Przegląd urazów przepukliny kręgosłupa

Przegląd

Kiedy dochodzi do przepukliny krążka międzykręgowego, zewnętrzne włókna krążków kręgosłupa, które nienaruszone zawierają płynny materiał amortyzujący wstrząsy, pękają. Te zewnętrzne włókna nazywane są pierścieniem włóknistym; wewnętrzny płyn nazywa się jądrem miażdżystym.) W zależności od stopnia przepukliny dysku, część płynu może wydostać się i osiąść na korzeniu nerwu rdzeniowego, powodując objawy.

Stan znany jako pęknięcie pierścienia jest jednym ze sposobów, w jaki włókna pierścienia włóknistego mogą się strzępić i (z czasem) prawdopodobnie rozwinąć się w miejsce wyjścia materiału jądra. Pierścieniowe rozdarcie jest często spowodowane zużyciem, zwłaszcza gdy czynnikiem jest również zła postawa; uraz to kolejna przyczyna.

Objawy

Kiedy materiał jądra miażdżystego, który wydostaje się z właściwej struktury dysku, wchodzi w kontakt z korzeniem nerwu, możesz odczuwać ból. Mogą również wystąpić inne objawy, w tym drętwienie, osłabienie lub porażenie prądem lub uczucie mrowienia, które przemieszcza się po jednej nodze lub ramieniu.

Kiedy te objawy występują, nazywa się to radikulopatią. Kiedy radikulopatia występuje w nogach, jest powszechnie określana jako rwa kulszowa.

Objawy przepukliny dysku mogą się różnić w zależności od poziomu kręgosłupa, który podtrzymuje uszkodzenie. Ogólnie rzecz biorąc, prawdopodobnie wystąpi jeden lub więcej objawów korzeniowych, jak zdefiniowano powyżej.

W jaki sposób ucisk nerwów występujący w odcinku lędźwiowym kręgosłupa powoduje objawy, które dotyczą jednego z twoich przydatków?

Odpowiedź opiera się na anatomii nerwów. Korzenie nerwów rdzeniowych rozgałęziają się ze swojego miejsca tuż przy centralnie położonym rdzeniu kręgowym na coraz mniejsze nerwy, które biegną po całym ciele. Każdy korzeń nerwowy jest powiązany z określonym obszarem ciała, a nerwy, które powstają z każdego z nich, wpływają tylko na jego obszar. Obszary te nazywane są dermatomami do nerwowego przekazywania wrażeń i miotomami do nerwowego przekazywania impulsów ruchowych lub ruchowych.

Czynniki ryzyka

Przepuklina dysku najczęściej wynika nie z konkretnego zdarzenia, takiego jak uraz lub uraz, ale raczej z codziennego sposobu, w jaki żyjesz. Znane czynniki związane ze stylem życia, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia przepukliny, obejmują palenie tytoniu, otyłość, słabą postawę i siedzący tryb życia, taki jak kierowca ciężarówki lub pracownik biurowy, lub praca fizyczna wymagająca powtarzalnych ruchów kręgosłupa.

Kiedy uraz powoduje przepuklinę krążka międzykręgowego, może to wynikać z tego, że byłeś w skręconej pozycji podczas uderzenia lub dlatego, że uderzenie zmusiło cię nagle do nadmiernego zgięcia (które jest zaokrągleniem do przodu kręgosłupa).

Wiek również odgrywa ważną rolę w ryzyku wystąpienia przepukliny dysku. Wraz z wiekiem mamy tendencję do gromadzenia się zmian zwyrodnieniowych w naszych strukturach kręgosłupa, co może prowadzić do pęknięć pierścienia i przepukliny krążka międzykręgowego. Co ciekawe, badanie z 2002 roku opublikowane w Surgical Neurology wykazało, że lokalizacja przepukliny dysku zmienia się wraz z wiekiem. Jak wynika z badań, większość przepuklin u młodszych osób występuje w dolnej części pleców, a wraz z wiekiem mają one tendencję do występowania w wyższych partiach kręgosłupa.

Dyski mają tendencję do wysychania wraz z wiekiem, co oznacza, że ​​dla seniorów i osób starszych niewiele może pozostać z miękkiego, płynnego jądra do przepukliny (jako ostrego urazu). Badanie z 2012 roku opublikowane w British Journal of Neurosurgery wykazało ostry dysk wypadanie, jeden z czterech etapów przepukliny, rzadko występuje u osób w podeszłym wieku.

I wierz lub nie, twoja płeć wpływa na ryzyko tego urazu, ponieważ mężczyźni są bardziej narażeni niż kobiety.

Poza wyżej wymienionymi czynnikami ryzyka, istniejące wcześniej problemy z kręgosłupem, w szczególności wybrzuszenia krążków międzykręgowych i urazy kręgosłupa szyjnego, mogą również predysponować do wystąpienia przepukliny.

Diagnoza

Podobnie jak w przypadku większości problemów z kręgosłupem, zdiagnozowanie przepukliny dysku obejmuje historię medyczną, podczas której zostaniesz poproszony o szczegółowe opisanie swoich objawów oraz badanie fizykalne. Wielu świadczeniodawców zleca również jeden lub więcej diagnostycznych badań obrazowych, takich jak MRI, testy przewodnictwa nerwowego i inne.

Aby wykryć jakiekolwiek uszkodzenie nerwów, które może wynikać z przepukliny dysku, Twój lekarz prawdopodobnie przeprowadzi testy odczuć na każdym poziomie dermatomu (zdefiniowanym powyżej).

Leczenie

Chociaż operacja discektomii jest często skuteczna w łagodzeniu bólu związanego z przepukliną, odczekanie co najmniej sześciu tygodni jest standardem postępowania; 90% przepuklin dysku lędźwiowego ustępuje bez żadnego leczenia.

przy pomocy fizjoterapii może być inną opcją. To działa u niektórych osób, ponieważ z biegiem czasu materiał jądra, który wydostaje się z dysku, jest wchłaniany przez organizm.

Skonsultuj się z lekarzem, aby ustalić najlepszą dla siebie drogę leczenia.

Zachowawcze leczenie przepukliny lędźwiowej dysku może obejmować odpoczynek; przyjmowanie leków przeciwbólowych, rozluźniających mięśnie i/lub leków przeciwzapalnych; posiadanie nadtwardówkowego zastrzyku steroidowego; i/lub fizjoterapia. Celem postępowania medycznego (element leku w niechirurgicznym planie leczenia) i fizykoterapii jest zmniejszenie bólu. Fizjoterapia może również pomóc w zwiększeniu zdolności do funkcjonowania i zapobieganiu dalszym urazom.

Pamiętaj, że pójście na fizjoterapię nie jest pasywnym doświadczeniem z Twojej strony. Chociaż Twój plan leczenia może składać się z wielu różnych metod, wykonanie domowego programu ćwiczeń zgodnie z zaleceniami jest kluczem do uzyskania najlepszych możliwych wyników. To powiedziawszy, połączenie terapii — zamiast skupiania się tylko na jednym typie — może przyspieszyć powrót do zdrowia.

Operacja przepukliny dysku

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Jeśli próbujesz fizjoterapii przez sześć tygodni, ale nie uzyskujesz pożądanej ulgi w bólu i sprawności fizycznej, być może nadszedł czas, aby rozważyć operację kręgosłupa. Generalnie w przypadku przepukliny wykonuje się albo discektomię, albo discektomię.

Postępy w technologii medycznej doprowadziły do ​​rozwoju małoinwazyjnej chirurgii kręgosłupa (MIS). Zalety MIS to mniejsze nacięcia i szybszy czas gojenia. (Mniejsze nacięcia mogą przekładać się na mniej infekcji.)

Według autorów przeglądu systematycznego z 2017 r., jedną wielką zaletą MIS dla ambitnych chirurgów jest możliwość samodzielnego marketingu.

Który wybrać?

Ta decyzja jest najlepiej podejmowana we współpracy z lekarzem, ale wspomniany powyżej przegląd porównał dowody dotyczące zarówno MIS, jak i operacji otwartego kręgosłupa, aby odpowiedzieć tylko na to pytanie. Naukowcy odkryli, że dowody najlepszej jakości nie wspierają minimalnie inwazyjnej chirurgii w porównaniu z chirurgią otwartą i dotyczy to zarówno procedur szyi, jak i dolnej części pleców.

Jednak przegląd Cochrane Back Group z 2014 r., w którym porównano również MIS do tradycyjnej operacji kręgosłupa — tym razem tylko w przypadku objawów przepukliny dysku w dolnej części pleców — wykazał, że MIS może nie łagodzić bólu nóg i/lub bólu krzyża tak dobrze, jak tradycyjna operacja. W tym przeglądzie stwierdzono również nieco więcej przypadków rehospitalizacji z minimalnie inwazyjną chirurgią kręgosłupa. Różnice w wynikach między tymi dwoma rodzajami operacji były jednak niewielkie.