Anatomia żyły dolnej Cava

Dolna żyła główna (znana również jako IVC lub tylna żyła główna) to duża żyła, która przenosi krew z tułowia i dolnej części ciała do prawej strony serca. Stamtąd krew jest pompowana do płuc w celu uzyskania tlenu, a następnie trafia na lewą stronę serca, aby z powrotem wypompować ją do organizmu. IVC bierze swoją nazwę od swojej struktury, ponieważ jest to dolna lub dolna część żyły głównej, które są dwiema dużymi żyłami odpowiedzialnymi za transport krwi z powrotem do prawej strony serca. IVC obsługuje krew z dolnej części ciała, podczas gdy druga żyła, znana jako górna żyła główna, przenosi krew krążącą w górnej połowie ciała.

Anatomia

IVC powstaje przez połączenie prawej i lewej wspólnej żyły biodrowej. Te żyły łączą się w jamie brzusznej, pomagając przenieść krew z kończyn dolnych z powrotem do serca.

Struktura

To, co odróżnia IVC od innych żył, to brak zastawek w żyle, które utrzymują ruch krwi do przodu, a nie do tyłu, i tak działa typowa anatomia żyły. Aby zapobiec cofaniu się krwi do organizmu, zastawki zbudowane z tkanki w żyle zamykają się, gdy przepływa przez nią krew.

Ale anatomia żyły IVC jest nieco inna. Zamiast zastawek ciśnienie z oddychania i skurcz przepony, gdy płuca wypełniają się powietrzem, pomagają wyciągnąć krew z IVC do serca. IVC przechodzi od przepony do prawej strony serca, poniżej wejścia do żyły głównej górnej.

Kilka żył łączy się i spływa do IVC, zanim dotrze do serca, w tym do lewej żyły nerkowej. Lewa żyła nadnercza i lewa żyła gonadowa przechodzą do żyły nerkowej, zanim wszystkie przejdą do IVC.

Po prawej stronie, prawa żyła nadnercza i prawa żyła gonadowa przechodzą bezpośrednio do IVC bez wcześniejszego łączenia się z prawą żyłą nerkową. To sprawia, że ​​IVC jest prawie symetryczny.

Inne żyły, które wchodzą do IVC przez rdzeń kręgowy, obejmują żyły wątrobowe, żyły przeponowe dolne i żyły kręgów lędźwiowych.

Lokalizacja

IVC zaczyna się w dolnej części pleców, gdzie połączyły się prawe i lewe wspólne żyły biodrowe (dwie główne żyły nóg). Po uformowaniu IVC biegnie pod jamą brzuszną wzdłuż prawej strony kręgosłupa. Przechodzi do prawego przedsionka serca, przez tylną stronę.

Stąd krew transportowana przez IVC i żyłę główną górną będzie pompować do płuc tlen, zanim uda się na lewą stronę serca, aby ponownie przenieść się do organizmu.

Wariacje anatomiczne

Możliwe jest, że IVC ma wrodzoną różnicę, a te są trudne do wykrycia.Często osoba nie ma żadnych objawów sygnalizujących defekt w IVC. Objawy, jeśli się pojawią, obejmują niejasny ból krzyża lub ból brzucha.

Niektóre odmiany IVC to lewy IVC, co ma miejsce, gdy lewa żyła nerkowa łączy się z lewym IVC, ale następnie przechodzi przed aortą przed przejściem do prawego przedsionka serca. Wskaźnik występowania lewego IVC wynosi od 0,4% do 0,5%.

Inną powszechną odmianą jest duplikat lub podwójny IVC. W tym przypadku podwójne IVC to po prostu dwie żyły IVC zamiast jednej. Jego częstość występowania wynosi zwykle od 0,2% do 0,3%.

Inne odmiany mogą obejmować nieparzystą kontynuację IVC, w której krew z dolnej części ciała spływa do innego układu żylnego zwanego układem nieparzystym. System ten drenuje ścianę klatki piersiowej i górną część lędźwiową krwi.

Ostatnia, niezwykle rzadka,zmienność nazywa się nieobecnym podnerkowym IVC. Powoduje to częściowy lub całkowity brak IVC, prawdopodobnie z powodu innej odmiany żył, które łączą się w IVC.

Funkcjonować

Podstawową funkcją IVC jest przenoszenie odtlenionej krwi, która przepłynęła przez dolną połowę ciała z powrotem do prawego przedsionka serca. IVC jest odpowiedzialny za przemieszczanie całej krwi poniżej przepony, podczas gdy żyła główna górna obsługuje krew powyżej przepony.

Znaczenie kliniczne

IVC jest najczęściej używany do umieszczania filtra IVC, co może pomóc zmniejszyć ryzyko zatorowości płucnej (zablokowanie płuc, które może uniemożliwić przepływ krwi). Filtr IVC zatrzymuje zakrzepy krwi, które tworzą się w żyłach dolnej połowy ciała lub osoby cierpiące na zakrzepicę żył głębokich, przed dotarciem tych skrzepów do płuc.

Filtr IVC jest powszechnie stosowany u pacjentów, którzy nie reagują na leki przeciwzakrzepowe, takie jak leki rozrzedzające krew. W zależności od ciężkości i częstotliwości powstawania skrzepów, filtry IVC można pozostawić na stałe lub usunąć, gdy minie ryzyko tworzenia się skrzepów i przemieszczania się do płuc.

W niektórych przypadkach filtr IVC, który nie został usunięty, może powodować zakrzepicę IVC, tworząc skrzepy krwi w samym IVC.Dlatego w razie potrzeby lekarz będzie monitorował filtr IVC i określił najlepszy czas na jego usunięcie, aby zapobiec tworzeniu się zakrzepów krwi.