Co to jest interpłciowość?

Interpłciowość odnosi się do kogoś o różnych cechach płciowych, które zazwyczaj nie pasują do męskiego lub kobiecego ciała. Różnice te można rozpoznać przy urodzeniu lub w późniejszym życiu.

Oznaczający

Interpłciowość może oznaczać różnice w anatomii, hormonach lub genach, które nie pasują do tego, co zwykle jest klasyfikowane jako męskie lub żeńskie.

Na przykład osoba interpłciowa może mieć genitalia, które nie są wyraźnie męskie lub żeńskie. Może to obejmować powiększoną łechtaczkę, która wygląda jak penis lub jądra, które nie są w pełni uformowane.

Interpłciowość może również oznaczać, że wewnętrzne narządy rozrodcze nie pasują do zwykłych męskich lub żeńskich zewnętrznych narządów płciowych. Jednym z przykładów jest posiadanie jajników wraz z męskimi genitaliami.

Może to oznaczać, że dana osoba ma męskie lub żeńskie narządy płciowe, ale hormony lub chromosomy pochodzą od płci przeciwnej. Albo ich organizm może nie reagować na hormony w typowy sposób.

Czasami te różnice są zauważane po urodzeniu. Innym razem zauważa się je w okresie dojrzewania, kiedy hormony powodują powstawanie różnic.

Historia interpłciowości

Interseks był w przeszłości nazywany hermafrodytyzmem. Według interACT, grupy wspierającej młodzież interpłciową, wielu uważa to za obraźliwe określenie, więc nigdy nie powinno się go używać w odniesieniu do osoby interpłciowej.

W latach dwudziestych lekarze zaczęli przeprowadzać operacje na interpłciowych niemowlętach, aby zmienić ich anatomię na męską lub żeńską. Praktyka ta stała się jeszcze bardziej powszechna w latach pięćdziesiątych.

W tamtym czasie badacze twierdzili, że przypisana płeć byłaby lepsza dla zdrowia psychicznego i poczucia tożsamości dziecka. Te badania zostały zdyskredytowane.

Rodzicom powiedziano, aby wychowywali dziecko zgodnie z przypisaną płcią, niezależnie od tego, czy jest chłopcem, czy dziewczynką. Niektórym dzieciom nigdy nie powiedziano o zabiegu i nie odkryły, że są interpłciowe, dopóki nie stały się dorosłymi.

W 1993 roku powstało Intersex Society of North America (ISNA). Grupy rzecznictwa pomogły uwypuklić kwestie etyczne dotyczące osób interpłciowych. Podkreślili znaczenie opóźnienia operacji, gdy nie jest to konieczne z medycznego punktu widzenia, aby dzieci mogły być później zaangażowane w podejmowanie decyzji.

W latach 90. coraz więcej osób zaczęło mówić o swoich doświadczeniach z byciem interpłciowym. Grupy takie jak Amnesty International i ONZ również pomogły zwrócić uwagę na prawa osób interpłciowych.

W 2005 r. międzynarodowi eksperci zebrali się na Międzynarodowej Konferencji Konsensusu na temat Interseksu w Chicago. Podczas konferencji eksperci zalecili, aby zamiast „interpłciowości” w tych stanach stosować „zaburzenia rozwoju płciowego” lub DSD. W swoim artykule napisali, że terminy takie jak „interpłciowość” i „hermafrodytyzm” są kontrowersyjne.

InterACT nadal używa terminu interpłci, a nie DSD. Zgodnie z ich oświadczeniem, czuli, że termin „zaburzenie” określa stan jako niezdrowy.

Zasugerowali użycie słowa „różnica” zamiast „zaburzenie” w DSD. Powiedzieli, że to do osób interpłciowych należy decyzja, czy użyć interpłciowości, czy DSD.

Dziś świadomość interpłciowości stale rośnie. Specjaliści medyczni często współpracują jako zespół z pacjentem i rodziną, aby upewnić się, że podejmowane są właściwe decyzje dotyczące leczenia.

Może to obejmować odroczenie operacji do czasu, gdy dziecko będzie starsze i zdolne do podejmowania świadomych decyzji. W niektórych przypadkach może obejmować leczenie niechirurgiczne, takie jak hormony lub leki, które można cofnąć.

Dzisiaj Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne zaleca, aby rodzice dzieci interpłciowych rozmawiali ze swoimi dziećmi o różnicach między nimi w sposób dostosowany do wieku przez całe ich życie.

Statystyka

Dokładne liczby są trudne do wyśledzenia ze szpitali. Szacuje się, że 1,7% ludzi rodzi się interpłciowo, na podstawie pracy dr Anne Fausto-Serling, która przeglądała literaturę medyczną od 1955 do 1998 roku.

Około 1 na 2000 dzieci, czyli 0,05%, rodzi się z różnicami narządów płciowych, które są rozpoznawalne przy urodzeniu.

Odmiany interpłciowe

Interpłciowość może obejmować około 60 różnych warunków. Niektóre z najczęstszych typów u dzieci to:

46, XX Interpłciowość

Osoby z tym schorzeniem mają zewnętrzne narządy płciowe, które wydają się być męskie lub niejasne. Jednak mają żeńskie chromosomy, jajniki i macicę. Łechtaczka może się powiększać i przypominać penisa. Dolna pochwa może być zamknięta.

Najczęstszą przyczyną jest wrodzony przerost nadnerczy. W tym stanie organizmowi brakuje enzymu potrzebnego do wytwarzania hormonów kortyzolu i aldosteronu. Bez tych hormonów organizm wytwarza więcej androgenów, które są męskimi hormonami płciowymi.

46, XY Interpłciowość

Osoby z tym schorzeniem mają narządy płciowe, które wydają się być kobiece lub niejasne. Mają męskie chromosomy, ale jądra mogą być nieobecne lub nie w pełni uformowane. Mogą mieć macicę lub nie.

Najczęstszą przyczyną jest zespół niewrażliwości na androgeny (AIS). Z AIS organizm nie reaguje prawidłowo na androgeny, męskie hormony płciowe.

46, XX Jajowo-jądrowy

W tym stanie ludzie mają żeńskie chromosomy, ale mają tkankę zarówno z jajników, jak i jąder. Genitalia mogą wyglądać jak mężczyzna, kobieta lub mieszanka obu.

Dokładna przyczyna nie jest znana. Niektóre przypadki mogą być powiązane z chromosomem X mającym materiał genetyczny, który zwykle znajduje się na chromosomie Y.

Chromosom płciowy DSD

Te stany dotyczą chromosomów, które nie są ściśle męskie (XY) lub żeńskie (XX). Niektórzy mogą mieć tylko jeden chromosom X (XO). Inni mogą mieć dodatkowy chromosom X (XXY).

Osoby z tym schorzeniem nie mają żadnych różnic między ich narządami wewnętrznymi a zewnętrznymi narządami płciowymi. W okresie dojrzewania mogą nie przechodzić normalnego rozwoju seksualnego. Na przykład osoby z żeńskimi narządami płciowymi mogą nie mieć okresu.

Dyskryminacja

Osoby interpłciowe mogą spotkać się z dyskryminacją ze strony innych. Może to mieć formę zastraszania lub zawstydzania lub może oznaczać wykluczenie z różnych usług.

Z powodu tych wyzwań osoby z zaburzeniami interpłciowymi mogą odczuwać samotność, złość lub depresję.

Aby pomóc ludziom łączyć się, można znaleźć interpłciowe grupy wsparcia dla osób w każdym wieku online, w tym Facebook. Coroczna konferencja o nazwie InterConnect odbywa się osobiście w Stanach Zjednoczonych.

Grupy rzecznicze, takie jak interACT, mogą również pomóc w dostarczaniu informacji na temat praw osób interpłciowych.

Ludzie mogą również napotkać bariery, gdy proszą o umieszczenie wyrażenia „interpłciowość” w metrykach urodzenia i innych dokumentach. Jednak niektóre stany zmieniają swoje zasady i zezwalają na niebinarne oznaczenie w metrykach urodzenia.

Streszczenie

Interpłciowość odnosi się do różnic w cechach płciowych i anatomii reprodukcyjnej. Te odmiany nie pasują do tego, co zwykle jest klasyfikowane jako męskie lub żeńskie. Świadomość interpłciowości rośnie dzięki pracy grup wsparcia i organizacji praw człowieka.

Niektóre osoby interpłciowe mogą chcieć zmienić swoje ciało poprzez operację lub leczenie. Inni mogą nie.

Gdy dzieci interpłciowe dorastają, ważne jest, aby rozmawiać z nimi o ich ciele io tym, że ich różnice są naturalne.

Pomocna może być rozmowa z wspierającą rodzinę i przyjaciółmi. Grupy wsparcia mogą również zapewnić poczucie wspólnoty osobom interpłciowym, rodzinom i przyjaciołom.