objęte Medicare Część B, jeśli postrzegają pacjenta jako znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej.

Brak ubezpieczenia zdrowotnego

Jedną z nadziei dla ACA było to, że doprowadzi to do lepszego dostępu do szczepionek i ich akceptacji, co może mieć wpływ: badanie wykazało, że dorośli w wieku poniżej 65 lat, którzy nie mieli ubezpieczenia zdrowotnego, mieli o połowę mniejsze szanse na uzyskanie szczepionka przeciw grypie lub szczepionka Tdap niż osoby objęte ubezpieczeniem prywatnym.

Różnica była mniejsza w kategorii osób ubezpieczonych. Na przykład różnica w liczbie szczepień przeciwko grypie między osobami objętymi ubezpieczeniem Medicaid lub państwowym a osobami, które były ubezpieczone prywatnie, wynosiła tylko 5%. W przypadku szczepionki Tdap była 10% luka.

Bardziej znaczące różnice zaobserwowano ponownie w grupie wiekowej powyżej 65 lat. Niektóre szczepionki, takie jak szczepionki Tdap i półpasiec, są objęte jedynie Medicare Part D, co wiąże się z dodatkowymi kosztami. To mogło sprawić, że ludzie będą bardziej skłonni pominąć te strzały.

Z drugiej strony, stawki za szczepionki przeciw grypie i pneumokokom były wyższe w tej grupie wiekowej, prawdopodobnie dlatego, że te szczepionki są objęte Medicare Część B.

Pacjenci z Medicare Advantage — która obejmuje część D — mieli wyższe stawki za wszystkie szczepienia, a stawki różniły się tylko nieznacznie w porównaniu z osobami z prywatnym ubezpieczeniem. Osoby nieubezpieczone pozostawały daleko w tyle, z prawie 45% luką we wskaźnikach szczepień przeciwko grypie w porównaniu z osobami ubezpieczonymi prywatnie.

Ogólny wzrost

Udowadniając, że istnieją rozbieżności, którymi należy się zająć, badanie wykazało, że ogólny wskaźnik szczepień rośnie.

Badacze teoretyzują, że wzrost może być spowodowany przez ACA, ponieważ wszystkie prywatne firmy ubezpieczeniowe pokrywały szczepionki bez podziału kosztów. Może to być również wynikiem zwiększonego dostępu do szczepionek za pośrednictwem lokalnych aptek lub sprzedawców detalicznych.

poziom edukacji

Poziom wykształcenia wydawał się być większym czynnikiem dla osób młodszych niż dla osób w wieku powyżej 65 lat. W młodszej grupie osoby z wyższym wykształceniem były o 16% bardziej narażone na zaszczepienie się na grypę niż osoby bez matury io 11% więcej prawdopodobnie dostaną zastrzyk niż ich wykształceni w szkole średniej rówieśnicy. Procenty były podobne dla szczepionki Tdap.

W wieku powyżej 65 lat różnica w szczepionkach przeciw grypie spadła do mniej niż 8% między absolwentami szkół wyższych a osobami bez matury, a różnica między absolwentami szkół wyższych a absolwentami szkół średnich była mniejsza niż 5%. Wskaźniki szczepień przeciwko pneumokokom były jeszcze niższe, z zaledwie 1% różnicą między absolwentami szkół wyższych i szkół średnich.

Jednak istniała szersza luka w oparciu o poziom wykształcenia w zakresie szczepionki przeciw półpaścowi – prawie 20% – co może być spowodowane tym, że szczepionka przeciw półpaścowi nie jest objęta Medicare Część B.

Rasa i pochodzenie

Wskaźniki szczepień według rasy i pochodzenia etnicznego również wykazywały różnice, z których wiele jest już dobrze udokumentowanych.

Azjaci w wieku poniżej 65 lat są najbardziej narażeni na zaszczepienie się na grypę (o prawie 9% w stosunku do Białych i 15% więcej niż w społecznościach czarnoskórych i Latynosów). W przypadku Tdap, biali ludzie poniżej 65 roku życia są najbardziej narażeni na otrzymanie szczepionki, podczas gdy czarni w tej grupie wiekowej są najmniej.

W grupie osób powyżej 65. roku życia Biali byli bardziej skłonni do zaszczepienia się na wszystkie możliwe choroby lub infekcje.

Chociaż występowały pewne różnice we wskaźnikach szczepień przeciwko grypie, największą rozbieżność między rasami lub pochodzeniem etnicznym u osób w wieku powyżej 65 lat dotyczyły szczepionek przeciwko pneumokokom i półpasiec.

W przypadku szczepionki przeciw pneumokokom była 13% różnica między białymi a czarnymi ludźmi oraz 22% różnica między białymi a Azjatami. W przypadku zdjęć półpasiec była 16% luka między białymi a czarnymi, 18% między białymi a Latynosami i 10,5% między białymi a Azjatami.

Podczas gdy zalecenia były podobno takie same dla wszystkich grup rasowych i etnicznych, zaufanie lekarzy jest historycznie niższe w społecznościach czarnoskórych i latynoskich. Postrzegany dostęp może również stanowić barierę, ponieważ zaobserwowano, że grupy te rzadziej udają się do gabinetu niemedycznego (takiego jak apteka) po szczepionkę, co sprawia, że dostęp jest bardziej złożony i potencjalnie kosztowny.