Czy fibromialgia jest dziedziczna?

Fibromialgia wiąże się z ryzykiem dziedzicznym, ale dokładny procent wkładu genetycznego w fibromialgię nie jest znany.

Fibromialgia nie jest dziedziczna w klasycznym sensie, gdzie za daną cechę odpowiada mutacja jednego genu. To jednogenowa dziedziczność, która kontroluje takie rzeczy jak anemia sierpowata; jednak dowody sugerują, że twoje geny mogą predysponować cię do fibromialgii, ale w złożony sposób obejmujący wiele genów, które są określane jako poligeniczne.

Co za różnica?

W klasycznym, jednogenowym, dziedzicznym stanie, konkretny gen, który odziedziczysz po rodzicach, jest głównym czynnikiem decydującym o tym, czy zachorujesz. Na przykład w przypadku mukowiscydozy dziecko rodziców, którzy oboje są nosicielami choroby, ma 25% szans na rozwój mukowiscydozy. Albo dziedziczą przyczynową mutację genetyczną, albo nie. Jeśli odziedziczą mutację, zachorują.

Z poligeniczną predyspozycją nie jest to takie proste, ponieważ twoje geny oznaczają tylko, że dana choroba jest możliwa w odpowiednich warunkach. Możesz mieć większe lub mniejsze ryzyko niż inni ludzie, ale rozwój choroby nie jest pewny. Zazwyczaj inne czynniki muszą wchodzić w grę, aby faktycznie wywołać chorobę.

W fibromialgii te inne czynniki mogą obejmować:

• Inne źródła bólu przewlekłego
• Choroby autoimmunologiczne
• Zaburzenia snu
• Chroniczny stres
• Choroba zakaźna
• Nieprawidłowa chemia mózgu

Niektórzy eksperci stawiają hipotezę, że pewną rolę mogą również odgrywać czynniki środowiskowe, takie jak wrażliwość na żywność lub narażenie na toksyny.

Oznacza to, że Twoje dziecko mogło odziedziczyć genetyczną predyspozycję do fibromialgii, ale to nadal nie oznacza, że ​​z nią skończy. Potrzeba byłoby dodatkowych okoliczności, aby sprowadzić ich tą ścieżką.

Genetyczne powiązania w fibromialgii

Naukowcy zaczęli badać możliwy genetyczny komponent fibromialgii dawno temu, ponieważ ma ona tendencję do występowania w rodzinach, w tak zwanych „klastrach”. Wiele prac dotyczyło bliźniąt jednojajowych. Od lat 80. liczba badań rośnie.

Dowiedzieliśmy się, że istnieje ryzyko, które jest określone przez genetykę i że istnieje również wpływ innych czynników.

Badania sugerują również, że niski próg bólu (punkt, w którym odczucie staje się bolesne) jest powszechny u niefibromialgiicznych krewnych osób z fibromialgią.

Tak naprawdę dopiero zaczynamy uzyskiwać obraz konkretnych czynników genetycznych związanych z fibromialgią. Jak dotąd mamy wiele badań sugerujących powiązania z wieloma genami, ale wiele z tych badań nie zostało powtórzonych.

Nieprawidłowości genetyczne, które zostały zasugerowane we wstępnych badaniach, obejmują geny kodujące produkcję neuroprzekaźników (przekaźników chemicznych w mózgu), które są powiązane z fibromialgią – w tym serotoniny, norepinefryny, dopaminy, GABA i glutaminianu. Inne geny są zaangażowane w ogólne funkcjonowanie mózgu, zwalczanie infekcji wirusowych i receptory mózgowe, które zajmują się opioidami (narkotycznymi środkami przeciwbólowymi) i kannabinoidami (takimi jak marihuana).

Gdy dowiadujemy się więcej o tych powiązaniach genetycznych, naukowcy mogą określić, które z nich przyczyniają się do ryzyka rozwoju fibromialgii, a także czy którekolwiek z nich można wykorzystać do diagnozowania lub leczenia choroby.

Co to oznacza dla Twojego dziecka?

Przerażające jest myślenie, że Twoje dziecko ma zwiększone ryzyko zachorowania na fibromialgię. Kluczową rzeczą do zapamiętania jest to, że nic nie jest gwarantowane.

Jak dotąd nie wiemy, co może pomóc zmniejszyć ryzyko, ale jedno badanie sugeruje, że bliźniak z wyższą inteligencją emocjonalną rzadziej zachoruje.

Twoja inteligencja emocjonalna to twoja zdolność:

• Być świadomym i kontrolować swoje emocje
• Aby wyrazić, jak się czujesz
• Radzić sobie ze związkami uczciwie i empatycznie

Pomocne może być zachęcanie dziecka do tych umiejętności. Stres jest również powodem do niepokoju, więc spróbuj nauczyć swoje dziecko pozytywnych mechanizmów radzenia sobie. Jeśli Twoje dziecko wydaje się zmagać z którąkolwiek z tych rzeczy, możesz poszukać profesjonalnego doradcy, który może mu pomóc.

Ponieważ istniejący wcześniej przewlekły ból jest czynnikiem ryzyka fibromialgii, możesz chcieć być szczególnie świadomym tego, jak goją się urazy i czy Twoje dziecko ma migreny lub „bóle wzrostowe”. Twój pediatra powinien być w stanie zalecić leczenie.

Nie mamy dowodów na to, że zdrowa dieta i ogólna sprawność fizyczna w szczególności obniżają ryzyko rozwoju fibromialgii u Twojego dziecka, ale to zawsze dobry pomysł.

Jeśli martwisz się o cokolwiek, co ma związek ze zdrowiem Twojego dziecka, koniecznie porozmawiaj o tym ze swoim pediatrą.

I pamiętaj, że nie „skazałeś” swojego dziecka na nic. W rzeczywistości twoja wczesna świadomość może być tym, co kieruje ich w zdrowszym kierunku.