Powszechne zaburzenia rozwojowe u dzieci

Niepełnosprawność rozwojowa obejmuje złożoną grupę zaburzeń, które powodują upośledzenia fizyczne, niepełnosprawność intelektualną, zaburzenia mowy i stany chorobowe. Niepełnosprawność rozwojowa jest czasami diagnozowana po urodzeniu, ale częściej nie można ich łatwo zidentyfikować do wieku trzech do sześciu lat.

Rodzaje niepełnosprawności rozwojowej

Niepełnosprawność rozwojowa może wahać się od łagodnego do ciężkiego. Niektóre z bardziej powszechnych niepełnosprawności rozwojowej obejmują:

• Autyzm
• Porażenie mózgowe

• Nieprawidłowości chromosomowe, takie jak trisomie

• Zespół Downa

• Płodowe zespoły alkoholowe i związane z narkotykami

• Zespół łamliwego chromosomu X
• Zaburzenia genetyczne
• Niepełnosprawność intelektualna
• Rozszczep kręgosłupa
• zespół Tourette’a
• Zespół Velocardiofficial

Opóźnienie rozwojowe a niepełnosprawność

Bardzo często lekarze nazywają niepełnosprawność rozwojową dziecka „opóźnieniem rozwojowym”. Ten eufemistyczny termin może być bardzo mylący. W końcu pociąg, który jest opóźniony, w końcu dociera na stację – a opóźniona gratyfikacja to nie to samo, co BRAK gratyfikacji!

Jeśli słyszałeś historie o dzieciach ze szczególną niepełnosprawnością rozwojową, które nagle zostały „wyleczone”, bądź bardzo sceptyczny. Są szanse, że dziecko miało łagodną wersję niepełnosprawności i dużo terapii. W rezultacie to konkretne dziecko może być w stanie funkcjonować na poziomie wieku, przynajmniej przez pewien czas.

Funkcjonowanie jako dorośli

Dzieci z niepełnosprawnością rozwojową stają się dorosłymi z niepełnosprawnością rozwojową. Ich poziom funkcjonowania (oraz sukces społeczny, ekonomiczny i zawodowy) będzie zależał od wielu czynników.

Wczesna terapia

Ilość i jakość terapii, którą otrzymali jako dzieci, może wpływać na poziom funkcjonowania jako dorosły. Dziecko, które w wieku młodzieńczym otrzymuje intensywne, odpowiednie terapie, ma większe szanse na zbudowanie umiejętności i pewności siebie — zwiększając w ten sposób prawdopodobieństwo, że będzie dobrze sobie radził jako dorosły.

Osobowość

Każda osoba z niepełnosprawnością rozwojową jest inna. Niektórzy dorośli z taką niepełnosprawnością czują się „niepełnosprawni”, podczas gdy inni są zdeterminowani, aby być tak niezależnymi i odnoszącymi sukcesy, jak to tylko możliwe. Te różnice osobiste mają wiele wspólnego z wynikami.

Sieć społeczna

Osoba dorosła z niepełnosprawnością rozwojową może być dość odizolowana lub może być włączona do ciepłej i kochającej rodziny i/lub społeczności. Nic dziwnego, że łatwiej jest być względnie niezależnym w społeczności ludzi, którzy cię znają i chcą i są w stanie pomóc ci odnieść sukces.

Surowość

Stopień niepełnosprawności odgrywa również rolę w funkcjonowaniu dorosłych. Osoba dorosła z lekkim stopniem niepełnosprawności może pracować i/lub budować umiejętności do tego stopnia, że ​​będzie mogła funkcjonować samodzielnie lub przy stosunkowo niewielkim wsparciu.

Rodzaj niepełnosprawności

Niektóre zaburzenia rozwojowe (takie jak rozszczep kręgosłupa) umożliwiają dorosłym dobre funkcjonowanie społeczne lub zawodowe, jednocześnie wymagając znacznego wsparcia fizycznego. Inne, takie jak zespół Downa, mogą umożliwiać dobre funkcjonowanie społeczne, ale wymagają pewnego poziomu wsparcia w miejscu pracy.