Fibromialgia, nerw wzrokowy i neurodegeneracja

Czy oczy są oknem na to, co dzieje się nie tak z mózgiem w fibromialgii? Badania opublikowane w 2015 i 2016 roku sugerują, że tak właśnie może być.

Powszechnie uważa się, że fibromialgia jest chorobą ośrodkowego układu nerwowego, obejmującego mózg i rdzeń kręgowy. Obejmuje również wyczuwające światło części naszych oczu i struktury, które pomagają naszym mózgom interpretować to, co widzimy.

Najważniejszym z tych struktur jest nerw wzrokowy, który jest podobny do kabla złożonego z wielu małych włókien. Wśród nich jest warstwa nerwów zwana warstwą włókien nerwowych siatkówki (RNFL).

Te włókna nerwowe są szczególnie interesujące dla badaczy ze względu na inne prace, które ujawniły dysfunkcję małych włókien nerwowych. Sugeruje to, że u osób z fibromialgią neuropatia drobnych włókien (uszkodzenie nerwów) może być odpowiedzialna za przynajmniej część bólu.

W dwóch badaniach hiszpańscy naukowcy odkryli również dowody neuropatii w małych włóknach oka.

Problemy z przepływem krwi

W badaniu opublikowanym w 2015 roku naukowcy przyjrzeli się przepływowi krwi do nerwu wzrokowego i RNFL. Przypuszcza się, że przepływ krwi, zwany również perfuzją, jest nieregularny w kilku obszarach mózgu osób z fibromialgią.

Naukowcy zbadali i wykonali zdjęcia oczu 118 osób z tym schorzeniem oraz 76 zdrowych osób z grupy kontrolnej.

Zdjęcia zostały następnie przeanalizowane za pomocą specjalnego oprogramowania. Naukowcy doszli do wniosku, że oczy z fibromialgią rzeczywiście wykazywały niskie, nienormalnie niskie szybkości perfuzji, w tym w określonym sektorze RNFL.

Przerzedzenie nerwu wzrokowego

Badanie opublikowane w 2016 r. opierało się na tych badaniach i obejmowało wielu tych samych badaczy. Tym razem obejmowały one 116 osób z fibromialgią i 144 w grupie kontrolnej.

Znaleźli:

• Znaczące ścieńczenie RNFL w fibromialgii w porównaniu z grupą kontrolną
• Większe przerzedzenie RNFL u osób z ciężką fibromialgią niż u osób z łagodniejszym przypadkiem
• Większe osłabienie RNFL w podgrupach bez depresji w porównaniu z osobami z depresją

Neurodegeneracja

Wcześniej fibromialgię uważano za nieneurodegeneracyjną, co oznacza, że ​​żadne struktury biologiczne nie zostały uszkodzone ani zniszczone, jak to jest w przypadku innych chorób neurologicznych, takich jak stwardnienie rozsiane czy choroba Alzheimera.

Jednak badania te sugerują, że fibromialgia może w rzeczywistości obejmować pewną neurodegenerację struktur wewnątrz ośrodkowego układu nerwowego.

To, w połączeniu z wcześniejszymi badaniami nad uszkodzeniami małych włókien nerwowych w skórze, może oznaczać, że zwyrodnienie nie ogranicza się do ośrodkowego układu nerwowego, ale może rozciągać się na obwodowy układ nerwowy, który obejmuje nerwy w kończynach, dłoniach i stopach.

Związek między fibromialgią, nerwem wzrokowym i neurodegeneracją

Fibromialgia zawsze sprawiała lekarzom problemy. Jest ból, ale nie ma oczywistej przyczyny. Jeśli te badania są dokładne, co nie będzie znane, dopóki badanie nie zostanie powtórzone, może to oznaczać, że nasz ból pochodzi z bardzo zrozumiałego źródła. W końcu ból neuropatyczny jest rozpoznawany od dawna. Nagle sprawia, że ​​nasz „tajemniczy” ból wcale nie jest tajemniczy.

Z drugiej strony otwiera nowe drzwi do przesłuchań. Jeśli mamy uszkodzone nerwy, to dlaczego? Co powoduje szkodę?

Możliwi kandydaci mogą obejmować autoimmunizację, która wiązałaby się z szaleństwem układu odpornościowego i atakowaniem nerwów tak, jakby były bakteriami lub wirusami, oraz problemy ze sposobem, w jaki organizm wykorzystuje substancje, które zwiększają lub utrzymują nerwy.

Naukowcy od dawna spekulują na temat możliwej autoimmunizacji w fibromialgii, ale jak dotąd nie mamy na to solidnych dowodów. Teraz, gdy naukowcy odkryli rzeczywiste uszkodzenia, mogą uzyskać lepszy wgląd w to, gdzie szukać aktywności autoimmunologicznej. Mogą również być w stanie wskazać niedobory lub niewydolność w utrzymywaniu nerwów.

Jeśli chodzi o testy diagnostyczne, jest zbyt wcześnie, aby stwierdzić, czy nieprawidłowości w oku mogą prowadzić do bardziej obiektywnego badania niż obecnie. Jeśli tak, byłby to duży postęp w wykrywaniu fibromialgii.

Ponieważ przerzedzenie było gorsze w przypadkach, które były cięższe, może stanowić wskaźnik dla lekarzy do monitorowania leczenia, a także postępu.

Możliwe jest również, że te odkrycia mogą prowadzić do ukierunkowanych terapii.

Przez pewien czas nie poznamy pełnego wpływu tych badań, ponieważ jakikolwiek postęp w diagnostyce i leczeniu musiałby nastąpić po dalszych badaniach, albo potwierdzałby, albo zaprzeczał tym odkryciom.