Przegląd chromosomu Filadelfia

Chromosom Filadelfia jest specyficznym odkryciem w genach białych krwinek danej osoby — odkryciem, które ma wpływ na białaczkę. Najczęściej pojawia się w odniesieniu do „białaczki z dodatnim chromosomem Philadelphia”.

Dokładniej, białaczka może być nazwana „przewlekłą białaczką szpikową z dodatnim chromosomem Philadelphia (Ph+)” (CML) lub „Ostrą białaczką limfoblastyczną z dodatnim chromosomem Philadelphia (Ph+)” (ALL).

Odświeżacz chromosomów

W jądrze każdej komórki cząsteczka DNA jest upakowana w nitkowate struktury zwane chromosomami. Każdy chromosom składa się z DNA ciasno zwiniętego – wielokrotnie – wokół białek zwanych histonami. O ile komórka nie dzieli się na dwie części, chromosomy nie są widoczne w jądrze — nawet pod mikroskopem. Dzieje się tak dlatego, że w niedzielącej się komórce DNA nie jest tak starannie upakowane, ponieważ jest używane przez komórkę w wielu różnych miejscach. Jednak DNA tworzące chromosomy staje się bardzo ciasno upakowane podczas podziału komórki, a następnie jest widoczne pod mikroskopem jako chromosom.

Każdy chromosom ma swój charakterystyczny kształt, a położenie określonych genów można znaleźć w odniesieniu do kształtu chromosomu. Kiedy cały materiał genetyczny w komórce człowieka zostanie upakowany, w każdej komórce znajdują się 23 pary chromosomów, co daje łącznie 46 chromosomów. W rzeczywistości różne gatunki roślin i zwierząt mają różną liczbę chromosomów. Na przykład muszka owocowa ma cztery pary chromosomów, podczas gdy roślina ryżu ma 12, a pies 39.

Przegląd

Chromosom Filadelfia ma swoją historię i otoczenie, ale ze względów praktycznych można go zdefiniować jako anomalię chromosomu 22, w której część chromosomu 9 jest do niego przeniesiona. Innymi słowy, fragment chromosomu 9 i fragment chromosomu 22 odrywają się i zamieniają miejscami. Kiedy ten handel ma miejsce, powoduje problemy w genach — gen zwany „BCR-abl” powstaje na chromosomie 22, do którego przyczepia się fragment chromosomu 9. Zmieniony chromosom 22 nazywa się chromosomem Filadelfia.

Komórki szpiku kostnego, które zawierają chromosom Philadelphia, często występują w przewlekłej białaczce szpikowej, a czasami w ostrej białaczce limfocytowej.Chociaż chromosom Filadelfia jest często uważany za związany z CML i ALL, może również pojawić się w innych kontekstach, takich jak „wariantowe translokacje Filadelfii” i „przewlekła choroba mieloproliferacyjna z ujemnym chromosomem Philadelphia”.

Jak chromosom Philadelphia identyfikuje raka?

Chromosom Filadelfia jest specyficzną zmianą genetyczną, która stała się swego rodzaju punktem zwrotnym w medycynie, przydatnym do identyfikacji niektórych nowotworów na podstawie ich obecności i innych nowotworów na podstawie ich braku.

W ramach oceny lekarze będą szukać obecności chromosomu Filadelfia, aby pomóc określić, czy pacjent jest dotknięty określonymi typami białaczki.

Chromosom Filadelfia znajduje się tylko w zaatakowanych komórkach krwi. Z powodu uszkodzenia DNA chromosom Filadelfia powoduje wytwarzanie nieprawidłowego enzymu zwanego kinazą tyrozynową. Wraz z innymi nieprawidłowościami enzym ten powoduje niekontrolowany wzrost komórki rakowej.

Lekarze będą szukać obecności tej nieprawidłowości podczas badania próbek z aspiracji szpiku kostnego i biopsji, aby pomóc w postawieniu właściwej diagnozy.

Identyfikacja chromosomu Filadelfia w latach 60. XX wieku doprowadziła do znacznych postępów w leczeniu CML. Położyło to podwaliny pod nową erę terapii CML zwanej „inhibitorami kinazy tyrozynowej”, takimi jak Gleevac (mesylan imatinibu), Sprycel (dasatynib) i Tasigna (nilotynib).

Niedawno dwa inne inhibitory kinazy tyrozynowej, Iclusig (Ponatinib) i Bosulif (Bosutinib) zostały również zatwierdzone do leczenia osób dorosłych, u których niedawno zdiagnozowano CML z dodatnim chromosomem Philadelphia (Ph+) w fazie przewlekłej. Trzeci lek Synribo (mepebursztynian omacetaxyny) jest innym niebędącym inhibitorem kinazy tyrozynowej środkiem, który wykazał aktywność u pacjentów z CML i jest zatwierdzony do leczenia przewlekłej fazy CML u dorosłych z opornością lub nietolerancją na dwa lub więcej inhibitorów kinazy tyrozynowej.